Reacties op: De kracht van een goeie “Sorry”.

Door: ricky

ricky — Thu, 10 Nov 2011 18:02:32 +0000

mijn moeder en mijn tante hebben ruzie met elkaar
en ik wil heel graag dat het goed komt
want het is niet leuk dat het iedere keer ruzie is

Door: alicia

alicia — Tue, 09 Nov 2010 14:08:01 +0000

ik kan me volledig vinden in de reactie van H.AnonieM
het is mijn trots, mijn waardigheid die me tegenhoud.
en als het me dan wel echt spijt, en ik dat ook vertel en betuig aan die persoon, blijven ze altijd boos op me! ze denk vaak ” Ja, dan had je maar eerder na moeten denken.”
Nu zit ik weer in zo’n situatie.
Ik heb iets gezegd wat niet zo bedoeld was, maar wel zo opgevat.
Ik heb dan ook sorry gezegd, maar de persoon blijft boos.

Door: uberVU - social comments

uberVU - social comments — Thu, 11 Feb 2010 19:55:11 +0000

Social comments and analytics for this post…

This post was mentioned on Twitter by Haasje_Repje: Sorry zeggen – is juist krachtig ! http://bit.ly/6g4bw...

Door: Sanne Roemen

Sanne Roemen — Sun, 15 Nov 2009 19:19:50 +0000

Ike, dat lijkt mij een typisch voorbeeld van “jazeker!”. Als het jou spijt dat het niet goed uitgepakt is, als je je kan voorstellen dat de ander niet blij is… kan je sorry zeggen dat het zo gelopen is. Why not he? Wat heb je te verliezen? Succes! Als je wilt, deel hier dan nog even hoe het gegaan is?

Door: Ike

Ike — Sun, 15 Nov 2009 14:44:00 +0000

Als je uit goede bedoelingen iets doet, maar het pakt niet goed uit, is het dan passend om sorry te zeggen?

Door: sanne roemen

sanne roemen — Tue, 25 Aug 2009 12:16:08 +0000

Ilja, dat klinkt als een goede beslissing! Succes ermee.

Door: Ilja

Ilja — Sun, 23 Aug 2009 09:57:19 +0000

Sanne, bedankt voor je reactie, ik laat het rusten.
Ik ga aan mijzelf werken, dan investeer ik in een duidelijk doel.

Door: sanne roemen

sanne roemen — Fri, 21 Aug 2009 16:11:37 +0000

Ilja, misschien heeft het weinig zin om te blijven uitleggen. Zoals ik in het artikel zet, soms kan je het beter laten bij een oprecht en welgemeend sorry, zonder uitleg of excuus. Het feit alleen al dat jij je er klote over voelt (excuzes le mot) is voldoende informatie. En als de ander dat nu even niet trekt, wees dan ook bereid om het voorlopig te laten rusten, met de mededeling dat jouw deur open staat. Meer is er wat mij betreft niet.
Daarnaast komt dus het gevoel van spijt dat jij beschrijft (dat is een ander ding in mijn ogen) en dat aan je gaat knagen en verdrietig maakt. Misschien omdat je je onbegrepen voelt. Dat stukkie hoort bij jou, hoort eigenlijk niet in de dialoog met die ander. Of je spijt voelt en of je dat aan je laat knagen, daar ga jij uiteindelijk alleen zelf over. Ik hoop dat de microscopische opening je vrede brengt, en ik hoop dat jouw gevoelens daar niet van af hangen.

Door: Ilja

Ilja — Thu, 20 Aug 2009 20:12:08 +0000

Sanne, ik lees vandaag pas je bericht. Heel attent, je advies.
Het ging helemaal niet goed die nacht, ik kon echt niet meer stoppen met huilen, toen ben ik mijn broer en een goede vriend gaan smssen of ze nog wakker waren, mijn broer heeft toen met mij gepraat.
De volgende ochtend was ik nog steeds verdoofd en verdrietig, ik ben goed opgevangen door mijn broer. Later belde die vriend van mij en na zijn telefoontje kon ik weer echt verder. Daarnaast heb ik vanochtend toch nog een nieuwe mail gestuurd,want het bleef knagen. Want wat dreef mij tot de actie? Dat verhaal heb ik gestuurd naar de persoon in kwestie. Eigenlijk was het een mededeling; voordat je voorgoed afscheid neemt, neem nog wel het volgende in overweging. Anderhalf uur geleden ontving ik een sms; een kleine opening, zo klein dat je hem met het oog niet kunt waarnemen.

Door: sanne roemen

sanne roemen — Thu, 20 Aug 2009 19:08:13 +0000

Oei lieve Ilja, dat klinkt helemaal niet goed. Spijt is zo’n nare emotie, het gaat over iets wat je liever anders had gedaan, maar je kan het niet meer terugdraaien. Het gaat aan je knagen, zeker als de communicatie stopt. We zijn nu een dag verder, ik hoop dat je je al wat beter voelt. Maar als je nog steeds zo verdrietig bent… en de spijt blijft aan je knagen en het wordt er maar niet beter op, dan kan ik je alleen maar adviseren om troost en opluchting te zoeken bij iemand die je echt kan helpen. Bijvoorbeeld Sensoor, kan je 24 uur per dag anoniem bellen, mailen of chatten om je hart te luchten en troost te vinden. Misschien helpt het. http://www.sensoor.nl/