Als kind al kon ik me enorm verwonderen over mensen die boos zijn op de wereld. Ziedend konden ze zijn en dingen roepen als: “Waarom is dit zus en niet zo?” Prachtige vragen vlogen er dan door de kamer. Maar de antwoorden wilden ze helemaal niet weten. Integendeel, een vraag zo hard mogelijk stellen betekende iets heel anders. Dat vraagteken kon je wel weglaten. Ze wilden boos zijn over onrecht dat hen werd aangedaan. Door de baas, een familielid, god of de willekeur. En ik keek dan verwonderd toe en snapte er vaak geen drol van.
Je wordt geboren in een wereld, die is zoals hij is. Die krijg je cadeau bij je geboorte. Een wereld met prachtige dingen erop. Fantastische natuur, dag en nacht, warm en koud, lekker eten, familie, vriendschappen, de liefde en zo kan ik nog wel even doorgaan. Die wereld is zoals hij is, met hoogtepunten en dieptepunten, meevallers en tegenvallers, vervulling en gemis en de dood aan het einde. Als je geluk hebt mag je je ouders begraven. Zo is het en je krijgt het allemaal cadeau. En bevalt deze planeet je echt niet dan is er een nooduitgang aan het leven.
En toch zijn er mensen die liever boos blijven op die wereld dan hem te zien zoals hij is en er iets moois van te maken. Ze blijven liever klagen over dit en dat alsof ze een lp zijn die in een groef blijft hangen. Of ze praten bij de koffie uren over vroeger-toen-alles-beter-was. Sommigen doen dat maar een paar uurtjes en weer anderen doen het tot hun dood. Wonderlijk. En een beetje zonde.
Wat mij betreft maak je er iets van of je maakt er niets van. Dat laatste is ook goed. Ik besef me terdege dat sommigen zaken meemaken die een mens (bijna) niet kan dragen. En toch, ook dat gaat zoals het gaat.
Ik wil ontdekken, ik heb de helft (en dan druk ik me heel erg zacht uit) van die wereld nog niet gezien, gevoeld, aangeraakt, beleefd, doorleefd en mogen ervaren.
Wat ga jij deze week voor nieuws doen, uitproberen, opzoeken of laten?
Jasper Jobse
. En sinds ik heb geleerd (!) en ervaren dat het ook anders kon, is m’n leven ‘n stuk leuker geworden.
Als de mensen die alleen maar ongelukkig zijn om het hier en nu zich eens gingen verdiepen in hun geloof dan zouden ze de wereld echt met andere ogen kunnen bekijken.
Bij mij in het leven gaat ook niet alles op rolletjes, ben 28 en heb al 3 generaties familie mogen begraven, Opa(70+), Vader(45) en nichtje(12) die 3 jaar ouder was dan ik. Rijk ben ik niet, en hoef ik ook niet te worden. Over geld hoor je mij niet klagen, maar veel heb ik er niet van. Sinds ik getrouwd ben 3 jaar geleden en we ons samen meer op ons geloof hebben gestort kunnen we wel zeggen dat we dingen hebben zien gebeuren die iemand zonder geloof maar voor lief neemt. Op de meest onverwachte momenten komt er óf geld óf een mogelijkheid voor een andere en leukere baan voor ons beiden. Voor mijn nieuwe baan moest ik verhuizen, geen probleem en voor mijn vrouw ook nog eens beter (Braziliaanse die na 3 jaar door mensen gevraagd wordt of ze is geadopteerd toen ze klein was=Nederlandse taal!). We zijn van Leeuwarden naar het midden van Nederland verhuisd. Betere kansen voor mijn vrouw en ook dat kunnen we nu terugzien, ze staat met nog meer plezier in een winkel van dezelfde keten als waar ze destijds in Groningen ook werkte.
We kunnen dus heel zwartgallisch naar het verleden, heden en de toekomst kijken maar we hebben er geen zak aan, we zouden er alleen maar ongelukkig van worden. Doen we ook niet, we tellen onze zegeningen en de dingen die we wel mogen en kunnen doen.
De meeste mensen die altijd maar lopen te zeuren en te blèren zijn ook vaak de mensen die niet of nauwelijks met hun geloof bezig zijn, let daar maar eens op.