Ik weet het niet precies. Ik weet alleen wel dat het er steeds meer worden! Dit komt mede doordat steeds meer scholen gebruik maken van de nieuwe lesmethode Slimmerkunde. Slimmerkunde is eigenlijk gewoon lifehacking voor scholieren. In 13 thema’s krijgen leerlingen praktische uitdagingen om slimmer te leren en slimmer te leven. (Ja, ook slimmer leven hoort er bij; je moet toch iets met de tijd die je overhoudt als je je huiswerk slimmer en leuker leert te doen )

Wat is Slimmerkunde?

Een dik jaar geleden bedacht Tjeu Seeverens- toendertijd directeur van het Charlemagnecollege en bedenker van Gelukskunde – dat veel leerlingen welliswaar heel goed kunnen gamen en vaak honderden vrienden hebben op Hyves en Facebook, maar dat ze al die verworven vaardigheden nauwelijks inzetten om er ook profijt van te hebben voor hun schoolwerk. Daarnaast hoeven leerlingen van de meeste docenten op dit vlak ook geen begeleiding, stimulans of slimme tips te verwachten. “Klikfobie” is (geheel onnodig) namelijk nog steeds een veel voorkomende “aandoening” in onderwijsland.

Zo ontstond het idee om lifehacking te introduceren op scholen. En binnen een paar maanden tijd hebben een groep lifehackers (o.a. onze eigen Joost Plattel, Stefan Knapen, Erno Mijland en Niels Gouman, en ikzelf), mediacoaches en onderwijsontwikkelaars Slimmerkunde geschreven.

Het Slimmerkundeteam is ervan overtuigd dat het bijna noodzakelijk is dat jongeren slim gebruik leren maken van de kansen die de netwerk- en informatiesamenleving biedt. Kennis hebben blijft natuurlijk belangrijk, maar aangezien de ontwikkelingen tegenwoordig zo snel gaan wordt het steeds belangrijker dat je leert om nieuwe kennis op te doen, toe te passen en te koppelen aan andersoortige kennis.

In Slimmerkunde leren leerlingen bijvoorbeeld hoe ze slimmer hun huiswerk kunnen maken. Zo kunnen ze bijvoorbeeld even snel hun kennis bijspijkeren via de Khan Academy, of hun oefenen ze hun Engelse grammatica via conjugation.com. Maar ook slimme trucs om betere zoekresultaten te krijgen via Google en vervolgens die zoekresultaten kritisch beoordelen op bruikbaarheid wordt helder uitgelegd.

Daarnaast wordt er in het Slimmer Leven deel van Slimmerkunde ook aandacht besteed aan softskills die steeds belangrijker worden. Het is fantastisch om te zien hoe snel jongeren spelenderwijs leren samenwerken, communiceren, overtuigen, (onder)handelen etc. Zo begeleidde ik laatst een workshop rondom de Red Paperclip ruil voor een groep tieners. Alle groepjes begonnen met een rode paperclip en moesten die ruilen voor iets waardevollers, vervolgens ruilden ze dat weer voor iets wat nog beter was etc. Binnen een uur kwamen ze terug met een tas vol eten en drinken, een spel voor de xbox en zelfs een fitnessapparaat! Wat een enthousiasme! En bovendien hadden ze onderweg pittige discussies over welke dingen meer waard zijn en hoe je het beste mensen kan verleiden om hen te helpen. Echt ‘economie voor dummies’ was er niks bij!

Dat is ook één van de redenen waarom ik Slimmerkunde zo nuttig vindt. Omdat het gaat over de manier waarop je dingen leert kan je het in ontzettend veel situaties en vakken toepassen. En we horen regelmatig dat zelfs docenten en ouders het boek af en toe openklappen om wat tips en trucs toe te passen. Tsja, je bent natuurlijk nooit te oud om te leren Mocht je nu ook zelf aan de slag kunnen dan kan je Slimmerkunde natuurlijk kopen in de Lifehackingshop.

En een vak als Slimmerkunde is natuurlijk nooit af! Alle hulp blijft dus welkom! We updaten de website regelmatig en alle hacks om slimmer te leren of te leven die aansluiten bij jongeren zijn van harte welkom! Laat je ze hieronder achter? Dankjewel!

“Slaap je Slim!” is geen echt leesboek wat je van A-Z uitleest. Het leest lekker, in makkelijke taal en overzichtelijke stukjes en het staat vol met tips. Tips waar je iets mee wilt DOEN. Dus het hele boek in een ruk uitlezen is, mijn inziens, niet de beste manier om met dit boek om te gaan.

Waar gaat “Slaap je slim!” over?

Het boek maakt je bewust van de werking van je hersenen. En dat is best handige kennis voor kenniswerkers. Het boek begint met een makkelijk toegankelijk kennisdeel over geheugen, herinneringen, informatieverwerking etc. Geen diepgaande neurologische wetenschappelijke taal. Gewoon luchtig, met goede voorbeelden en grappige weetjes. Als je je nog nooit hebt verdiept in dit soort onderwerpen denk ik dat dit echt te gekke basiskennis is wat je echt gaat helpen om meer te begrijpen waarom je denkt zoals je denkt en waarom je weet wat je weet.

Voor mij, en ik vermoed voor meerdere lifehackers, is het eerste deel echt basic. Goed en leuk om weer eens door te nemen, maar weinig schokkende perspectief wijzigingen die ons leven op de kop zetten. Maar niet getreurd ook voor diehard lifehackers komt er een deel waar je echt goede praktische tips uit kan halen.

Na het kennisdeel waarin de basiskennis over geheugen, herinneringen en informatieverwerking wordt neergezet gaan we namelijk over op het actiedeel!

Ook het actiedeel is lekker overzichtelijk. Elk subhoofdstukje bevat korte stukjes kennis en informatie en bevat Concrete Acties en Tips. Door de koppeling tussen kennis, acties en goede voorbeelden blijft de info goed plakken en ik merkte dat ik mezelf na het lezen af en toe “betrapte” op het onhandig aanpakken van situaties. Het boek heeft dus echt iets gedaan met mijn (bewuste) omgang met informatie en de inzet van m’n hersenen. Volgens mij doe je het dan goed Om je een beeld te geven van de inhoud van het actiedeel, hieronder even een lijstje.

Mijn persoonlijke top 5:

1. Wanneer ga je je intuitie wel en niet bewust gebruiken?
2. Bij stress: neem de tijd om na te denken!
3. Besteed veel aandacht aan de inhoudsopgave van boeken zodat je makkelijker kennis kadert
4. Speel met je spanningsboog en leer lummelen
5. Snoei in je informatie

Natuurlijk vond ik ook in dit deel wel een aantal open deuren. Ik weet heus wel dat ontbijten belangrijk is en ik weet ook wel waarom een groot en divers netwerk handig is. Maar juist door de opbouw en duidelijke taal weet je heel makkelijk welke stukken voor jou wel en niet relevant zijn.

De gebruiksaanwijzing voor lezers

Juist omdat ik het geen van A-Z leesboek vind, heb ik nagedacht over het handig lezen van dit boek. Natuurlijk is dit een beetje afhankelijk van je “lifehacking”niveau. Als je je net aan het verdiepen bent in slimmer werken en leven, dan denk ik dat het handig is om toch eerst eens goed het boek door te bladeren en alle voor jou relevante stukken goed te lezen.

Maar als je al een Ware David Allen, Gina Trapani, Ron Hale-Evans of Steven Covey bent, is even vluchtig bladeren misschien wel voldoende.

Vervolgens zou ik “Slaap je Slim!” gebruiken als “handig-naslagwerk-bij-stress”. Dus elke keer als je even overweldigd wordt door alle kennis, gedoe, dingen-waar-je-iets-mee-wilt in je leven, dan zou ik even lekker m’n schoenen uitschoppen, m’n benen op tafel leggen en een paar stukjes lezen uit “Slaap je slim!”. Het zal zeker helpen met relativeren. En je kan ook nog gelijk de acties inzetten om handiger en relaxter om te gaan met je stressvolle situatie.

Kortom echt een handig en nice-to-have boek voor op je kantoor of in je eigen boekenkast. En helemaal voor lifehacking starters echt een aanrader! En mocht je nu echt niet meer kunnen wachten en ‘m NU willen kopen dan kan dat natuurlijk in onze Lifehackingshop!

Slaap Zacht…

Bij sommige kinderen werkt dit prima. Maar ik ken ook genoeg eigenwijze kinderen die op dat soort momenten ineens oost-indisch doof lijken te zijn .  Ze doen dan niet wat je vraagt of zo langzaam en in slow-motion dat je de neiging om nog 3 keer hetzelfde te roepen moet onderdrukken…

Gelukkig bestaat hier een heel simpele hack voor. Loop naar je kind toe. Zorg dat jouw hoofd op gelijke hoogte komt met het hoofd van je kind. Maak oogcontact. En vertel rustig wat je van je kind wilt.

Het lijkt zo simpel dat het bijna geen lifehack mag heten. Maar als je een tijdje gaat opletten hoe vaak je van een afstand je kind vertelt wat het moet doen. En hoe goed het daarop reageert, dan vermoed ik dat deze hack voor veel ouders de moeite van het proberen waard is! Ik ben heel benieuwd naar je ervaringen en hoe je dit soort situaties thuis ook kan oplossen!

Hoe leer je negatieve gewoontes af?

Laten we als voorbeeldje nemen dat je je kind graag het duimzuigen wilt afleren. Je kunt er dan natuurlijk voor kiezen om elke keer als je je kind “betrapt” op duimzuigen te zeggen: “haal je duim uit je mond!” of iets positiever “in bed mag je duimzuigen, niet aan tafel…” etc. etc. Misschien heb je het zelf al gemerkt, maar dit duurt heel lang en is niet echt bevordelijk voor de gezelligheid in huis… Als je het met deze hack aanpakt dan is het leuker en makkelijker!

Kijken en luisteren

Als je eenmaal hebt besloten dat je je kind het duimzuigen wilt afleren, ga je eerst goed kijken en luisteren. Naar je kind en naar de omgeving (daar hoor je zelf uiteraard ook bij!) Je gaat op zoek naar de oorzaken en de gevolgen van de slechte gewoonte… Wanneer gaat je kind duimzuigen? Doet hij het alleen thuis op de bank? Of ook op school? Alleen tijdens het tv kijken? Of zodra hij moe is? Kortom observeer de oorzaken van het gedrag van je kind…

Behalve de oorzaken zijn er ook altijd gevolgen van de negatieve gewoonte. Die gevolgen ervaart je kind als positief of bevorderend om de gewoonte voort te zetten, anders was ‘ie er waarschijnlijk al lang mee gestopt! Ga dus op zoek naar de dingen die je kind als beloning ervaart. Wordt z’n duim er zo lekker zacht van? Krijgt hij er een rustig gevoel van? Kan ie dan goed dagdromen? Gaat z’n moeder ‘m altijd even door z’n haar kroelen als hij begint met duimzuigen? Begint z’n vader altijd op ‘m te mopperen? (Ja, ook negatieve aandacht kan worden ervaren als beloning! Dit is 1 van de redenen waarom “afstraffen” lang niet altijd werkt)

Zodra je de oorzaken en gevolgen helder hebt, of denkt helder te hebben, ga je een stap verder…

Oorzaken ombuigen of wegnemen!

Stel dat je er achter bent gekomen dat je kind eigenlijk alleen duimzuigt als hij op z’n favoriete plekje op de bank zit, lekker in het hoekje! Dan kun je 2 dingen doen. De eerste mogelijkheid is zorgen dat je kind nooit meer op dat plekje gaat zitten. Dus elke keer als je kind daar wil gaan zitten sprint je er zelf heen om de plek in te pikken! Of elke keer als je kind naar de bank loopt “lok” je hem naar een andere stoel (met een knuffel, of met de smoes dat je ‘m iets in z’n oor wilt fluisteren etc.) Persoonlijk ben ik hier geen voorstander van. Je neemt je kind dan niet alleen het duimzuigen af, maar ook z’n lievelingsplek in huis. Vraag je goed af of je dit nodig vindt! Bij andere slechte gewoontes kun je misschien wel de oorzaak wegnemen, dus het is het altijd waard om creatieve ideeën te verzinnen om oorzaken weg te nemen! Wie weet zit er iets bruikbaars tussen.

Gelukkig is er een tweede alternatief. Onbewust heeft je kind de koppeling gemaakt tussen het-hoekje-van-de-bank & lekker-zuigen-op-m’n-duim. Het enige wat je hoeft te doen is dus deze koppeling te doorbreken. Dit kun je doen door de functie van de bank te veranderen. Elke keer als je kind op de bank kruipt en z’n duim in z’n mond wil steken kun je hem bijvoorbeeld een druif geven, een supertof stressballetje, of zo’n potje met smurrie waar ie “scheten” mee kan laten . Je kunt ook iets actiefs met hem gaan doen zodat hij “vergeet” te duimen. Denk bijvoorbeeld aan het samen lezen van een boek, het doen van een computerspelletje, of een “klapspelletje” zoals ‘papagaaitje leef je nog’ (misschien zijn hier inmiddels wel hippere varianten van ) Het moet in ieder geval iets zijn wat je kind leuk vindt.

Gevolgen wegnemen of ombuigen

Soms is het handig om ook te kijken of je de gevolgen kunt wegnemen of ombuigen. Of misschien vind je het veel makkelijker om alleen met de gevolgen aan de slag te gaan. Ook hier geld eigenlijk hetzelfde als bij het wegnemen of ombuigen van oorzaken: wees creatief en houd het belang van je kind in het oog!

Stel dat je kind vooral gaat duimen als hij het heel druk heeft gehad en misschien een onrustig gevoel in z’n lijf had. Het belangrijkste gevolg van het duimen is dan dat je kind lekker tot rust komt. Je kind heeft dus (onbewust) de conclusie getrokken duimzuigen=rust. Dit lijkt me niet iets wat je je kind wilt afnemen. In dit geval ga je dus kijken of je de koppeling kan doorbreken en je kind alternatieven kunt aanbieden. Als je merkt dat je kind onrustig is (en je dus weet: “ok straks stopt ie z’n duim in z’n mond”) neem hem dan even lekker bij je op schoot of verzin een ademhalingsspelletje met hem zodat hij op die manier rustiger wordt. Ook kinderyoga-oefeningen, samen fantaseren over iets leuks (en rustgevends), tekenen, kleien, lezen, etc. etc. kunnen voorbeelden zijn om je kind te leren hoe het zich rustiger kan voelen zonder te duimen. Het is handig als je iets uitzoekt waar je kind actief z’n handen bij moet gebruiken, want dat verkleint de kans dat ie z’n duim toch in z’n mond stopt!

Beloon de goede gewoontes!

Heel belangrijk bij deze hack is dat je je kind beloont als hij het nieuwe gedrag laat zien. Niet alleen verbaal “wat goed dat je lekker rustig aan het tekenen bent” maar ook non-verbaal door naar hem te glimlachen, je duim op te steken, een aai over z’n bol te geven etc. Deze beloningen zullen er in het begin voor zorgen dat hij het nieuwe gedrag makkelijker volhoudt en dat het negatieve gedrag een minder belangrijke rol gaat spelen in z’n leven. Op den duur, als het nieuwe gedrag steeds natuurlijker wordt kan je de complimentjes en beloningen natuurlijk afbouwen…

Nadelen

Als je dit goed wilt doen gaat er veel tijd in zitten. Je moet goed observeren, goed opletten en veel tijd en aandacht vrij maken voor je kind. Daarnaast laat een kind zijn slechte gewoontes vaak in verschillende situaties zien, en je bent natuurlijk niet altijd bij je kind in de buurt. Bovendien zijn er meer volwassenen in het leven van je kind die invloed hebben op zijn gedrag. Ook bij deze knelpunten is het dus handig om creatief te zijn. Vertel de juf enthousiast wat je vorderingen thuis zijn, misschien kan ze het ook op school toepassen! Heeft je partner geen zin om mee te doen aan dit gedoe? Misschien is het een idee om hem ook “te belonen” als hij een keer wel op een andere manier met jullie kind om gaat (tsja wij volwassenen zijn net kinderen, ook wij houden meer van positieve aandacht dan van negatieve…)

Voordelen

Toch wegen de voordelen, in mijn ervaring, zwaarder dan de nadelen. Je bent bezig met positieve dingen (namelijk het aanleren van alternatieven en die belonen). Je kind leert spelenderwijs nieuw gedrag waardoor het niet het gevoel krijgt verkeerd bezig te zijn. Veel positieve bevestiging verstevigd zijn zelfvertrouwen. Je stimuleert je eigen creativiteit en je dwingt jezelf om oprechte aandacht te geven aan je kind waardoor jullie band nog sterker wordt.

En ik vermoed dat je jezelf trotser voelt als je je op deze manier iets afleert, want hij leert nu niet alleen iets af. Hij leert ook bij!

Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen rondom het afleren van slechte gewoontes!

Een paar voorbeelden:

Huisarrest kan passend zijn als je kind structureel te laat komt, of buiten de deur rotzooi schopt. Dan kan je de koppeling leggen naar de verantwoordelijkheid die het kind blijkbaar nog niet aan kan.

Voor pubers die experimenteren met drugs kan het een idee zijn om samen een dagje mee te lopen bij een daklozenopvang, of een bezoekje te brengen aan de methadonpost. Niet om aapjes te kijken, wel om gevolgen van verslaving te zien.

Als je kind (expres) iets van een ander kapot heeft gemaakt is het vanzelfsprekend dat het z’n excuses aanbiedt aan de gedupeerde. Om het persoonlijker te maken kan je kind bijvoorbeeld een klusje doen voor diegene, een kunstwerk maken of iets anders waardoor het zich bewuster wordt van de waarde die spullen voor anderen kunnen hebben.

Mocht je kind echt nooit huiswerk willen maken dan is het een idee om inzichtelijk te maken wat de gevolgen zijn van “drop out” worden. Veel drop outs komen uiteindelijk wel goed terecht, maar het is wel een harde leerschool. De vader van @stefan nam hem bijvoorbeeld mee naar een kippenslachterij. Je kan het ook dichter bij huis zoeken en je kind bijvoorbeeld meer klusjes in huis laten doen dan normaal, onder het motto: wie geen huiswerk hoeft te maken kan dus gewoon “werken voor de kost”

Ik zie uit naar de reacties die ingaan op “Passend Straffen” Hoe denk je er over? Misschien merk je zelf dat je kind het meeste baad heeft bij consequent dezelfde reactie op “ongewenste” situaties. Of merk je juist dat je kind veel leert van creatieve oplossingen? Natuurlijk zijn ook andere voorbeelden meer dan welkom!

Als je kind anderen pest of agressief is naar anderen dan zou je bijvoorbeeld het emoto-experiment doen. Dr. Emoto heeft aangetoond dat water wordt beïnvloed door de omgeving. Aangezien wij als mensen ook voor meer dan 80% uit water bestaan, kan je met dit experiment laten zien welk effecten woorden kunnen hebben op een ander… Meer informatie over dit experiment kan je vinden op de site van Esther van Benthem, en hier vindt je een interview dat Esther had met Dr. Emoto.
Nu een korte uitleg. Stel je hebt 2 potjes water. Tegen het ene potje spreek je elke dag een paar lieve woorden, het andere potje vervloek je elke dag een paar keer. Na verloop van tijd vormt het eerste potje de prachtigste waterkristallen (onder de microscoop te zien) het tweede potje vormt “chaosmoleculen” en kan zelfs gaan rotten… De koppeling naar pestgedrag is dan heel makkelijk gemaakt…

Grenzen bewaken

Grenzen bewaken hoort nou eenmaal bij “je beroep” als ouder. Je kan het voor jezelf en je kinderen wel leuker en makkelijker maken. Veel kinderen reageren goed op visuele prikkels. Een heel duidelijke visuele prikkel is een stoplicht.

Als je duidelijke regels bedenkt over het gebruik van een stoplicht en dit goed bespreekt met je kind dan kan het voor het hele gezin een duidelijke manier zijn om te laten merken dat je ergens genoeg van hebt.

• Groen kan bijvoorbeeld betekenen : iedereen is blij, ik heb het naar mijn zin.
• Oranje kan bijvoorbeeld betekenen: ik word boos, ik vind het niet meer leuk, als het zo nog even door gaat ga ik echt schreeuwen!
• Rood kan dan betekenen: time out! Ik wil dat het weer rustig wordt in de (woon/speel/slaap)kamer en dus moet je even afkoelen…

Voordelen van het stoplicht
Het voordeel van het gebruik van een stoplicht is dat je eigen humeur er beter van blijft. Neurologisch onderzoek toont aan dat de woorden en gezichtsuitdrukkingen die je gebruikt invloed hebben over je hormoonhuishouding en dat je je daar dus ook echt beter of slechter door kan voelen. Als je dus veel streng moet kijken, en regelmatig “boze woorden” gebruikt om je kind rustig te houden dan bestaat de kans dat je ook echt chagrijnig wordt. Als je een stoplicht gebruikt kan je (met een beetje oefening in zelfbeheersing ) met een rustige stem zeggen wat je niet leuk vind (of nog beter, zeggen wat je liever zou willen) en om die reden de oranje lamp aandoen (of het oranje kaartje omdraaien). Zeker de eerste keren moet je nog goed uitleggen wat “oranje” betekent en hoe het weer “groen” kan worden, en wanneer het “rood” wordt en wat daar de consequenties van zijn, maar na een poosje zullen ze de hint snel snappen.

Extra leuk wordt het als je je kind zelf in dit proces betrekt. Dus laat hem meepraten wanneer de sfeer weer groen wordt en als het dan eenmaal groen is, zorg dan dat het een feestje is om het kaartje (of het lampje) weer groen te maken! Het werkt ook als je je kind een time out hebt gegeven. Na het uitpraten en de goedmaak-kus of knuffel mag het kind dan ook weer de sfeer groen maken (of oranje als het wat extra tijd nodig heeft).

Als je kind eenmaal het principe doorheeft kan het ook zelf aangeven als het een keertje chagrijnig is, of als een broertje of zusje moet ophouden met pesten. Eenvoudig door de lamp/ de kaart op oranje te zetten. Enige waarschuwing hierbij is wel op z’n plaats. Als je een eigenwijs en bijdehand kind hebt zou het kunnen zijn dat hij jou een keer in de oranje zone zet als je een keer chagrijnig bent of ruzie maakt met je partner. Dus be prepared!

Dan nog even de praktische kant

Ikea had heel lang ontzettend toffe stoplichtlampen in hun collectie, jammer genoeg hebben ze dat nu niet meer. Dus ik vermoed dat je zelf even creatief aan de slag moet Het leukste is als je op een plank 3 simpele lampen monteert en dan de lampen zelf rood, oranje of groen licht geven. Maar het werkt vast ook met gekleurde lampenkapjes. Voorwaarde is wel dat de lampen allemaal hun eigen schakelaar hebben. Een simpele versie is gewoon een papieren versie waarbij je de “lampen” kan omdraaien. Dat kan met klittenband, een magneetje of simpel met een spijker en een touwtje…

Veel plezier!

Mogelijke oorzaken

Er zijn een aantal veel voorkomende oorzaken bij inslaapproblemen bij kinderen.

- het kind heeft een drukke dag gehad en is nog niet tot rust gekomen

- het kind is bang (voor het donker, voor geluiden, voor monsters, voor nachtmerries etc.)

- het kind heeft de dag nog niet goed afgesloten

- het kind heeft vervelende associaties met de slaapplek (bijvoorbeeld in geval van bedplassen, of voor straf naar je kamer moeten, of ruziemakende ouders als het kind in bed ligt…)

- de slaapplek is niet goed ingericht (bijvoorbeeld te veel licht of lawaai, te warm of te benauwd)

Oplossingen

Natuurlijk vraag elk probleem en elk kind specifieke aandacht. Mocht je vragen hebben over jouw thuissituatie, dan kan je dat doen door me te mailen of natuurlijk door een reply achter te laten, dan zal ik hier specifiek op ingaan. Voor veel problemen helpt het echter al om een goed slaapritueel te ontwikkelen.

Slaapritueel

Tijdens en voor het slapen verwerkt het kind de gebeurtenissen van de dag. Als ouder kan je je kind ondersteunen door een terugkerend ritueel te ontwikkelen. Zo leert het kind dat slapen gaan veilig is en dat het lekker is om de dag van je af te laten glijden. Meestal helpt het al als je elke avond na het badkamergebeuren (tandenpoetsen, plassen, wassen, pyama aan) even de dag doorspreekt en/of een verhaaltje voorleest. Dit kan je natuurlijk uitbreiden met van alles en nog wat: even knuffelen, de knuffels welterusten wensen, samen de gordijnen dicht doen (en de sterren en de maan weltrusten wensen) een liedje zingen, een wens of een gebedje doen etc. Maak het echter niet te ingewikkeld en zorg ervoor dat je elke avond even de tijd neemt om alle stukjes in het ritueel terug te laten komen.

Slaapt je kind nog steeds slecht in?

Mocht dit niet voldoende zijn doordat je kind angstig is of echt te veel energie heeft dan kan je je kind zelf een actieve rol geven in dit ritueel. Je kan bijvoorbeeld een speciale slaapkamer maken (een mooi geverfde doos, met dekentje is al voldoende) voor de lievelingspop of knuffel van je kind. Voor het slapen gaan laat je je kind met de knuffel de dag doornemen, je kind stopt de knuffel lekker in, geeft het een kusje en leest een verhaaltje voor. Eventueel kan je met een lief of stoer stemmetje de stem van de knuffel spelen, zodat je vragen kan stellen en kan reageren. Zeker als je kind bang is, is dit een mooie manier om je kind te laten uitleggen (samen met jou) waarom dit echt niet nodig is, en waarom de knuffel toch echt gewoon lekker moet gaan slapen!

Vervolgens kan je dan met je kind hetzelfde ritueel doorgaan (eventueel in een iets kortere versie).

Voordelen hiervan zijn dat je kind extra vertrouwen krijgt in het slaapritueel omdat hij/zij ook de andere kant (jouw kant!) meemaakt. Doordat je kind hardop angsten, en andere dingen die hij/ zij meemaakt verwoord en de oplossingen/ geruststellingen hiervoor zelf uitspreekt is het voor het kind makkelijker om alles te geloven als het zelf in bed ligt…

Meer informatie

Op internet is veel informatie te vinden over slaapproblemen bij kinderen. Ook andere problemen, zoals nachtmerries, vroeg wakker zijn of niet doorslapen wordt besproken.

Je kan bijvoorbeeld kijken op:

www.ouders.nl

www.gezondheid.be

www.gezondheidsplein.nl

Of door de volgende boeken te lezen:

Kinderen met slaapproblemen
Door R. Schregardus,
ISBN 90 600 99 745

Bedtijd- de oplossing voor slaapproblemen bij kinderen.
Door Millpond Clinic (Mandy Gurney en Tracy Marshall)

And the nominees are…

Wat mij betreft staat het woord “niet” met stip op 1. Een voorbeeldje. Laatst zat ik in een vliegtuig vlakbij een moeder met een zoontje van een jaar of 6. Ze was echt ontzettend leuk bezig met haar kind. Boekje lezen, liedjes zingen, alles uitleggen wat het kind wilde weten. Tot op een gegeven moment zoonlief tegen de stoel van zijn voorbuurman schopt. Mama zegt een paar keer “niet schoppen” en het heeft geen enkel effect…

Wat is het alternatief voor “niet”?

Eigenlijk heel simpel. Maak gewoon duidelijk wat je wél wilt. Dus in deze situatie zou je kunnen zeggen: “Je mag kiezen of in kleermakerszit of je voeten stil laten hangen”.

Nog meer genomineerden?

Weet je ook een woord wat heeft bewezen dat het geen effect heeft op je kind? Nomineer het voor de verkiezing en wie weet vinden we een alternatief!

Maar je kind wil meer aandacht van je en wordt ongeduldig en hij begint te schreeuwen, zeuren en huilen. Kortom een lastige situatie.

Vanaf een jaar of vijf (of in ieder geval de leeftijd dat ze de dvd-speler kunnen bedienen) snapt een kind heel goed wat pauze betekent. Wat bij de meeste kinderen heel goed werkt is even (op ooghoogte!) contact maken en zeggen: “Ik druk heel even op jouw pauzeknop, dat betekent dat je nu even niet tegen mij mag praten. Als ik ben uitgebeld drukken we op play en mag je alles vragen!”

Natuurlijk werkt dit in meerdere situaties. Tijdens een woede-uitbarsting in de supermarkt. Als er ruzie is tussen broertjes en zusjes (het is namelijk ook een hele goede afkoeltruc!). Als je ’s ochtends veel haast hebt en dus geen tijd hebt om een discussie te voeren enz.

De allerbelangrijkste voorwaarde is wel dat je het echt gebruikt als pauzeknop en niet als stopknop. Geef dus altijd aan wanneer je erop terugkomt en doe dat dan ook! Het is dus absoluut niet bedoelt om je kind af te schepen, maar om hem of haar op een passend moment alle ruimte te bieden. Als je hier slordig mee om gaat, krijg je waarschijnlijk een averechts effect omdat je kind dan geen vertrouwen meer heeft in de pauzeknop…

Kinderen vertellen heel veel over hoe jij bent als ouder. Ze zijn een perfecte spiegel voor jouw gedrag. Kinderen leren namelijk (deels) door imitatie en jij als ouder bent een heel natuurlijk rolmodel. Niet al het gedrag van je kind is even helder en doorzichtig als bovenstaand voorbeeld, maar als je even zoekt naar de oorzaak van gedrag van je kind kom je vaak jezelf tegen!

dat kan heel lastig zijn omdat je ook minder prettige eigenschappen van jezelf terug kunt vinden in je kind. Scheld je bijvoorbeeld vaak als je boos bent? Dan is de kans groot dat je kind dat overneemt. Aan de andere kant kan je dus ook het gedrag van je kind beïnvloeden door zelf gedrag te laten zien wat je graag terug wilt zien bij je kind.

Zodra je bewust bent van de invloed van jouw gedrag op het gedrag van je kind, kan je zelf nieuw gedrag laten zien (of meer van gewenst gedrag) waarvan je wilt dat je kind dat in zich opneemt. Gedraag je dus als het goede voorbeeld!

Deze oefening levert vast fantastische situaties op! Ik ben benieuwd…