Lifehacking

Vorige week stelde Gina Trapani op Lifehacker.com een simpele vraag: Hoe ga je Google Wave gebruiken? Zo’n 600 reacties volgden en op deze plek wil ik een aantal opvallende voorbeelden met je delen.

1. Onderwijs: meer interactie en samenwerkend leren
Tientallen docenten, studenten en academici vinden dat ze op zoek zijn naar betere en snellere manieren om te communiceren en samenwerken binnen en buiten het klaslokaal. Ene Dov schreef:
Ik ben betrokken bij “Powerful Learning Practices”. PLP is een professioneel ontwikkelingsmodel dat onderwijzers in contact brengt met onderwijsmethoden van de 21e eeuw. Het doel hiervan is dat de leerkrachten deze nieuwe paradigma’s van leren en onderwijzen in de praktijk brengen bij hun scholen. Ik zie dit op termijn als een positieve ontwikkeling voor duizenden leraren en studenten. Het voelt alsof de bemanning van de “Enterprise” in zijn eentje de planeet Killong kan gaan redden.

Of leerkrachten Wave kennen of niet… studenten staan te popelen. Student Sean schreef:
In volg het vak Europese Geschiedenis. Mijn medestudenten en ik hebben altijd grote moeite om de colleges bij te houden waar het gaat om het maken van notities. Na elk college mailden wij elkaars notities om zodoende de belangrijkste informatie samen te kunnen vatten. Met Google Wave, hebben we nu één centrale “master notebook”, waarin we zelf alle informatie controleren en markeren we vervolgens wat waarschijnlijk het meest belangrijk is de internationale examen. Een duidelijke verbetering van het proces van het leren en bestuderen.

Onderwijs lijkt dus zeker een plek te zijn waar Wave van pas kan worden. Maar ook vertegenwoordigers uit de gezondheidszorg, journalistiek, transport, onderzoek en het bedrijfsleven zijn ervoor in.

Vandaag is het e-mailloze vrijdag. “Nou”, hoor ik je denken, “Daar merk je anders niets van!” En dat klopt, het is een initiatief van onze zuiderburen, in Nederland weet nagenoeg niemand het.

Gisteren werd ik door een aantal journalisten opgebeld om te vragen wat ik daarvan vond. Ik merkte dat ik niet enthousiast was. Natuurlijk ben ik voor het idee om aandacht te vragen voor de (onnodige) email-overload, maar een e-mailloze dag is daarvoor niet het juist instrument.

Waarom is een e-mailloze vrijdag geen goed idee?
Om de doodeenvoudige reden dat je het probleem op zaterdag gewoon twee keer zo groot maakt! Zolang we ons als een F-jes eltfal blijven gedragen en maar achter elkaars e-mails aan blijven rennen, los je het probleem niet op door de wedstrijd een kwartiertje stil te leggen.

Een tweede reden waarom ik het geen …

Op lifehacking schijft met name Guus over hoe je zelf optimaal gebruik kunt maken van je hersencapaciteit. Maar hoe zit het als anderen gebruik gaan maken van jouw hoofd? Immers, hackers die misbruik maken van je computers zijn al vervelend genoeg. Is het voor te stellen dat hackers ooit toegang krijgen tot je hoofd?

Wired besteedde recent aandacht aan mind-hacking. Daarin beschrijven zij de recente ontwikkelingen van wetenschappers die gebruikers in staat stellen om een rolstoel te bedienen of zelfs te Twitteren – allemaal zonder een vinger te gebruiken. De vraag die zij daarbij stelden was of deze draadloze connecties kunnen leiden tot iets wat we “brain hacking” kunnen noemen.

“Neural devices are innovating at an extremely rapid rate and hold tremendous promise for the future,” zegt computerveiligheid expert Tadayoshi Kohno van de Universiteit van Washington.

“But if we don’t start paying attention to security, we’re worried that we might find ourselves in five or 10 years saying we’ve made a big mistake.”

Niemand kijkt meer op van berichten over computers die gekaapt zijn door hackers, maar wat zou er gebeuren als de hackers hun pijlen gaan richten op neuro-medische apparaten, zoals de diepe-brein stimulatoren die gebruikt worden voor de behandeling van Parkinson en depressie, of elektrode systemen voor het bewegen van prothetische ledematen?

Stuur me een e-mail waar ik JA of NEE op kan zeggen en ik antwoord direct! Stuur mij een vraag waar ik over na moet denken en het duurt gemiddeld drie dagen.

Toegegeven, je mailt me niet voor niets. (toch?) Je wilt mijn mening horen of even iets checken. Dat is ook zo fijn aan e-mail; je hoeft niet bang te zijn dat je stoort. E-mail overbrugt plaats en tijd, zodat ik kan reageren wanneer het mij uitkomt.

Maar, als je me iets voorlegt waar ik geen Ja of Nee op kan zeggen, is de kans groot dat je mail op de stapel met andere verzoeken komt te liggen. En bij e-mail is het immers niet zo dat de bovenste op de stapel ook per definitie als eerste geholpen wordt.

Bonustip: stel één vraag per e-mailbericht. Dat werkt voor …