Ik denk dat mensen die zeggen dat ze te weinig tijd of geld hebben, vooral bedoelen dat ze te weinig voldoening voelen.

Want wat heeft het voor zin te zeggen dat er te weinig tijd is? Je krijgt er echt geen uurtje per dag bij. En als je te weinig geld hebt, nou ga zorgen dat je meer krijgt en stop met kletsen.

Het mooie aan tijd vind ik dat je er niet mee kunt sjoemelen en er geen miscommunicatie over kan bestaan. Het is er en het is groter dan ik. Daar zit iets geruststellends in.

Ik geloof in het volgende:
“Als je je iets herinnert, doe je dat nu.
Als je fantaseert over de toekomst, doe je dat nu.
Nu is het enige moment dat bestaat.”

Dus wat mij betreft is tijd een punt.

@Pieter: Ben benieuwd naar de uitleg waarom het alleen op korte afstand bruikbaar is (ik zou juist denken dat afstand geen dimensie meer is in het verhaal, maar dat is misschien omdat ‘bruikbaarheid’ om de hoek komt kijken), dus mocht je een keer tijd hebben, enlighten me!

@Jeroen: Er zijn ook mensen die er niet voor kiezen (althans niet bewust) en de tijd niet als lineair ervaren. Die kunnen gebeurtenissen in ‘toekomst’ en ‘verleden’ waarnemen. Is dat dan paranormaal of zijn dat kwantumskills? Of iets anders?

Het is wel erg makkelijk dingen af te branden en onzin te noemen op het internet. Ik vind het niet erg, maar kom dan ook eens met een goed tegenverhaal. Daar ben ik dan juist wel benieuwd naar. Annedien’s reactie geeft me weer stof tot nadenken. Jouw reactie voegt helemaal niks toe aan de dialoog en is alles behalve constructief. Wat klopt er dan niet en hoe zit het dan wel?

@ Ellen: Tijd besparen of tijd niet verspillen is volgens mij een fundamenteel ander ding. Geld besparen of geld niet verspillen is toch ook iets anders? Bespaard geld is ergens niét aan besteed, niet verspild geld kan allerlei vormen aannemen- uiteraard ook ‘niet besteed’, maar ook ‘besteed aan iets dat het waard was’.

@ Jeroen Gerth: Ik heb ook wel ‘s wat gelezen over kwantummechanica en op grond daarvan het volgende:

“Vanuit de kwantummechanica is tijd inderdaad niet lineair. ”
Als tijd niet lineair is dan bestaat het toch überhaupt niet? Vandale.nl zegt dat tijd is: “Grootheid van de voortgang en opeenvolging van de gebeurtenissen als een ononderbroken stroom.” Het lastige is niet-tijd uit te leggen vanuit een tijd-paradigma.
Constateren dat causaliteit op een ander niveau lijkt te werken dan op dat van ‘tijd” is in mijn ogen iets anders dan stellen dat tijd non-lineair is. (Nog los van de vraag of causaliteit dan wel een bruikbaar begrip is want dat impliceert ook weer de dimensie tijd…het hangt allemaal samen.)

“Deeltjes zijn ook geen statische materie, maar een golf van mogelijkheden die allemaal op hetzelfde moment plaats vinden.”
Je beschrijft deeltjes als niet-zijnd iets niet-bestaands. Wat wij tot dusver zagen als “statische materie” bestaat helemaal niet, want dat bestaat uit die deeltjes die zich als golf van mogelijkheden gedraagt.

“Dit betekent onder andere dat het gene waarvan jij denkt dat het niet bestaat of onmogelijk is, jij ook niet zal waarnemen.”
Dat impliceert dat alles wat ik waarneem door mij vantevoren is gedefinieerd als “bestaand” en “mogelijk”, en daardoor door mij waargenomen wordt danwel waargenomen kan worden.

“Terwijl iemand die er wel heilig in geloofd dit waarschijnlijk wel kan bereiken. Althans is de kans er veel groter op.”
Blijkbaar zijn er toch nog wat factoren en dimensies onontgonnen gebied, want hoewel de kwantummechanica heeft vastgesteld dat je de “werkelijkheid” zelf maakt (danwel dat datgene dat de werkelijkheid ervaart ook de ervaring kan creëren) zijn er toch flink wat gefrustreerde tovenaarsleerlingen op de wereld, helemaal na het succes van het boek en de film The Secret. Er zitten heel wat mensen op Ferrari’s te wachten. Doen die het dan verkeerd? Of zit ik in de werkelijkheid waarin mensen bestaan die het niet lukt om honderd procent succes te hebben met de wetten uit de kwantummechanica? (Blijkbaar )

“Er is geen realiteit buiten ons, onafhankelijk van wat er in ons gebeurd. Iedereen beïnvloed deze realiteit.”
Ik denk, op basis van die kwantummechanische bevindingen, eerder dat er geen “buiten ons” is en dus ook geen “in ons”. Als is vastgesteld dat “statische materie” een onjuist idee was (van solide, massieve dingen en voorwerpen die zich ten opzichte van elkaar door een lege ruimte bewegen) dan gaat dat ook niet op. En wat is “beïnvloeding” dan? Als ik met mijn hand door water ga beïnvloed ik het water (dat is althans mijn perceptie, redenerend vanuit traditionele natuurkunde, kijkend als persoon dat zichzelf als afgescheiden van haar omgeving waarneemt, als “ik” die “het water” in beweging brengt), maar als ik kijk naar een kom stilstaand water zal ik niet zo snel vaststellen dat het water zichzelf beïnvloedt op dat moment. Idem als ik alles als één grote zinderende tijdloze allesomvattende energiesituatie van puur potentieel zie, dan is er geen realiteit of niet-realiteit, geen afhankelijkheid of onafhankelijkheid, geen ik, geen iedereen.

“Wat dit voor mij betekent voor tijd en jouw verhaal; “tijd verspillen” bestaat helemaal niet. Dat maak je jezelf enkel wijs.”
Maar… de realiteit bestaat toch niet, als ik er heilig in geloof dat ik tijd kan verspillen dan ontvouwt mijn werkelijkheid zich toch ook als zodanig?

“Vanuit de kwantumwetenschap wordt er dus gezegd dat jij altijd, maar ook nooit hebt bestaan.”
Zijn “altijd” en “nooit” en “jij” nog wel geldig en bruikbaar als begrippen dan?

@Pieter, als ik onjuistheden schrijf laat het me dan weten, en ook wat als je wil, dat vind ik interessanter dan alleen de constatering (want ik vind het boeiende materie…eh…)

Dit betekent onder andere dat het gene waarvan jij denkt dat het niet bestaat of onmogelijk is, jij ook niet zal waarnemen. Terwijl iemand die er wel heilig in geloofd dit waarschijnlijk wel kan bereiken. Althans is de kans er veel groter op. (in de kwantum spreken wij over mogelijkheden). Denk hier eens over na als je weer zegt tegen iemand “dat kan helemaal niet” of “dat lukt je nooit”.

Er is geen realiteit buiten ons, onafhankelijk van wat er in ons gebeurd. Iedereen beïnvloed deze realiteit.

Wat dit voor mij betekent voor tijd en jouw verhaal; “tijd verspillen” bestaat helemaal niet. Dat maak je jezelf enkel wijs. Dat is het gevoel wat je hebt als iets niet zo is gegaan zoals jij wou en je er niks uit hebt gehaald. Dat heeft meer met instelling te maken. Ik haal overal wel wat uit, overal leer ik van. Als iets totaal anders is gegaan dan gewenst, dan kan ik daar over zitten mopperen dat ik tijd/geld heb verspild (zoals half Nederland altijd doet), maar ik kan ook kijken op welke wijze ik er wel rijker op ben geworden en welke mogelijkheden nu weer voor mij open staan. En dat is altijd wel het geval. Dan zeg je niet dat je tijd hebt verspild. Ik merk ook dat ik met een dergelijke instelling veel meer zelfvertrouwen en minder faalangst heb, dat ik veel meer open sta voor zaken en mensen en dat ik veel verder met dingen kom. Niets gaat toch zo precies zoals jij het wilt. Je kan dat enkel vanuit het perspectief van een observeerder sturen en de kansen er op vergroten, op basis waarin jij in geloofd.

Niemand weet ook of er daadwerkelijk een “einde” is van jouw tijd. Daar zijn ook veel verschillende theorie over, zowel in religie als wetenschap. Vanuit de kwantumwetenschap wordt er dus gezegd dat jij altijd, maar ook nooit hebt bestaan.

Tijd verspillen? Dat bestaat enkel als jij je dat zelf wijsmaakt. Verder sluit ik me aan bij Ellen… tijd willen besparen en zo productief mogelijk willen zijn… dat kost mij juist alleen maar tijd.