Maar dan heb heb je ook ‘n keuze gemaakt, nl. om nog niet te kiezen.
Ook niet kiezen is een keuze…

Groetjes,
Manon

Wanneer een mens een telefoonnummer toetst van een familielid, en een redelijk en objectief derde persoon vraagt vervolgens wat de bedoeling van deze mens was, dan zal deze deze het logische antwoord geven dat hij een familielid wilde spreken (er vanuit gaande dat ook daadwerkelijk het telefoonnummer van het betreffende familielid getoetst is). Dit was ook waarneembaar door deze derde persoon.

Nu nemen we hetzelfde geval, maar toetst de mens onbewust 1 cijfer verkeerd. Dit resulteerd in een verontwaardigde toestand, want het resultaat is niet het bedoelde. Toch had men kunnen voorspellen dat niet het familielid op zou nemen, aan de hand van getoetste nummer. De derde persoon zal aangeven duidelijk gezien te hebben dat ditmaal een ander nummer getoetst werd en zal zich dus terecht afvragen wat nu de verontwaardigde toestand daadwerkelijk veroorzaakt heeft, immers is dit toch de consequentie van de actie.

Nu is de mens geneigd datgene wat het zelf niet bevatten kan, oftewel, het brein heeft logischerwijs een actie ondernomen, danwel een keuze gemaakt, die resulteert in een onverwacht resultaat voor de mens, alszijnde onlogisch te bestempelen en daaraan toe te dichten dat enkel empirisch onderzocht kan worden wat nu exact het resultaat veroorzaakt heeft.

Conclusie; datgene waarvan uit zedelijke, natuurlijke wetten et cetera a priori vastgesteld kan worden wat het gevolg zal zijn van de keus/actie, wordt als logisch benoemd, en daar waar de voor de mens te complexe samenhangen der dingen niet a priori vastgesteld kan worden vergrijpt men zich aan het emprisiche, terwijl het resultaat an sich wel a priori vaststaat.