Wat jij daar zegt is zooo waar.
Het is zoals het is. Ook de mensen die worstelen met wroeging, boosheid en onvermogen,… zijn zoals ze zijn.

Mooi stuk over accepteren . Ik was ook zo iemand die altijd boos was… en de omgeving de schuld gaf…. en heeeeeel goed kon klagen (nog wel eens . En sinds ik heb geleerd (!) en ervaren dat het ook anders kon, is m’n leven ‘n stuk leuker geworden.

Toch heb ik ook de indruk dat er een flink oordeel in je blog zit over die mensen die zo niet actiegericht of positief of accepterend zijn. En dat vind ik een gemiste kans. Het lijkt nu voor mij of je die ‘boze’ mensen niet accepteert zoals ze komen…

Natuurlijk ben je zelf verantwoordelijk over hoe je op zaken reageert, maar als je alleen mensen in je omgeving hebt die niet het goede voorbeeld geven kan het echt even duren voordat je dat in de gaten hebt. En als je hebt ‘geleerd’ dat je alleen aandacht krijgt wanneer je zeurt, of klaagt, of boos bent, dan kan ik me voorstellen dat het knap lastig kan zijn om zo’n accepterende houding te hebben/krijgen/leren als je omgeving ook alleen maar klaagt en moppert en schreeuwt en boos is. Ik pleit daarom voor ‘n beetje gezonde aandacht voor die mensen

Ik ben bijvoorbeeld heel blij dat er mensen zijn geweest die naar mijn boosheid en geklaag niet alleen maar afkeurend of oordelend keken, maar dat er ook mensen waren die me daarin accepteerden en de pijn en het verlangen onder de boosheid zagen en me feedback gaven over m’n gedrag. Mede dankzij hen kan ik nu anders kijken en de dingen nemen zoals ze komen en daarvan genieten. En dat wens ik vele andere ‘boze en klagende’ mensen ook toe!

Die acceptatie, hulp en oprechte feedback over m’n gedrag zijn voor mij cruciaal geweest om nu accepterend te kunnen kijken. Ik wens daarom dat die mensen die zo ‘boos’ zijn niet alleen maar worden veroordeeld, maar dat ze door de mensen die wel zo accepterend kunnen kijken, worden geaccepteerd zoals ze zijn en feedback krijgen over hoe hun gedrag overkomt… dan krijgen ze volgens mij in ieder geval het goede voorbeeld én een kans om die accepterende houding te kunnen leren.

Het leven is inderdaad mooi, maar het is wel degelijk ook moeilijk. We worden geconfronteerd met moeilijke en nare ervaringen en als we fijne ervaringen hebben, is er altijd het pijnlijke besef aanwezig dat dat niet blijvend zal zijn. In reactie hierop gaan we ons ontevreden voelen over het leven. We vervallen in zich eindeloos herhalende patronen (die in de groef hangende lp). We worden passief en gaan mokken (zoals in dit artikel besproken wordt) en/of we gaan krampachtig manieren zoeken en najagen om aan die onvrede te ontsnappen.

In de leer van Boeddha wordt gesteld dat het mogelijk is om aan die onvrede te ontsnappen, en wel door het cultiveren van wijsheid, het werken aan een ethische handelswijze en het tot rust brengen van de geest door middel van meditatie. Er wordt wel bij vermeld dat het zeker niet makkelijk is, omdat die neiging tot ontevredenheid zo diep ingebakken is.

Trouwens leuke foto bij het artikel, met die smiley soep-met-balletjes

Het loont inderdaad helemaal niet om ergens over te (blijven) klagen.
Wat wél loont is ACTIE ondernemen, al is het maar om het je achteraf niet te beklagen dat je er gewoon passief bij gebleven bent !

Alles kan beter! Als iedereen zomaar alles zou nemen zoals het is, zou er van vooruitgang geen sprake zijn.

Common sense: Het leven is niet eerlijk, voor NIEMAND. Maar onthoud wel dat wij verwende eikels voornamelijk zanikken over LUXEPROBLEEMPJES, terwijl er vlakbij (globalisatie, weetjewel) ruim 1 miljard mensen liggen te verdorren in hun eigen uitwerpselen omdat ze op hun “betere dagen” het privelege hebben wat modderwater tot zich te nemen.

En ik kan er best inkomen dat mensen kracht putten uit religie, maar er is tot op heden helaas nog steeds geen empirisch bewijs van water-zuiverende dogma’s. Bidden en klagen is één pot nat… Actie is het Antwoord !