Verkiezing: het onhandigste opvoedwoord aller tijden

Fanny Koerts, 6 december 2007, 7 reacties, 249 views

Er zijn van die woorden die bijna per definitie niet werken bij kinderen. Ze hebben een averechts effect, het lijkt wel alsof kinderen het niet horen of je kind vat het compleet anders op dan jij bedoelt.

And the nominees are…

Wat mij betreft staat het woord “niet” met stip op 1. Een voorbeeldje. Laatst zat ik in een vliegtuig vlakbij een moeder met een zoontje van een jaar of 6. Ze was echt ontzettend leuk bezig met haar kind. Boekje lezen, liedjes zingen, alles uitleggen wat het kind wilde weten. Tot op een gegeven moment zoonlief tegen de stoel van zijn voorbuurman schopt. Mama zegt een paar keer “niet schoppen” en het heeft geen enkel effect…

Wat is het alternatief voor “niet”?

Eigenlijk heel simpel. Maak gewoon duidelijk wat je wél wilt. Dus in deze situatie zou je kunnen zeggen: “Je mag kiezen of in kleermakerszit of je voeten stil laten hangen”.

Nog meer genomineerden?

Weet je ook een woord wat heeft bewezen dat het geen effect heeft op je kind? Nomineer het voor de verkiezing en wie weet vinden we een alternatief!

Fanny Koerts

Fanny Koerts
Ik houd me bezig met Sociale Dynamiek en talentontwikkeling in teams en projecten. Ik ben extreem nieuwsgierig, communicatief vaardig, en creatief. Geef mij een complex proces wat wel wat opschudding en nieuwe inzichten kan gebruiken en ik doe mee!

http://www.fannykoerts.nl

7
reacties op "Verkiezing: het onhandigste opvoedwoord aller tijden"

    Robbie Veldwijk 6 december 2007 om 18:43

  1. Zachtjes en Stil werken ook echt nooit! Soms voor heel erg even maar eigenlijk nooit… Ik zie dat altijd bij mijn neefje en nichtje (en broertje 18). Als je zegt dat ze zachtjes moeten praten ipv schreeuwen dan gaat dat kort of helemaal niet goed.

    Dat is ook precies hetzelfde met stil zijn.

    2. Merijn Vogel 6 december 2007 om 19:15

  2. De reden dat “niet” slecht werkt, is dat bij de input “niet iets” in je brein alle associaties met “iets” open gaan. Vervolgens stop je met datgene dat verboden is, maar ga je gauw iets anders doen dat er erg op lijkt.

    Dit baseer ik deels op onderzoek van een bekende van me, zij is gepromoveerd op de retrieval mechanismen in het brein.

    Met grote mensen werkt dat vergelijkbaar als met kinderen; wil je in een vergadering bereiken dat een negatief besluit wordt genomen, vertel dan wat je wel wil, benoem de incongruenties met het plan dat er ligt en wacht rustig af. Erbij zeggen dat het “dus NIET zo moet als voorgesteld” is vaak overbodig en mensen schieten ervan in de verdediging.

    Helaas zijn sommige situaties te acuut om rustig te overwegen en is een niet, nee, stop, kappen, etcetera gauw gezegd. Kinderen zijn gewoon wie ze zijn en zoeken soms heel graag de grens op om te kijken wanneer de bewaking echt ingrijpt. Mijn lekenpedagogiek zegt me dat dat is om te zien wat sociaal acceptabel is, en wat eigenlijk echt over de schreef is. Tijdig ingrijpen en consequent zijn, zonder zelf uit je slof te schieten dat lijkt het beste te werken.

    3. Marco Tieleman 8 december 2007 om 11:57

  3. “Omdat ik het zeg”, is de definitief doodlopende weg van de discussie die ieder kind zijn mogelijkheden tot eigen inzicht en eigen verantwoordelijkheid ontneemt.

    Je mag als ouder natuurlijk je opvoedkundige talenten laten gelden en die zelfs streng en gedecideerd opleggen. Wanneer je je verlaagt tot “Omdat ik het zeg” heb je je kruit verschoten en ga je het verliezen.

    4. Taco Jan Osinga 9 december 2007 om 2:45

  4. Totaal zonder enige wetenschappelijk argumenten heb ik zelf het idee dat een kind wel beseft wat “niet” betekent. Als juist ik iets doe wat mijn dochtertje Hannah van bijna twee niet wil, dan roept ze “niet doen” of “nee, niet”, oid.

    Ik ben het er overigens wel mee eens dat er uitspraken zijn die meer effect hebben dan anderen. De laatste tijd wil Hannah ons nog wel eens slaan. Niet kwaad bedoelt, maar volgens mij wel om grenzen op te zoeken. Als ik dan zeg “niet slaan” heeft dat weinig tot geen effect. Als ik echter roep “auw, auw”, dan is de consequentie van haar daad veel duidelijker. Zeker als ik er ook nog beteuterd bij ga kijken, komt ze direct een knuffel brengen en stopt ze met slaan.

    Misschien heeft het ook allemaal te maken met wat er als laatste bij een kind blijft hangen. Bij “niet slaan” blijft misschien de actie in het hoofd zitten, waardoor hij/zij naar een paar minuten weer begint. Bij “auw, auw” blijft het gevolg hangen.

    5. John 10 december 2007 om 9:37

  5. Ik roep je moeder.

    6. fanny (auteur) 11 december 2007 om 13:06

  6. @iedereen goede nominaties! haha

    @Taco Jan: het klopt dat kinderen veel leren door hun ouders te imiteren. Eigenlijk is het gewoon een soort Pavlov reactie! Dus ook leren duidelijk maken wat ze wel en niet leuk vinden hoort daar bij. Mooie ontwikkelingen.

    @merijn Ik had er inderdaad al veel over gelezen. O.a. in Spiegelogie van Willem de Ridder. Het klinkt als een interessant onderzoek. Is er online meer over te vinden?

    7. Bas Standhardt 11 december 2007 om 13:57

  7. Guido Weijers heeft een goeie sketch over “niet geeft geen sturing”.

    Denk NIET aan 5 gele citroenen…. Waar denk je nu aan?

Plaats je reactie, of plaats een trackback van je eigen website. Op de hoogte blijven van deze reacties doe je via RSS