Persoonlijk

De verzamelaar

Ga eens na wat de redenen zijn dat je zoveel informatie verzamelt. En of dat een echt goede reden is.

Wij mensen zijn nieuwsgierig naar informatie. Of dat nu teletekst, de nieuwsuitzendingen, wikio.com, de roddelbladen of de koffiecorner is. We willen echt alles weten. Op zich geen slechte eigenschap. Voor de meeste mensen geldt dat niet op de hoogte zijn bedreigender is dan het hebben van veel nutteloze informatie.

Mensen verzamelen om een aantal redenen informatie. Neem onderstaand lijstje eens als uitgangspunt bij je volgende zoektocht naar informatie.

Ik verzamel informatie, omdat:

  • dat mij macht geeft over anderen
  • ik een gevoel krijg van controle over de situatie
  • het gewoon leuk is om ergens veel over te weten
  • ik graag met andere mensen praat over allerlei interessante zaken
  • ik anderen kan beïnvloeden met wat ik weet
  • een van mijn beste eigenschappen mijn grote nieuwsgierigheid is
  • ik er een hoop geld mee verdien om iets beter en eerder te weten
  • ik mij zekerder voel als ik veel over een onderwerp weet
  • ik moet voldoen aan de verwachtingen van anderen.

Als je bij de meeste stellingen een positief antwoord hebt gegeven, is er iets aan de hand. Bijna geen van die antwoorden gaat namelijk over de inhoud van de informatie. En dat is waarom dat je informatie nodig hebt.

Bedenk de volgende keer bij het zoeken naar informatie wat je echte reden is. Waarom wil jij die informatie hebben.

over de auteur

Guus Pijpers

Guus Pijpers is Managing Director van Acuerdis. Hij helpt mensen hoe ze informatie effectief moeten inzetten en gebruiken.

Guus is auteur van meer dan 7 boeken en tientallen artikelen over het informatiegedrag van mensen. Zijn interesses zijn informatiegedrag van (top)managers, slimmer werken en leven met informatie, onze hersenen en de zachte kant van informatie. Zijn nieuwste Nederlandstalige boek, Het informatieparadijs – Slimmer Werken met minder informatie , is in juni 2011 verschenen bij Haystack .
Zijn nieuwste Engelstalige boek, Information Overload: A System for Better Managing Everyday Data, is in augustus 2010 wereldwijd verschenen bij John Wiley & Sons, New York.

Reageer

10 Reacties

  • Interessant en (erg) confronterend, wat ik echter mis is de uitleg wat er dan aan de hand is… zijn deze stellingen negatief? Mijn informatie verzamelwoede voorziet van mij bagage om te kunnen voldoen aan de meeste stellingen. Voor mezelf lijken ze dus aardig op te gaan, maar ik zie dit niet als iets slechts.. am I missing the point?

  • Een andere(mogelijk positievere) zienswijze is:

    * ik andere mensen weer met de verzamelde informatie van dienst kan zijn

  • Jahoda heeft voor de bibliothecaris in 1975 een instructiedocument geschreven. Het beschrijft hoe je op eenvoudige wijze de werkelijke informatievraag van je gesprekspartner naar boven krijgt, maar dat kun je voor jezelf ook toepassen.

    Het heet Instruction in negotiating the query

    Door over de werkelijke vraag na te denken, kom je er vaak achter dat je
    – niet op zoek bent naar hetgeen je dacht te zoeken
    – niet goed over de informatievraag hebt nagedacht
    – niets hebt aan de informatie die je dacht te willen hebben.

    Overigens gaat het lijstje van Guus naar mijn idee niet alleen
    op voor verzamelen van info, maar voor veel type verzamelingen.
    Volgens Cultuurwijzer is verzamelen iets wat stamt vanuit de oermens.

  • @greald: De achtergrond van deze lijst is mijn laatste boek Op informatiedieet. En inderdaad, het is een oerinstinct, maar nog iets meer.

    De meesten kennen wel die fanatieke verzamelaars van voetbalplaatjes, postzegels, vliegtuignummers of andere objecten. Doel is vaak volledigheid = structuur = goed gevoel. Met informatie geldt ook zoiets: ergens iets van af weten is niet genoeg; je wilt alles hebben uit de serie of over het onderwerp.

    Niets mis mee overigens, want zo leer je al heel jong structuren en taxonomieen spelenderwijs. Dat komt later van pas. Als je maar bewust bent waarom dat je soms zo oneindig grote persoonlijke informatieverzamelingen aanlegt, vaak met een deel of de interpretatie daarvan tussen je eigen oren.

  • Dit artikel slaat volgens mij compleet de plank mis en heeft, onterecht, een negatieve toon als het gaat om het verzamelen van informatie. Het lijstje wat gegeven is, is volgens mij in zijn geheel bedacht door de auteur en absoluut niet gebaseerd op de ontelbare hoeveelheden onderzoeken binnen de psychologie naar het onderwerp “nieuwsgierigheid”.

    Er gaan diepe en complexe systemen achter de nieuwsgierigheid van de mens en die laten zich niet vangen in het lijstje dat wordt gegeven.
    Dat er vervolgens nog wordt gesteld dat er iets aan de hand is wanneer op veel punten een positief antwoord wordt gegeven slaat werkelijk alles.

    Al met al denk ik dat de auteur meer afweet van informatie dan van de psyche van de mens. Misschien dat de hoeveelheid manieren waarop wij tegenwoordig aan informatie kunnen komen de auteur heeft bewogen dit artikel onterecht te wijden aan de niewsgierigheid die daar achter zit? Heel veel informatie en heel veel media middels welke informatie op te vragen is, is iets heel anders dan de nieuwsgierigheid die de mens nodig om als soort te overleven.

  • Uw lijstje is achterlijk en slechts gericht op visies van het verzamelen van informatie over een onderwerp die negatief te interpreteren zijn.

    In uw lijstje ontbreekt bijvoorbeeld: “Ik verzamel zoveel mogelijk informatie over dit onderwerp opdat ik een juiste mening kan vormen over dit onderwerp.”

    Uw lijstje lijkt opzettelijk zo samengesteld te zijn, dat er altijd een negatieve verklaring gegeven kan worden aan het verzamelen van informatie.
    Guus Pijpers doet daarmee alle, ja, ALLE, oprechte nieuwsgierigen en leergierigen tekort.

    Wetenschappelijke interesse bijvoorbeeld, in welk onderwerp dan ook, zal volgens dit lijstje van Guus Pijpers nimmer objectieve feitenkennis kunnen zijn.

  • Weten jullie het verschil tussen informatie en data?

    Zo niet dan is hier het verschil:

    Informatie is data is voor je relevant is. Daarom zijn er ook databases waaruit je informatie haalt.

    Als dit lijstje een push is om een nieuw boek te kopen dan koop ik dat zeer zeker niet.

  • @G.
    Oprecht leergierig? Dat verklaart de leergierigheid niet. Overal zit wat achter, ook achter leergierigheid. Ik kan me bijvoorbeeld voorstellen dat mensen leergierig zijn door onzekerheid. Door veel kennis te vergaren kan het gevoel van onzekerheid verdwijnen of tenminste tijdelijk naar de achtergrond worden gedrukt.

    Het is de kunst te kijken naar de werkelijke intentie bij dit soort zaken. En de werkelijke intentie zit vaak een stap dieper dan de eerste gedachte. Mensen zeggen vaak A, denken B, maar in werkelijkheid zit er C achter. De gelaagdheid van het bewustzijn ofzo. In mijn communicatie met anderen richt ik mij in de meeste gevallen direct op C. A en B kunnen namelijk C niet verhullen, maar je moet er wel op gericht zijn. Ik heb er zogezegd een neus voor gekregen in de loop van mijn leven. Het maakt zaken helder een eenvoudig. Nadeel is wel dat mijn omgeving me vaak niet begrijpt, omdat ik altijd een stap verder ben met een redenering. Dat leidt vaak tot de verlegging van een focus op de inhoud naar een focus op de vorm in een discussie. Vaak eindigt de discussie dan daar. De bereidheid te begrijpen wat ik bedoel is er in 99 van de 100 gevallen niet.

  • Informatievergaring kan ook tot een ander doel leiden, namelijk het leren van fouten uit het verleden.
    Ofwel wie zijn geschiedenis kent, kan zich beter voorbereiden op de toekomst.

    Dat is mijn reden om alle informatie die ik ooit heb vergaart te blijven bewaren.