Goede voornemens maken?

Het nieuwe jaar is klassiek het moment om terug- en vooruit te kijken. De conferences over een jaar, de beoordelingsgesprekken over het afgelopen jaar, het vooruitblikken en vaststellen van nieuwe persoonlijke motto’s en projecten. Een ritueel onderdeel van dat terug- en vooruitkijken zijn de goede voornemens. Is dat nu wel zo verstandig? Nee en ja. Nee, want het zijn vaak veel te grote omkeringen van gewoonten die doorgaans het eind van januari niet halen. Ja, want een nieuw jaar is wel een mooi moment om het een beetje anders te gaan doen.

Moment is goed

Het nieuwe jaar is een mooi moment voor terug- en vooruitkijken en dus ook een prima tijd om te bepalen wat je blijft doen en wat anders kan. Een langlopend onderzoek in Amerika laat zien dat van degenen die nieuwjaarsvoornemens hebben 40-46% er in een half jaar slaagt en over langere periode meer verandering weet te bewerkstelligen dan niet-voornemers. De onderzoeker John Norcross geeft tal van adviezen over voornemens. Eerder kon je op Lifehacking lezen dat een nieuw schooljaar ook een mooi moment is voor verandering.

 

Waarom is het lastig?

In Switch gebruiken Dan en Chip Heath de metafoor van een olifant en zijn bestuurder om verandering te beschrijven. De olifant is een sterk gewoontedier en houdt niet van verandering. De bestuurder is een verstandig baasje die de juiste route kent. Verandering gaat vaak over de bestuurder de juiste route laten zien en te weinig over hoe je als bestuurder die machtige olifant zo ver krijgt zijn routines op te geven.

 

Geen 180 graden ommekeer maar kleine stappen

Begin 2011 verscheen een blog van Merlin Mann over goede voornemens: Stop blaming the Pancake. In een sombere terugblik deugt er niks van wat je doet en moet alles anders: minder eten, meer bewegen, niet meer snoepen, harder werken, aardiger zijn. Luister de podcast voor een kleurrijk betoog over de voornemens. Dat wordt dan natuurlijk niks. Wat werkt wel volgens Mann? Kleine stappen!

  • Accepteer dat niet alles wat je doet perfect is. De eerste pannenkoek is waardeloos maar als je verder bakt worden ze als vanzelf top
  • Je leven omgooien omdat het toevallig 1 januari is, is kansloos. Het is een te ritueel moment; niet een echte start
  • Maak van wat je wilt doen kleine stappen in de juiste richting. Eén stapje tegelijk (Fresh starts and modest changes).

Het lijkt op het verschil dat organisatiekundigen wel maken bij organisatieveranderingen. Maak je een analyse en beslis je rationeel wat er moet veranderen of kijk je naar jouw kwaliteiten en probeer je die stapje-voor-stapje op te rekken naar de gewenste kant? Oftewel: fit versus stretch. In die aanpak zit ook de overtuiging dat je niet alles hoeft te veranderen en ook helemaal niet tekort schiet.

 

Doelen stellen? Overtuiging hebben!

Voornemens zijn even actueel maar doelen stellen is al jaren onderwerp van discussie. Is doelen stellen niet achterhaald? Tenminste de expliciete, concreet geformuleerde en gedeelde soort doelen. Joshua Fields schrijft op Zen Habits over zijn 100 dagen zonder doelen:

Misconception 3. You still have goals: You say you have no goals, but don’t you still have some goals, like finishing your new novel or “being happy” or “living in the moment”? It’s important to make a distinction here: yes, I want to “be happy” and “live in the moment” and “live a healthy life,” but these are choices, not goals. I choose to be happy. I choose to live in the moment. I choose to live a healthy life. I don’t need to measure these events, I simply live this way. As for my new novel, I intend to finish writing it — I’ve never worked harder on anything in my life — but I’m enjoying the process of writing it, and if I never finish, that’s okay too. I’m not stressed about it anymore.

Of lees de afweging in de blog van Scott Scheper over wel of niet doelen stellen. Hij beschrijft het verschil tussen expliciete en impliciete doelen hebben enerzijds en de overtuiging bezitten dat de doelen gehaald kunnen worden versus het ontbreken van overtuiging.

De conclusie is misschien niet zo opzienbarend: overtuiging is wat het verschil maakt. Maar het is wel een relevante toets voor voornemens: is er oprechte overtuiging dat die voornemens nuttig, goed, haalbaar zijn?

I believe that you should set goals if it helps you gain a convicting sense of purpose. And I believe it does. Your goal is not goals, your goal is conviction. Yet, I don’t recommend setting goals in the traditional sense. I recommend an exercise that centers on painting dreams within your subconscious, not about setting a bunch of smart goals.

Deel met anderen je doelen

Je kunt anderen raadplegen om te vragen wat zij goede voornemens voor je vinden en anders kun je je voornemens delen, zodat anderen kunnen helpen. Of enige sociale druk kunnen uitoefenen. En uiteraard is er ook een app, waarmee je jezelf de goede kant op kunt chanteren. Vier dan ook als het lukt om een keten verbeteringen door te voeren.

 

Als je loopt, loop dan

Het risico van voornemens hebben, is dat ze bij voornemens blijven. Het risico van voornemens is dat ze ‘buiten jezelf’ staan en iets zijn waar je rationeel over denkt maar dat niet in alle handelen opgenomen wordt. Door voornemens te hebben, te delen, in kleine stappen te hakken en ze te delen, is het logisch vervolg de voornemens te doen. Wees er bewust mee bezig. Geniet ervan als het lukt. Flow ontstaat door in het nu heel erg op te gaan in wat je doet en niet vooruit te kijken of te piekeren.

 

Wat doe jij aan voornemens? Of juist niet?

 

Verder lezen

 

Illustratie via Brain Pickings

 

Reacties

  1. zegt

    Leuk en interessant artikel, dankjewel!

    Ik heb dit jaar heel beperkte goede voornemens. Ik heb ze (op aanmioediging van een vriend) zo tastbaar mogelijk gemaakt. Bijvoorbeeld: ‘iedere week één keer sporten’. Iets waar ik overtuigd van ben en dat ook duidelijk meetbaar is.

    Maar je artikel inspireert me om nog eens na te denken over wat lange termijn doelen en welke kleine stapjes ik daarvoor zou moeten maken.

Trackbacks