Maak je geen zorgen als je de titel niet helemaal hebt begrepen. Het is Brad Pitt in de film ‘The Fight Club’ die mij jaren geleden al op het idee voor dit artikel bracht. In deze film zegt hij in de rol van Tyler Durden: “The things you own end up owning you”.
Lange tijd wilde ik een auto. Ik had ontdekt dat het type dat mij boeide stukken goedkoper was dan ik bevroedde. Het leek me leuk zo’n mooie auto te bezitten, naar mensen toe te gaan, droog te blijven met regen (iets wat me op de fiets vaak slecht lukt). En ik fantaseerde over al het andere dat je maar kunt bedenken bij het bezitten van een mooie glimmende auto. Och, wat zou ik trots zijn!
We zijn een ruim jaar verder en nu moet ik er niet aan denken om een auto te bezitten. Dat is van het ene uiterste naar het andere. Hoe dat zo komt? Denkend aan Brad Pitt, realiseerde ik me dat wij mensen helemaal geen spullen bezitten. We zijn juridische taal met spreektaal gaan verwarren. Wij bezitten niets. De spullen bezitten jou.
Wanneer mijn mooie auto voor de deur zou staan, dan moet ik ervoor zorgen dat hij verzekerd is, ik moet hem aanschaffen, ik moet hem volgooien met benzine, en als een onverlaat er ‘s nachts een deuk in rijdt moet ik de waardedaling verduren of de deuk laten herstellen. En die auto? Die staat daar en vindt er geen ene mallemoer van. Hij hoeft niets te doen, alleen maar te staan. Hij bezit mij. Dat wil zeggen, hij bezit mijn tijd, mijn geld, en mijn aandacht. En daar hoeft hij niets voor te doen.
Dus ben je van plan om binnenkort nog iets te kopen. Lees dan dit artikel nog een keer. Je hebt je vrijheid nu nog, en je kunt er ook voor kiezen die te houden.
“Freedom is just another word for nothing left to loose” – Janis Joplin
)
Heeft dezelfde strekking
Kleine lifehack: zet alles waarvan je denkt het een maand of drie te kunnen missen in opslag, hou vervolgens bij wat je echt hebt gemist in die tijd, hal dat op en doe de rest weg (wel rekening houden met het feit dat je die winterjas waarschijnlijk pas over een half jaar gaat missen
Het voorbeeld van de auto was nog sterker geweest als je huur of zelfs misschien lease van een auto had genoemd. In jouw geval is het gebruik van een auto blijkbaar niet noodzakelijk maar als het een noodzakelijk goed is, kan dus nog steeds gelden dat bezit jou bezit.
Ik gebruik zelf vaak het voorbeeld van een muziekcollectie. Liedjes kopen via iTunes oid vraagt uiteindelijk om een veel hogere investering dan de 99 cent. Harde schrijven hebben geen eeuwig leven en moeten regelmatig worden vervangen en backups moeten worden gemaakt om je bezit veilig te stellen. Dat kost geld en tijd, zelfs als we de nummers of de films ergens gratis hebben gedownload.
De jeugd van tegenwoordig realiseert zich dat al veel langer. Ik zag dat mijn stiefdochters niet de moeite namen een muziektrack te bezitten want voor hun staat er altijd wel een computer aan om snel het laatste hitje op ouTube te bekijken en de opkomst van web-enabled telefoons gaat dat nog vergroten.
Zelf merk ik dat mijn eigen muziekconsumptie volledig door Spotify is overgenomen want voor het eerst is wat ik wil, ook ten aller tijden beschikbaar.
Het komt een beetje links op mij over.
Het is een verhaal van pro’s / con’s wat heb je ervoor over om een auto te bezitten, niet meer met OV of de fiets, inderdaad altijd droog en trots kan zijn op je heilige koe.
Als vertegenwoordiger of ondernemer bijvoorbeeld, is het toch knap lastig zonder voiture.
Het merendeel van de Nederlanders kiest dan toch voor de auto (of 2, of meer) op de oprit.
Dezelfde redenering zou opgaan voor kinderen of werk. Het is een kwestie van kosten en baten, alles heeft een prijs (!= geld), het is alleen de vraag of je het ervoor over hebt.
Hier hebben we in het Nederlands ook al tijden een uitdrukking voor hoor: “Bezit dwingt”
Het is absoluut waar, mensen zijn altijd bezig hun bezit veilig te stellen. We sluiten zelfs een verzekering op ons leven af in de hoop maar niet te hoeven te overlijden
Maar die hypotheek is wel de zwaarste in dit soort. Een soort noodzakelijk kwaad. Als je op straat komt te staan kun je het misschien niet meer betalen, maar je hebt wel dat dak boven je hoofd nodig. Je kunt natuurlijk elk dak boven je hoofd op dat moment gebruiken, maar het is jouw stek.
De helaasheid der dingen zou je bijna zeggen, maar je ontkomt er niet aan in een staat als Nederland dit geregeld te hebben. De uitspraak pas beter in landen als Spanje en Portugal waar de levensstandaard (dus niet de kwaliteit) nog wel eens een flink stuk lager kunnen liggen (of zelfs Belgie).
Ivan
Waar het om gaat dat elk voordeel z’n nadeel heeft. Soms kan de aanschaf van iets per saldo écht een verbetering zijn. Eventuele nadelen neem je dan gewoon voor lief. De kunst is te bepalen wanneer dat het geval is.
Volgens mij gaat het er niet om zo min mogelijk te bezitten, maar precies genoeg te hebben. Het cultiveren van een zekere onthechting lijkt mij sowieso wel zo gezond. Je laat na je dood immers alles achter wat je aan bezittingen verzameld hebt. In die zin is er eerder sprake van bruikleen dan van bezit.
@Vermeer: Bezit van de zaak is het einde van het vermaak
Kijk ook eens naar de laatste post op zenhabits.net: http://zenhabits.net/simplify-love-your-stuff/
Bezit, bezit jou altijd. Dat is de strekking van het artikel, én het heeft voordelen en nadelen.
), dat was prima te doen. Zeker omdat ik op de terugreis op mijn laptop gesprekken in de trein kon uitwerken.
Ik blijf niet thuis zitten, en ik heb geen auto nodig voor mijn werk. Ik heb een abonnement op Greenwheels, een NS kortingskaart en een Strida vouwfiets + een waterdichte Ortlieb tas.
Met de trein en vouwfiets heb ik overigens 2,5 jaar heel Nederland gezien voor mijn werk als televisie-redacteur (en ook af en toe een regenbuitje gepakt
Jasper, in je artikel probeer je een punt te maken over het loslaten van ‘bezitten’, maar dat ontkracht je volledig door in je reactie hierboven de behoefte te hebben de merken van je vouwfiets en tas te noemen. Kennelijk roept het bezitten van deze objecten bij jou ook een bepaalde emotie op. Dat is niet erg, die emotie ervaren we allemaal. Sommige bezittingen voegen echt wat toe aan je leven, van sommige bezittingen word je blij of vrolijk. Ik zou zeggen: money well spent.
@ Edwin. Dank voor je feedback! Ik weet niet of ik mijn artikel ontkracht. Ik denk dat ik vooral door het expliciet noemen van merken het spanningsveld voelbaar maak tussen lust en last. Wij kunnen namelijk helemaal niet zonder bezit, wat ik hier ook schrijf.
We hebben wel keus in hoeveel verantwoordelijkheid we wensen te dragen. In het geval van de Greenwheels dragen zij de verantwoordelijkheid over het bezit van de auto, ik slechts over het gebruik ervan.
Deze week volgt er ook een artikel over de Strida in de categorie spullen. Ik kijk uit naar je reactie!
geïnspireerd op de Peugeot RCZ reclame “It chooses you, it owns you”?
http://www.facebook.com/video/.....6727866502
Eigen stuk (met link naar dit artikel) naar een vergelijkbare discussie maar dan met de nadruk op verzamelen.
http://www.marknieuwenhuizen.nl/?p=50
sorry, maar wat een onzin… ik heb een prachtige auto, waar ik enorm van geniet. Als ie kapot gaat, jammer dan. hij brengt me waar ik moet zijn. Ik rij in het zonnetje, en hoef nooit door de regen te fietsen. Hij bespaart me dus tijd en zorgt voor een fijn gevoel en dito imago… De truc, zorg ervoor dat je het niet belangrijk gaat vinden dat je een auto heb. Het is maar een ding, net als je laptop… kan je ook best zonder, kan ook kapot enzo. Of mobieltjes. Misschien moet je wel in een hutje gaan zitten met een moestuintje…. maar wacht, dan kan iemand je boontjes stelen. O jee wat nu?