Productiviteit

Te weinig te doen

Druk doen of zijn is vaak een persoonlijke kwestie. Bovendien kunnen je hersenen echt veel meer aan dan je denkt.

Regelmatig hoor ik mensen klagen dat ze het zo druk hebben. Vergaderingen, email, mensen ontmoeten. Oh ja, nog een boek schrijven. Afspraken moet je weken van te voren inplannen. Spontaan binnenlopen bij je meerdere is meestal niet mogelijk.

niets te doenJe kunt niet goed voor een ander bepalen of hij of zij het druk heeft. Het komt vaak voor dat iemand zegt het op dat moment razenddruk te hebben, maar een paar weken later heel anders tegen die situatie kijkt. Sommige mensen hebben het altijd druk en anderen hebben altijd de tijd voor je. Druk doen of zijn is een persoonlijke kwestie.

Drukte heeft weinig te maken met iemands intelligentie of met een gebrek aan goede informatie. Mensen weten precies wat ze moeten doen, weten waarom ze zaken uitstellen of snel afgeleid zijn. Ze weten waarom ze het gevoel krijgen het druk te hebben

In drukke tijden vergeten we vaak dat deze tijd ons ook heel veel goede dingen brengt. Nog nooit was er zoveel interessant te zien en beleven, soms inderdaad met maar één muisklik.

Maar het allerbelangrijkste zijn toch onze hersenen. Die zijn toch net als onze computers: ze wachten de hele dag (en nacht) op interessante input. De verwerkingscapaciteit van je brein is vele malen groter dan je gebruikt. Zelfs midden op Times Square, tijdens een concert of een druk feest komt er nog steeds minder informatie op je af dan je zou kunnen verwerken.

Ik ken geen onderzoeken waarbij de onderbelasting van het brein aan de orde is. Wel veel rapporten dat we omkomen in informatie. En dat we technologie ontwikkelen die ons boven het hoofd groeit. Maar wees eens eerlijk: niemand wil toch terug naar de BG (Before Google) periode?

Misschien verandert ons brein wel in een iBrain. Misschien passen onze hersenen zich aan als we externe breintools krijgen. Uiteindelijk zullen de sterksten en slimsten overleven en mogelijk past het brein zich daarbij aan.

over de auteur

Guus Pijpers

Guus Pijpers is Managing Director van Acuerdis. Hij helpt mensen hoe ze informatie effectief moeten inzetten en gebruiken.

Guus is auteur van meer dan 7 boeken en tientallen artikelen over het informatiegedrag van mensen. Zijn interesses zijn informatiegedrag van (top)managers, slimmer werken en leven met informatie, onze hersenen en de zachte kant van informatie. Zijn nieuwste Nederlandstalige boek, Het informatieparadijs – Slimmer Werken met minder informatie , is in juni 2011 verschenen bij Haystack .
Zijn nieuwste Engelstalige boek, Information Overload: A System for Better Managing Everyday Data, is in augustus 2010 wereldwijd verschenen bij John Wiley & Sons, New York.

Reageer

10 Reacties

  • Goed stuk! en herkenbaar.

    Wat mij vaak opvalt is dat mensen die altijd druk zijn daar voor kiezen. Zelfs al zet je ze 2 weken op een onbewoond eiland, volledig afgeschermd van de hele wereld… zelfs dan zijn ze denk ik nog druk met van alles zoals eten zoeken, een mooie hut bouwen enz enz.

  • @Maeve: De vraag is of mensen ervoor kiezen om druk te zijn en te doen, of dat de groepsdruk van mensen die het altijd maar druk hebben ze ertoe dwingt.

    @Guus: Er was in volgens mij het NRC Magazine een tijd geleden een heel artikel gewijd aan mensen die zich letterlijk ziek vervelen op het werk. Er is blijkbaar toch wel enig onderzoek naar gedaan.

  • @Merijn, uiteraard heb je naast mensen die zich het prettigste voelen in drukte, ook een groep die druk is om het vele werk goed gedaan te krijgen, prestatiedwang hebben, of zich willen verantwoorden richting een groep. Ik benoemde slechts het deel wat het gelukkigste is met die druk.

  • “De verwerkingscapaciteit van je brein is vele malen groter dan je gebruikt. Zelfs midden op Times Square, tijdens een concert of een druk feest komt er nog steeds minder informatie op je af dan je zou kunnen verwerken.”

    Zeer achterhaalde concepten. We gebruiken niet maar 15-20% van onze hersenen ondanks popular beliefs. Willekeurige MRI scan van zelfs de simpelste taken laat zien dat ons complete brein actief is. Ook de Times Square vergelijking snijd geen hout. Als ik na 30 seconden om 5 nummerborden vraag kan niemand die vraag beantwoorden. Tegelijkertijd kan ik je 10minuten naar een schilderij laten kijken en je wijzen op zaken die je gemist hebt.

    Binnen krijgen via je zintuigen en deze ‘data’ omzetten in informatie waar je brein iets mee doet zijn twee compleet andere zaken. Je brein is de hele dag alles aan het filteren om niet gek te worden van de overload aan data. Autisten hebben dat vermogen (deels) verloren en die worden al angstig als er twee mensen tegelijkertijd praten. De gemiddelde mens kan maar maximaal 7 willekeurige cijfers in zijn korte termijn geheugen houden, hoezo verwerkingscapaciteit?

    Misschien verstandig om wat basis neurologie mee te nemen als je spreekt over informatie gedrag bij mensen?

  • Guus, een interessante constatering maar wat ik me nog steeds afvraag Als drukte weinig met intelligentie etc te maken heeft, waar heeft het dan wel mee te maken? Hoe kan het dan dat sommigen (inclusief mijzelf) eens in de zoveel tijd een enorme drukte ervaren? Als je dat namelijk weet, dan kun je kijken wat er aan te doen is. De opmerkingen van Maeve snijden hout, maar ben benieuwd naar jouw mening.

  • Druk zijn of liever, het gevoel het druk te hebben, is in eerste instantie een persoonlijkheidskwestie. Sommige mensen kunnen echt tien taken tegelijk aan en blijven daar innerlijk en uiterlijk kalm onder. Die zoeken ook de drukte en deadlines op, omdat ze anders niet kunnen presteren (de ‘twee-voor-twaalf’-types bijvoorbeeld). Anderen willen vooral serieel werken; eerst een taak echt afmaken en dan pas de volgende.
    Bovendien is voor bijna iedereen druk zijn niet slecht. Als je maar geregeld even een mentale en fysieke pauze neemt (enkele uren tot een dag). Want juist die pauze is nodig om je weer op te laden voor de volgende drukke periode. En als je geen echte last hebt van zo’n drukke periode en je werk toch met plezier doet, waarom zou je dan veranderen?

  • Ik mis een beetje de lifehack in dit stuk. Evolutie en overleving heeft niet met de sterkste of de slimste te maken, maar met de best aangepaste (fittest), juist door technologie gaat dit al helemaal niet meer op met het gevolg dat we wellicht wel nog beter informatie kunnen verwerken maar slechter bestand zijn tegen het leven zelf.

    Onderbelasting is wel degelijk onderzoek naar gedaan, alleen is die erg gericht op specifieke zaken zoals het niet meer aan kunnen leren van een taal als je deze niet geleerd hebt als klein kind (use it or lose it), het verergeren van alzheimer bij weinig prikkels. Met andere woorden: Er is een ziektebeeld nodig voordat iets onderzocht wordt, anders is er vaak geen draagvlak (lees: Geld) voor.