Soms zijn er spullen die zo fijn zijn dat je er iedereen over wilt vertellen. Dit is er ook zo één: de Strida vouwfiets. Ik rijd een Strida sinds twee jaar en wat een lekker ding is het!
De Strida vouwfiets is bedacht door Mark Sanders (UK). Een werktuigbouwkundig ingenieur die al in 1977 stage liep bij Rolls Royce.
In 1983 start Sanders een tweede studie: Industrial Design Engineering aan het Imperial College en the Royal College of Art in London. Omdat hij vindt dat producten niet alleen functioneel maar ook esthetisch en humaan moeten zijn. Voor zijn afstuderen ontwerpt hij in 1984 de Strida.
In 1985 staat de Strida in de Sunday Times. James Marshall leest het artikel en samen met Sanders besluiten ze het ontwerp te gaan perfectioneren en produceren.
Inmiddels is versie 5.2 al op de markt, en heeft ie al veel prijzen gewonnen.
Hij weegt slechts 9,6 kg! Hij heeft geen metalen delen die kunnen roesten. Bijna alles is gelakt aluminium of kunststof. Er zit geen ketting op (die hoef je dus ook niet te tillen) maar een Kevlar versterkte V-snaar. Je broek kan dus nooit vies worden! En de achterbank van een auto ook niet als je je fiets erop gooit. Het in en uitvouwen kost je na wat oefenen slechts 5 seconden. En hij is erg mooi, en in veel kleuren leverbaar.
Hoe fiets hij?
De eerste meters die ik erop mocht fietsen lukte het me niet om overeind te blijven zonder steeds mijn voeten aan de grond te zetten. Dat komt omdat het scharnierpunt van het stuur niet zoals bij een gewone fiets vóór je zit, maar letterlijk tussen je benen. Een kleine beweging met het stuur zorgt direct voor een scherpe bocht. Dat was wennen. Maar mocht je nu denken dat dat lastig is, nee integendeel. Na 2 minuten had ik het onder de knie, en toen werd het pas echt leuk! Want doordat kleine bewegingen een groter effect hebben is deze fiets ongelooflijk wendbaar. Je bent bijna net zo wendbaar als een voetganger, maar wel 10x sneller.
De nieuwste versie heeft schijfremmen. Dat leek mij eerst hopeloos overdreven op zo’n licht fietsje. Dat had ik mis. Wat een genot zijn die dingen! Je staat binnen een meter stil bij gewone snelheid, en binnen 2 tot 3 meter als je flink op de pedalen zit. Dat maakt dat de Strida ook veilig is. In de grote steden zoef je door het verkeer en waneer er iets op je pad komt sta je binnen no-time stil. Wel even opletten dat je harder in de achterrem knijpt dan de voorrem want over de kop kukelen met 9,6 kg is zo gebeurd.
In het begin mistte ik versnellingen op de Strida. Mijn woonplaats heeft stevige bulten en daar leek het dat ik ze nodig zou hebben. Echter met zijn 9,6 kg is de fiets zo licht dat je hem gemakkelijk iedere bult optrapt. Ik bleek ze niet nodig te hebben. Ik heb een gewone fiets staan met 3 versnellingen en toch neem ik liever de Strida als ik de bult op moet. Mocht je wel versnellingen willen dan kan dat. Er is een tweeversnelling variant.
Het vouwen van de Strida is op zijn zachtst gezegd vernuftig. Ik doe het inmiddels in 5 sec. De wielen zijn enkelvoudig opgehangen (ook erg handig bij het vervangen van een bandje), en voorzien van twee magneten. Wanneer je het voor en achterwiel bij elkaar brengt, klikken ze gewoonweg vast. En stevig ook want de magneten zijn beweegbaar en zitten dus altijd goed. Dan duw je de derde buis tegen de andere twee en die klemt zichzelf vast. Het opvouwen van het stuur doe je door een hendeltje over te halen en twee palletjes in te drukken. En de pedalen klap je met een beweging plat. Dit opvouwen is iets dat je moet leren, er zit een logische volgorde in en die moet je even onder de knie krijgen. Heb je die eenmaal onder de knie dan kun je het bijna blind. Je moet er trouwens niet teveel bezwaar tegen hebben dat je op een vol NS perron veel bekijks trekt bij het in- en uitvouwen. Dat hoort erbij met zo’n blits fietsje.
Feiten
- Gewicht 9,6 kg
- Diameter wielen 40 cm (16 inch)
- Voor personen tot 110 kg
- Alle kabels zitten in het frame
- Standaard geleverd met LED verlichting
- Afmetingen gevouwen: 114cm x 51cm x 23cm
- Voor lichaamslengtes van 163cm tot 193 cm (daarboven met ‘bend steer kit’)
- De Strida mini is er voor lengtes van 140cm tot 162 cm
- Compleet gemonteerd geleverd, dus direct fietsen
Het zadel is in hoogte verstelbaar. Heb je lange benen? Dan is er de bend steer kit voor € 29,95. Die zorgt voor meer ruimte voor je knieën. Er is ook een aluminium bagagedrager los verkrijgbaar wanneer je een wat zwaardere tas achterop wilt kunnen binden.
Bijna alle onderdelen kun je op internet los bestellen, dus je kunt het onderhoud desgewenst helemaal zelf doen.
Hij combineert goed met de NS en past in bijna alle treinen onder de banken. En je legt hem makkelijk in de achterbak van je auto, dan maakt het niet meer uit waar je parkeert, je pakt de fiets en bent zo daar waar je zijn moet.
Kost ie?
Een nieuwe Strida kost € 478,- (incl btw). Wil je de variant met twee versnelling dan moet je wat dieper in de buidel € 849,- (incl btw).
Ben je klein van postuur? Of zoek je een vouwfiets voor je kinderen? Kijk dan naar de Strida mini. Die kost € 449,- (incl btw).
De Strida wordt inmiddels af en toe tweedehands op marktplaats.nl aangeboden. Dat scheelt soms fijn in prijs met een nieuwe. Kijk wel goed of de banden niet te veel versleten zijn en welke versie je koopt (de 1 en 2.x versie had kunststof wielen en die schijnen licht te zwabberen).
Namaak of prima alternatief?
Er is een vouwfiets op de markt die vreselijk veel op de Strida lijkt, de Squeeze. Het is daarbij alsof de Strida gewoon onder een andere merknaam aangeboden wordt. Maar de onderdelen zijn anders. De schijfremmen zijn bijvoorbeeld anders gevormd en de wielen zijn van metaal i.p.v. aluminium. Hoe het verband met de Strida nu precies zit kan ik niet achterhalen. Dit is wat Squeeze zelf in zijn Algemene Voorwaarden zegt: “Squeeze maakt in geen geval gebruik van de naam van Strida en pretendeert in geen geval Strida te zijn of te vervangen.” Op de veelgestelde vragen pagina kun je er ook nog iets over lezen. De Squeeze kost € 349,-.
Andere vouwfietsen
Er is een lichtere vouwfiets dan de Strida. De A-bike met 5,8 kg. Maar persoonlijk vind ik niet dat je de A-bike een echte fiets kunt noemen. De A-bike heeft wieltjes van ongeveer 15 cm doorsnede. Dat maakt dat de A-bike veel moeite heeft met klinkers en hobbels. In veel reviews wordt over de A-bike gezegd dat je er moeilijk meer dan een kilometer op kunt rijden en dat gewoon rechtuit fietsen al lastig is (kleine wielen maken weinig centrifugaal krachten en geven dus ook weinig stabiliteit). Met de Strida daarentegen kun je prima 15 kilometer fietsen. De A-bike kost € 299,-.
De Brompton is een veel verkochte vouwfiets die klein op te vouwen is (55cm x 25cm x 57cm, kleiner dan de Strida dus), en tot 6 versnellingen leverbaar is. Hij is van metaal en dus zwaarder dan de Strida (11,5 tot 12,5 kg). De prijs is ruim. De goedkoopste kost € 898,- (incl btw)(zonder bagagedrager en verlichting). Met zes versnellingen kost de Brompton € 980,- (incl btw). Hij wordt veel tweedehands aangeboden.
Er zijn veel merken vouwfietsen, die hebben allemaal zo hun voors en tegens. Daar ik alleen de Strida veel heb gebruikt onthoud ik me verder van vergelijking. Heb je een ander soort vouwfiets waar je enthousiast over bent? Deel hieronder je reactie.
A-Bike in mijn bezit is een rotding nooit meer zo’n apparaat voor mij. Ik zoek voortaan mijn bezigheden wel dichterbij het station of de bushalte
A-Bike in mijn bezit is een rotding nooit meer zo’n apparaat voor mij. Ik zoek voortaan mijn bezigheden wel dichterbij het station of de bushalte
Sinds enkele maanden ben ik de trotse bezitter van een Brompton. Ik ben er erg blij mee; ik kom er het hele land mee door (in combinatie met m’n OV-jaarkaart). Hij fietst als een volwaardige fiets, alleen het stuur is wat minder stabiel (door eerdergenoemde centrifugaalkrachten van kleinere wielen en een rechtere stuurvork). Ik heb er al tochten van >30km op gemaakt. Dragen in de trein en op de trap thuis is even wennen, maar gaat nu ook soepel. De reguliere ketting kan idd een nadeel zijn met smeer en broekspijpen, maar met een enkelklem is dat ook opgelost. In opgevouwen toestand zit te ketting aan de binnenkant. Ohja, en de kleine wieltjes waarmee je hem ingeklapt als een trolley kan voorttrekken zijn ideaal. Bijbehorende tas erop klikken en gaan.
De Strida ziet er wel heel cool uit. Mijn vouwfietsdealer (dé vouwfietsdealer van NL, zo zeggen ze zelf, Tromm op het Europaplein) zei dat, aangezien ik de fiets voor woon-werkverkeer gebruik, een brompton wat degelijker (sturdy) is dan een Strida. Hij zei dat die overbrengingsband van de Strida leuk is, maar kwetsbaar. Bovendien vermoed ik dat je op de Brompton wat sportiever zit (meer voorover) dan op de Strida. Zo te zien gaat het zadel verder naar voren als ie hoger staat. Met lange benen zit je dan wel erg rechtop.
Algemene opmerking over vouwfietsen: Er zijn ontzettend goedkope varianten op de markt, maar die vouwen niet, blijven niet opgevouwen, zijn niet te tillen, fietsen niet of wat dan ook. Ik zie in het fietsencompartiment in de trein te vaak mensen klooien met hun goedkope brakke vouwfietsbarrel. Strida of Brompton: kost wat, maar dan heb je ook wat.
Ik heb ongeveer 1,5 jaar geleden bij Obelink in Winterswijk 2 stuks ‘supermarkt’ vouwfietsen aangeschaft van het merk HakkieTakkie uit één of ander kinderarbeidland, handig voor weekendjes weg en korte vakanties dachten we. Oke, ze fietsten als je trapte en ze remden als je maar hard genoeg aan de remmen trok, er zat ook een 3 versnellingsnaaf op.
Direct bij eerste gebruik begonnen er al onderdelen af te breken en af te vallen en onlangs scheurde er bij eentje een belangrijk aluminium onderdeel van de knikconstructie van het stuurkolom en de ander verloor een borgmoer voor de achternaaf versnelling/rem….
Nu hebben we een Giant Halfway en een Dahon Speed 7 en het is een wereld van verschil.
Ik snap het niet een vouwfiets is net zo groot als een kinderfiets. Er zit alleen extra scharnier op (of 2)
En dan kost hij 200 tot 600 euro duurder. En met zo weinig materiaal haal je dat er ook niet uit met materiaal kosten. Ze zijn gewoon belachelijk duur.
@ Marion Leuk dat je zo uitgebreid over de Brompton verteld!
Ik heb de Strida tweedehands gekocht (één jaar oud) bij twee jaar in mijn bezit moest de V-snaar vervangen worden. Dat was omdat het achtertandwiel versleten was, niet omdat de snaar iets mankeerde, en dan is samen vervangen slimmer. Ik kan dus niet zeggen dat ie kwetsbaar is. Ook in auto’s wordt de V-snaar veel toegepast, als daar een ketting beter zou zijn zouden ze er wel een ketting in zetten.
@Theo Mijn vorige fiets was er ook een van de supermarkt. Daar zag hij er mooi uit, na 1 keer regen zat er direct erg veel roest op, scharnieren gingen er klemmen, de trappers braken beiden af en hij bleef niet opgevouwen. Als je hem optilde liep je altijd het risico dat er ergens een vinger tussen kwam. Dat was echt goedkoop is duurkoop.
Sinds ik Jasper op zijn Strida zag (bij Lifehacking Academy) wist ik dat als ik ooit een vouwfiets wou ik een Strida ging kopen. Dit jaar heb ik de knoop doorgehakt omdat ik het idee had dat wanneer mijn OV studentenpas niet meer geldig was het handiger was dan de bus. Daarnaast heb ik mijn Strida tweedehands aangeschaft waardoor hij als het niet bevalt voor ongeveer dezelfde prijs weer weg kan. Momenteel ben ik druk aan het experimenteren met het vervangen van bustochten door Strida-tochten en het bevalt uitzonderlijk goed. De grootste overtocht die ik tot nu toe heb gemaakt was 15 km en zelfs dit was goed te doen. Ik heb wel een eerste editie Strida. Dit betekend plastic wielen, een kliksysteem ipv een magneetsysteem en een niet inklapbaar stuur en trappers. Desondanks ben ik er heel erg blij mee. Misschien ga ik hem wel eens pimpen met onderdelen van de huidge versie!
Dankjewel Jasper dat je me toen al hebt laten zien dat een Strida zo mooi is!
Ik heb zelf ook een Brompton.
Ik heb de mijne sinds 2001 in mijn bezit en heb hem t/m 2003 dagelijks gebruikt. Woon-werkverkeer van 30 minuten door weer en wind kon het fietsje aan.
Sinds april dit jaar gebruik ik hem weer. Er moest een nieuwe binnenband achter op, maar verder was hij in orde. Als nu de RandstadRail weer eens niet rijd, dan pak ik lekker de Brompton en ben ik binnen 35 minuten thuis. Gemiddelde snelheid (een keertje gemeten) is boven de 20km/uur, dus niet slecht voor die kleine bandjes.
Wat mij erg opvalt aan vouwfietsen is de manier van opvouwen. De Brompton is volgens mij de kleinst opvouwbare waarbij alle vieze onderdelen aan de binnenkant worden opgeborgen. Maar dan moeten de mensen hem ook wel opvouwen, anders krijg je nog meer initiatieven zoals de hyves tegen vouwfietsen.
Briljant!
Die wil ik ook!
Als A-bike én Strida eigenaar kan ik niet ontkennen dat de Strida beter fietst. Als ik echter met trein of bus ga en ik moet kleine afstanden, zeg tot 3 km, fietsen, dan kies ik toch voor de A-bike omdat die zo ontzettend makkelijk mee te nemen is en in een tas past. Dat laatste heeft als grote voordeel dat je er niet vies van wordt, ook niet als je ermee door de regen gefietst hebt. Mijn ervaring is namelijk dat de ketting niet zo zeer het probleem is bij vouwfietsen, maar het zand etc op het frame.
Ik ben al lang een ‘vouwfietser’ en heb ze allemaal uitgeprobeerd. Ooit begonnen met een Bickerton (geweldig ingewikkeld ding) en inmiddels Dahon’s, A-Bikes, Strida’s en Di Blasi’s uitgeprobeerd hebbende ben ik ook uiteindelijk blijven hangen aan een Brompton. Deze fietst echt het best van allemaal en past in een intercity tussen de banken. (en in de waterdichte tas ook mooi in de achterberging van mijn zeilboot).
Het is denk ik wel de duurste van het stel, maar de Brompton (nu vier jaar in mijn bezit) is de enige vouwfiets waarvan ik achteraf geen spijt of bedenkingen heb van de aankoop.
Leuk om je ervaring met de Strida te lezen. Vraagje, ik kom ook uit de buurt van Arnhem en ben benieuwd of er in de buurt een dealer zit. Waar heb jij de Strida gekocht?
Volgens mij bestaat squeezevouwfites niet meer ik kan althans de website niet meer vinden
Bedankt voor de uitgebreide info. Ik zit zelf ook te denken aan de aanschaf van een Strida, alleen al omdat hij zo mooi is
.
Ik hoor graag van andere wat hun ervaringen zijn. Ook over oudere versies.
Bedankt,
Nic
De Stida is een heel handige fiets, maar is niet onderhoudsvrij. Wanneer je een koopt, zorg er dan voor dat je de standaard banden, stuur, bagage drager en het liefst ook de tandwielen vervangt door betere onderdelen. Zorg ook dat je reserve rem blokjes en een reserve riem in huis hebt. Van deze items gaan er namelijk een paar binnen afzienbare tijd naar zijn grootje. Ook kan het voorkomen dat de kom constructie uit elkaar gaat. Met een knijplijmklem en een handdoek kan je dit zelf weer repareren. De achterremkabel is ook een zwakke plek en deze is lastig te vervangen.
Maar de fiets vaak schoon zodat de koppeling naar de as en andere bewegende onderdelen niet vast komen te zitten.
Binnen 2 jaar heb ik in deze issues gehad met mijn 5.1. Riem kapot (na 2 maand!), Rem blokjes op 3x, banden kapot (goedkope rommel), bol uit de kom, remkabel kapot, koppeling kapot.
Mijn verhouding met het ding is haat-liefde.
Peter, wat een herkenning! Ik heb in 1,5 jaar zoveel gedoe gehad met mijn Strida dat ik er stapelgek van word! Mijn strida heeft 2 snaren versleten, heeft ondertussen nieuwe remblokjes, nieuwe achterrem, 2x nieuw freewheel (eerst van plastic, nu van metaal), nieuwe banden (niet hard genoeg oppompen betekent binnen no time kapot!) en een nieuw stuur (eerste begon te wiebelen). Komt nog bij dat ik niet in de buurt van mijn dealer woon, deze vaak dicht was als wel in de buurt ben, en dat de juiste oorzaak van een probleem niet altijd het eerste bezoekje gevonden werd.
Maar: de fiets vouwt binnen een paar seconden in en uit, ziet er gaaf uit, tilt lekker licht, bezorgt je geen kettingsmeer en als belangrijkste: hij fiets als een racefietsje! (En niet onbelangrijk: al de eerdergenoemde reparaties vielen zonder problemen onder de garantie)
Hier dus ook haat-liefde.
Zou A-bike dan nu eindelijk een echte concurrent voor de Strida hebben, nu er een variant is met grotere wielen? Wat denken jullie, zou deze prettiger rijden dan de voorgangers:
8″ A-bike?
De BEIXO vouwfiets… Heeft iemand daar al ervaring mee?!
Hoi allemaal, ik heb sinds een jaar een spierwitte strida en ben volgens mij één van de weinigen in Zeeland met dit kekke fietsje! Hij gaat als de brandweer, wel wat omwentelingen maken voor de snelheid en een bekijks wat ik heb!
Het in- en uitklappen ging op een gegeven moment wat stroef (pinverbinding) maar is na een schoonmaakbeurt weer helemaal okee. Dus…ik ben een tevreden berijder!