We maken ons allemaal wel eens zorgen over ons geheugen. Onze twee grootste angsten zijn immers dat we geen gezond leven leiden en op latere leeftijd geheugenproblemen krijgen. De meeste van ons kennen wel iemand die – beginnende – dementie of Alzheimer heeft. Logisch, we worden steeds ouder en daardoor steeds afhankelijk van goede zorg en anderen.
Eerder schreef ik al over de verhalentafel. Als je dan de laatste jaren van je leven in een verpleeg- of bejaardenhuis moet slijten, dan liefst met interessante mensen om je heen.
Mensen met Alzheimer raken vaak gefrustreerd omdat ze zich weinig tot niets meer kunnen herinneren van het recente verleden. Ze kunnen geen verbinding meer leggen tussen vroeger en nu. Behandelaars adviseren deze mensen om veel met hun naasten te praten.
Mensen met Alzheimer kunnen ook veel profijt hebben van het bijhouden van een weblog. Door hun verhaal te vertellen aan hun familie en anderen, de wereld in feite, leggen ze op een eigentijdse manier verbindingen met het recente verleden. Natuurlijk komt hun geheugen daarmee niet terug. Maar door te bloggen kunnen ze zelf vorm geven aan hun dagelijkse ervaringen. Een weblog zorgt ervoor dat ze contact blijven houden met de wereld om hen heen. Bovendien kan een lotgenoot vaak beter dan familie of vrienden invoelen wat iemand ervaart en praktisch adviseren wat te doen of te laten.
Maar wat een weblog vooral voor mensen met Alzheimer doet, is een nieuwe ervaring toevoegen aan hun geheugen. Kwaad worden omdat ze zich gebeurtenissen of personen niet meer kunnen herinneren helpt niet. Deze blog wel. De weblog geeft hen een extern geheugen dat wél altijd beschikbaar is.
Probleem is alleen dat die ouderen niet ervaren zijn met het gebruik van deze Web 2.0 technologieën. Daar ligt een mooie taak voor ieder die zich wil inzetten voor de medemens. Als jij straks minder zelfstandig bent, wil jij toch ook dat er iemand is die je wegwijs maakt met de technologieën van dat moment?
Uit eigen ervaring weet ik dat het voor mensen met Alzheimer moeilijk is om zich iets nieuws aan te leren. Een nieuwe telefoon kan er al toe leiden dat-ie niet meer herkend wordt… laat staan dat de huidige oudere generatie moet leren om te gaan met een nieuwe techniek als bloggen en typen op een computer. Je suggestie om met een blog je geheugen bij de hand te hebben is alleen weggelegd voor mensen met Alzheimer in een vroeg stadium en mensen die gewend zijn om met een computer om te gaan. Misschien meer iets voor als wij zelf oud zijn.
Tot die tijd is het heel belangrijk dat mensen met Alzheimer bezoek blijven krijgen van iedereen die hen dierbaar en vertrouwd is, hoe moeilijk en pijnlijk dat soms ook kan zijn voor de bezoeker.