Persoonlijk

Verlangen als bron voor de lifehack

Iedereen die ik ontmoet heeft verlangens, een rugzak vol. Of het nu vrienden, familieleden, cliënten of ondernemers zijn, de verlangens zijn er. Soms helemaal aan de oppervlakte, soms diep weg achter droevige ogen. Soms kiezen mensen ervoor om die verlangens te laten zitten, want … en dan vertellen ze je een aantal redenen die vaak heel valide zijn. Van ervaringen van mislukking tot het voorkomen van verdriet. Deze redenen kloppen meestal, althans binnen het wereldbeeld van diegene die ze jou vertelt.

In een reactie op weggestopt verlangen zei ik eens: “Iets is pas mislukt als je besloten hebt op te geven.” Daar kreeg ik heftige reacties op terug. Ik zou een gebrek aan inlevingsvermogen in de situatie hebben. Toch bleef de vraag knagen. Hoe komt de een tot een lifehack en de ander niet?

‘Kan niet’ wereldbeeld

Mensen die niet in het verwezenlijken van hun verlangen geloven, geloven wel ergens anders in. Ze geloven in redenen waarom iets niet lukt, niet kan, niet zal gaan lukken of weer fout zal lopen. Ze komen soms simpelweg niet verder omdat ze vasthouden aan dat wereldbeeld. Een wereldbeeld van ‘kan niet’. Wanneer je luistert naar een verhaal van iemand die er niet in gelooft, dan neemt diegene jou mee in dat wereldbeeld. Je wordt meegenomen in het ‘bos van de niet bestaande oplossing’. Soms hebben mensen dingen daar zo veel en vaak overdacht dat het ook echt schier onmogelijk lijkt een probleem op te lossen. Als je maar diep genoeg mee dat bos in loopt, geloof jij het ook! Net als die persoon zie jij dan ook allemaal beren op de weg. En dan?

‘Kan wel’ wereldbeeld

De eerste lifehack die ik leerde is te stoppen met luisteren naar verhalen over waarom iets niet kan. Je wordt er om te beginnen moe van, dat is al een goede reden het niet te doen. Maar iets anders is nog veel belangrijker. Wanneer je naar een verhaal van iemand luistert gaat je bewustzijn mee met het verhaal en de feiten. Je bewustzijn probeert te volgen en te begrijpen. Je onderbewustzijn gaat echter ook mee, niet op de informatie maar op de gevoelens erachter. En die gevoelens maken nu juist dat jij ook gaat geloven dat iets niet kan. Je kunt je vast wel zo’n situatie herinneren. Waarin je eerst veel energie hebt, en nadat je gepraat hebt met iemand die allemaal beren op de weg ziet, voel je je ineens een stuk minder levenslustig.

Martijn Aslander (mede auteur lifehacking.nl) zegt wel eens over mensen: “Je hebt putjes en motortjes.” Dus stop met luisteren naar waarom iets niet kan, het is niet constructief.

Verbeelding

De tweede lifehack gaat over verbeelding. Jij en ik zitten op een stoel, rijden in een auto met plofmechanisme (de benzinemotor) en lezen weblogs op razendsnelle stroompjesapparaten (de pc) omdat ze uitgevonden zijn. Omdat er eens iemand, of een groep mensen, het verlangen had zoiets in de wereld te zetten. Ik geloof dat dat waarvan men zegt dat het ‘niet kan’, gewoonweg nog niet uitgevonden is. Dat lijkt kinderlogica om dat zo te zeggen, en dat is het denk ik ook. Het is simpelweg een focus in de richting van een oplossing. Zeggen dat iets niet kan heeft gewoon niet zo veel zin, het brengt je niets, behalve gelijk.

Dat klinkt wellicht groots ‘geloven dat iets kan’, dat is het ook, er komen mooie dingen uit voort. En ik heb het niet over het oplossen van wereldproblemen. Sommige zaken hebben ook nog steeds gewoon tijd nodig en de dood blijft door verbeelding ook niet thuis. Ik heb het over verlangen dat je in je eigen bestaan tegenkomt. Van het ontdooien van je vriezer, iets lekkers koken als je weinig tijd hebt tot meer klanten werven voor je bedrijf. De echte beperkingen liggen volgens mij niet in de werkelijkheid, maar in de geest. Of anders gezegd, in een gebrek aan verbeelding.

Het stimuleren van verbeelding als lifehack

Het enige dat je op de weg van probleem → verlangen → lifehack dus hoeft te doen is de verbeelding te stimuleren. In de praktijk kun je dat als volgt aanpakken:

  1. Luister, als iemand vertelt wat hij wil, maar voel vooral waar zijn passie bij zit (dat vraagt een beetje oefening).
  2. Laat hem niet uitpraten als hij je gaat vertellen waarom iets niet kan. Ga er niet in mee! Ga er niet naar luisteren! Blijf in plaats daarvan bij de passie die je voelde en stel een kleine vraag over die wens, dat idee of verlangen. Als je bijvoorbeeld weet dat iemand met een boot naar Frankrijk wil, stel je de vraag: wat voor soort boot zou je dat mee gaan doen?
  3. Luister naar het antwoord en stel een volgende eenvoudige vraag naar aanleiding van het antwoord dat je kreeg. Bijvoorbeeld: met hoeveel man ben je op de boot?
  4. Stel weer een volgende eenvoudige vraag en kijk hoe ver die persoon zijn verlangen durft te volgen.
  5. Zo kun je steeds verder gaan. Het doet er op een gegeven moment niet meer toe wat nu werkelijk kan of niet. Het verlangen komt aan de oppervlakte, dat is genoeg.

Als je dit een beetje vaardig doet zal het lastig worden voor diegene om zijn verlangen weer ‘in de koelkast’ te zetten.

Veel plezier! En let op: ik ben niet aansprakelijk voor het kwijtraken van vrienden, omdat ze zo nodig met een boot ….

© Jasper Jobse

over de auteur

Jasper Jobse

Jasper Jobse (1975) is coach, psychosociaal therapeut en leidt workshops en een opleiding familieopstellingen. Hij begeleidt mensen bij privé en werk vraagstukken in korte trajecten in zijn praktijk Jerphaas in Arnhem.

Reageer

29 Reacties

  • Ja, maar ….. 🙂

    Boeiende post, Jasper!

    Een roze bril mee in de tas is ook een leuke. Als iemand gaat Ja, maren zeg je dat je even iets moet pakken en als die bril dan uit de tas komt heb je zo’n moment dat iemand om zichzelf kan lachen

  • Leuk artikel Jasper!
    Erg interessant hoe focussen op ‘kan wel’ je een veel positievere kijk op zaken kan geven.
    Je stuk over verbeelding heeft veel raakvlakken met Getting things done van David Allen. Hierbij richt je je ook op de uitkomst van iets (waar wil ik staan over 1 jaar). Daarna wordt het in eens een stuk duidelijker hoe je daar moet komen (welke stappen kan/moet/wil ik allemaal zetten om over 1 jaar daar te zijn).
    Ik denk dat het stimuleren van de verbeelding bij je zelf maar zeker ook bij andere een erg groot effect kan hebben op de persoonlijke effectiviteit en een geluksgevoel.

  • Dank je wel voor de tips Jasper! Hier heb ik echt wat aan. Ik wil al een tijdje niet meer zo lang meegaan in de “het kan niet” verhalen om me heen (ik word er inderdaad letterlijk moe van), en het lukt me vaak niet om het tij te keren. Jouw verhaal geeft me weer wat handvaten, thanks!

  • Ha die Jasper,

    Eindelijk. Ik riep jaren geleden al (en nu nog steeds) “wat niet kan, is nog nooit gebeurt”.

    Een leuke post.

  • Nou, mijns inziens kan het niet kwaad om juist kritisch/sceptisch te zijn. Als je een goed antwoord hebt op tegenwerpingen die je krijgt, heb je juist een goed idee. Zo kun je een hoop problemen voorkomen door je plan eerst goed te overdenken.

  • Kicken stuk Jasper. Het terecht komen in de oplossings-modus is volgens mij inderdaad een goeie lifehack.

    Volgens mij is het wel goed om te differentieren tussen ‘verlangen’ en ‘intentie’; verlangen doet me meer denken aan de zero-sum vorm van omgaan met jezelf en anderen zoals die naar voren komt in The Century of the Self. Intentie is m.i. een beter woord op het oprechte, speels-synergetische verlangen te duiden, meer verbonden ook met archetypische systemen als de Maya Tzolkin en het Enneagram. Die m.i. implementeerbaar zijn als life hack 🙂

    Wat betreft de dood en wereldproblematiek: deze fenomenen spelen volgens mij ook een belangrijke rol in dit verhaal. Het nieuwe beeld van leven en dood zoals dat onder andere naar voren komt in het werk van Pim van Lommel, verschaft ons nieuwe mogelijkheden op het gebied van oplossingsgerichtheid. Bewustzijn is een gedistribueerd fenomeen, dat zich in een spannend spel met zichzelf laat verwikkelen. Dit klinkt grappig genoeg als een interessante opvolger voor Second Life: wat als we de wereld samen bewust vanuit dit perspectief gingen beleven c.q. bespelen? Gefaciliteerd door distributed social gaming op de computer, mobiel en TV? (OK, misschien onderwerp voor blogpost op zich ;-))

    Trouwens interessant dat je een soort discussiestrategie voorstelt, ik ben ook bezig met het bedenken van zoiets. Ik geloof dat het herkennen van jezelf in de ander een hoop potentie heeft in het genereren van een gezonde flow…

  • Leuk stuk. Kansen en mogelijkheden zijn idd veel leuker dan problemen, narigheden en dingen die niet kunnen binnen de kaders waarin gedacht wordt.

  • Mooie post. Dit citaat schoot me te binnen: Things are only impossible until they’re not. – Jean-Luc Picard, ‘Star Trek: The Next Generation’

  • @ Marina, Ellen, Roel, Filips, Steven, Gert, Randy, Theo: Bedankt voor de complimenten.

    @ Steven: Het woord ‘intentie’ gebruiken daar begin ik maar niet aan. Ik heb gemerkt dat veel mensen daar een zo verschillende betekenis aan geven, dat ze elkaar dan kwijt raken. En dan wordt ieder gesprek een bos met veel bomen.

    @ Edward: Ja, daar heb je helemaal gelijk in. “De expert is hij die weet waarop hij het antwoord schuldig moet blijven.” En dat is niet altijd even makkelijk.

    @ Petra: Die Antoine de Saint-Exupéry (de auteur van de spreuk) was zo gek nog niet.

    @ Theo: Prachtig citaat. Dank.

  • Leuk stuk… alleen dat “Laat hem niet uitpraten als hij je gaat vertellen waarom iets niet kan. Ga er niet in mee! Ga er niet naar luisteren!” vind ik wat minder.
    Als je al van je apropos raakt als iemand je negatief advies geeft, dan moet je misschien eerst bij jezelf te rade gaan.
    Door niet te luisteren kan je wel es interessante informatie missen.

    Voorbeeldje van de boot: degene zegt: kan niet, want de sluiswachters staken, je kan Frankrijk niet in.
    Maar jij zet als een klein kind je handen op je oren en roept hard “blaaablaablaaa”, want je wil geen negatieve dingen horen, daar kan je niet goed tegen…

  • hey,

    je hebt groot gelijk hoor, alles kan zolang je er zelf in gelooft, en er net zo lang over blijft dromen tot het echt gaat gebeuren. Wanneer je zelf ergens in gelooft heb je ook kracht genoeg om het waar te maken.

    groet marika

  • @ G: In je voorbeeld zit de aanname dat je Frankrijk niet in kunt als de sluiswachters staken. Dat is een mooi voorbeeld van ‘kan niet’. Ik denk dat zo’n gedachte vooral leidt tot het stoppen met onderzoeken of je ook op een andere manier Frankrijk in kunt komen.

    Dat ik schrijf “Ga er niet in mee! Ga er niet naar luisteren” is natuurlijk spreekwoordelijk. Je kunt namelijk pas beoordelen of iemand praat in de ‘kan niet’ modus nadat je naar iemand hebt geluisterd. Dus zoek je eigen vorm daarin. Blabla-en is niet de vorm die ik zou kiezen 😉

  • een heel goed stuk, bravo !
    ik ben zelf zo’n verlangen-mafketel en weet waar je het over hebt. geboren uit een veel te groot religieus nest groeide ik op met kan-niet, mag-niet, en niet-doen mentalitiet en werd doodziek vanmezelf.
    op 19jarige leeftijd verliet ik het ouderlijk huis en beging een nieuw avontuur, weg uit vaders bedrijf wat een goudmijn voor de toekomst was, weg uit de benauwde onderdrukte gevoelens, opweg naar vrijheid van geest en fantasie.
    ik heb mezelf een eerste pijniging aangedaan door de rugzak te pakken en zonder geld en goederen de wereld in te gaan, waar het kon werken.
    dat leerde me te luisteren naar mezelf, mijn hopeloze toekomst weelderiger te fantaseren, en te knokken voor een beter bestaan, ik wilde met toekomst terugkomen in het dorp bij mijn familie die honend toezagen toen ik vertrok.
    ik beloofde mezelf een ding, als ik ooit de telefoon opneem zal ik niet zoals al mijn familie met een zucht de achternaam noemen, maar opgewekt en vrolijk mij bij voor en achternaam noemend de beller een goedendag wensen.
    het hielp, ik heb na die tijd een vijftal bedrijven gehad in binnen en buitenland, waar ik overigens geen stuiver aan heb verdiend maar een genot heb ervaren van mensen die smeekte bij me te mogen werken, en nu woon ik op tahiti en werk aan een nieuwe uitdaging, het begeleiden en opvoeden van moeilijke kinderen in een bouwproject.
    ook toen zei iedereen, kan niet, zeker de fransen, en toen zei ik ook iedereen, alles kan als je maar wilt.
    ooit heb ik een boek gelezen over dit soort onderwerpen en gevoelens en dan met hoeden.
    een zwarte hoed was het kan niet gevoel, en die zette je dan op, en de rode hoed was weer een ander gevoel en zo, en dan gooide je de zwarte hoed van je af …….
    als er een ding in het leven is wat absoluut waar is, nog waarder dan geloof, dan is het dat alles waar je echt in gelooft je kunt doen en bereiken.
    en kom je ooit iemand tegen die jouw idee de grond inboort, dan kijk je snel op je telefoon en zeg je, ojee, iemand belt me, sorry benzo trug.
    dan ben je van die persoon mooi af, want deze mensen komen nooit verder dan het kantoor de de bank met tv.

  • Heel goed stukje, dat is inderdaad ook iets wat ik de mensen probeer te vertellen. Het grappige is dat je als je daarmee bezig bent, jezelf ervan bewust wordt, steeds meer mensen gaat “ontmoeten” die er ook zo over denken. Know they self!!!

  • BRAVO!!! he he eindelijk, kan niet anders zeggen. Ben het he-le-maal met je eens. Het is het half volle glas gedacht, de gedachte van de maakbaarheid van deze wereld, de gedachte van mogelijkheden.

    Dank voor deze tekst en ergo; mag ik je tekst op mijn website plaatsen? Want dit is een uiterst deelbaar stuk tekst die ik graag aan mijn lezers wil voorhoude; de vele zelfstandig ondernemers die het af en even niet meer zo goed zien en hierdoor weer de juiste stimulans krijgen.

    Zonnige groet

  • Dit verhaal doet me denken aan iets dat ik een tijdje geleden heb gelezen, nl. dat de nummer 1 regel in het universum is dat je je bewust wordt van datgene waar je je op richt. Richt je je op “kan niet” dan zal je je bewust worden van “kan niet”. De focus bepaalt zogezegd de uitkomst. En gezien de bovenstaande reacties is deze universele waarheid voor veel mensen blijkbaar zeer vanzelfsprekend. Maar mainstream is het absoluut nog niet. Men gelooft doorgaans nog zeer sterk in afgescheidenheid en alle ellende die daar logischerwijs uit voortvloeit. Ik vind het erg leuk om steeds vaker over het ´Nieuwe denken´ te lezen. Het lijkt erg in de lift te zitten. En daar wordt mijn hart blij van!

  • Er is een theorie dat religie 1.0 weliswaar langzaam dood is maar dat religie 2.0 begint te ontstaan (dezelfde mumbo jumbo) maar dan met coaches in plaats van priesters en sjamanen + de secret en andere onzin in plaats van oudere verhaaltjes. Roy Wallis doet mijn vermoeden bevestigen: http://en.wikipedia.org/wiki/Classifications_of_cults_and_new_religious_movements
    Ziljoenen wetenschappers die duidelijk de onzin aanduiden en gewoonweg met oogkleppen op blijven “geloven” (in onzin) zoals religie 1.0 personen.

    The sociologist Roy Wallis introduced a classification-system of new religious movements based on movements’ views on and relationships with the world at large.[9][10][11][12]

    * World-rejecting movements view the prevailing social order as having departed from God’s prescriptions and from the divine plan. Such movements see the world as evil, or at least as materialistic. They may show millenarian tendencies. ISKCON, the Unification Church and the Children of God exemplify world-rejecting movements.
    * World-accommodating movements draw clear distinctions between the spiritual and the worldly spheres. They have few or no consequences for the lives of adherents. These movements thus adapt to the world, but they do not reject or affirm it.
    * World-affirming movements may have no rituals and no official ideology. They may lack most of the characteristics of religious movements. They affirm the world and merely claim that they have the means to enable people to unlock their “hidden potential”. As examples of world-affirming movements, Wallis mentions Erhard Seminars Training and Transcendental Meditation.

    Ach ja… als morgen die meteoriet op de aarde ploft dan zijn we overal vanaf dus wat maakt het uit 🙂 Vooral blijven doorgeloven!

  • Hallo allemaal,

    Positief artikel, heb het graag gelezen.
    Miscchien is het boek “de Creatiespriraal” van Marinus Knoope een welkome aanvulling op de stelling: Verlangen als bron …

  • @Edward de Leau
    Wie het zo wil zien zoals jij schetst zal het zo zien. Het is volledig in lijn met de regel dat je je bewust wordt van hetgeen waar je je op focust. Focus jij je op een helikopterviewconcept van de verschuivingen op religieus vlak, dan zal je dat zo ervaren. Het ´gevaarlijke´ is om dan conclusie te trekken over de werkelijkheid. Immers, je concludeert dan alleen iets over de focus die jij op dat moment hebt. Het zegt niets over de werkelijkheid. Het ten onrechte trekken van conclusies veroorzaakt alle tegengestelde meningen van mensen die elkaar nooit zullen vinden zonder te begrijpen wat ten grondslag ligt aan hun tegenstellingen.

  • @Olivier
    “zal het zo zien”, “volledig IN DE LIJN met de regel” , “DAN zal jij”, “het gevaarlijke IS”, “Immers”, “Het ten onrechte Veroorzaakt”

    Ik ben het met je eens dat het gevaarlijk is om conclusies te trekken over de werkelijkheid 😉 Zoek eens in wikipedia op wat “pseudoscience” betekent. Wat er nu aan de hand is is dat er een nieuwe cult is ontstaan (bron: Wallis e.a.) die conclusies trekt op basis van pseudoscience die nu juist gevolgtrekkingen “trekt” over hoe te leven in de werkelijkheid zoals je terecht ziet als gevaarlijk.

    Artifacts als “de secret”, “what the bleep do we know” worden geschreven door die pseudoscientists en stellingen hierin worden zonder uitzondering als “niet waar” of “onzin” (maar dan wetenschappelijker) gesteld door de wetenschap en toch op de een of andere manier blijven die memes maar doorpropageren tot ze leiden tot “levenswijsheiden” die op bewezen niet-ware zaken gestoeld zijn. Zie wikipedia:the secret / what the bleep do we know.

    voorbeeld: Inmiddels lees ik op de verste uithoekjes op het Internet dat een wetenschapper emoties in een glas water captured. Terwijl als je gaat naar de bron van dat verhaal, dat die “wetenschapper” (degree in pseudoscience in India) alleen mensen gevraagd heeft om hun emoties te beschrijven bij het zien van een glas water. Maar die memes propageren en worden geinstitutionaliseerd op de een of andere manier.

    De grote leiders uit deze beweging worden ook door “echte” wetenschappers duidelijk neergesabeld met hun beweringen. Dat mensen dan ook nog eens conclusies gaan trekken over “hoe ze hun leven kunnen verbeteren” (whatever) dat is nog vreemder.

    Vreemd.

    Maar ik ga teveel off-topic in deze mailthread geloof ik. We zien wel waar dit allemaal naar toe gaat de komende jaren, op zich interessant om te zien dat het zelfs opduikt in een “tips” blog.

  • “Edward de Leau
    Offtopic zou ik het zeker niet noemen. Je nuanceert het juist heel goed denk ik. Ik hoor je zeggen dat een zogenaamd bevrijdende nieuwe stroming ook weer verzeilt in het vastzetten van die vernieuwing in een concept, net als de voorganger. Het enige verschil met de vorige stroming is dan nog dat het concept iets anders in elkaar steekt. In essentie is het echter hetzelfde spelletje met hetzelfde resultaat: een vastgezet beeld van de werkelijkheid. Neemt niet weg dat een artikel als dat van Jasper niet nuttig kan zijn. Het kan wel degelijk een interessant inzicht teweeg brengen. Alleen het als de (enige) waarheid aannemen is wellicht het gevaar.

  • erg goed ben het in zeker zin we met je eens
    maar komt het ook niet een beetje om dat we graag negatief denken. en daar door niet meer zien wat de mogelijk heden zijn die voor ons liggen. dus mensen niet de negatieve dingen be nadrukken maar wat pozitiever er in staan kost de zelfde enargie aleen door het pozietif te gebuiken heb je er ook nog wat aan