Sinds ik m’n archief strak op orde heb met de principes van David Allen uit Getting Things Done, komt het een stuk minder vaak voor dat ik naar iets loop te zoeken.
Maar stel dat dat wel gebeurt, dan probeer ik m’n hoofd er een beetje bij te houden.
- Waar heb ik het ding voor het laatst gebruikt?
- Wie van mijn gezinsleden is ook geïnteresseerd in dat object?
- Waarom heeft het überhaupt nog geen vaste plaats?
Allemaal standaard vragen dus, die iedereen wel weet.
De lifehack zit ‘m voor mij in het feit, dat ik zodra ik het item heb gevonden, probeer te bedenken waar ik ‘m begon te zoeken. Dat is namelijk de plek die voor mijn brein het meest voor de hand ligt. Dan zou het handig zijn om ‘m (nu ik het weer terug heb) daar dus op te ruimen voortaan.
Dus stel dat ik de handleiding van m’n telefoon begin te zoeken onder “mobiel” en ‘m uiteindelijk terugvindt tussen de papieren van m’n vrouw, die net zo’n telefoon heeft, dan ga ik ‘m waarschijnlijk alsnog archiveren in een nieuwe map “mobiel”. Dikke kans dat ik daar de volgende keer wéér begin met zoeken.
En wat ben jij altijd kwijt?
En wat doe je daaraan?
Taco Oosterkamp
Ik ben m’n sleutels wel eens kwijt en dan roep ik mijn vrouw.
Die weet ze namelijk meestal WEL te vinden
Zonder gekheid : Mobiele telefoon kwijt ? Ik begin te bellen met een andere telefoon zodat ik hem kan vinden.
Sleutelbos kwijt ? Op de kermis heb je van die sleutelhangers die beginnen te piepen als je hard in je handen klapt of fluit. Die hangt er bij mij aan.
Over 1 ding ben ik nog niet uit : Het toegangspasje van het werk. Dat moet heel blijven anders werkt het technisch niet. Ik probeer van alles : In mijn portemonnee, bewaren op een vaste plek, in een apart mapje maar het ding verdwijnt steeds.
Ik verdenk mijn kleine dochtertje ervan om het voor speelgoed aan te zien.
maar dat laatste kan ik nog niet hard maken.
Wellicht is het mogelijk het technische gedeelte van het pasje een boost te geven want 1 van de redenen is dat de “straling” die geregistreert word, niet door alle materialen heen straalt waardoor je toch weer het pasje eruit moet halen en om dan snel door de deur te kunnen stop ik het pasje niet meteen terug. Je hebt maar een bepaalde tijd om door de deur te komen namelijk …
An accident waiting to happen zoals dat heet.
Misschien zou een ouderwetse sleutel beter voor me zijn.