Snaggy werkt zonder extra software in recente versies van de webbrowsers Google Chrome en Firefox. Als je een andere webbrowser gebruikt dan vraagt Snaggy toestemming om Java te gebruiken.

Digital Inspiration laat Snaggy op video zien.

Stappen om een screenshot te delen met en zonder Snaggy

Zonder Snaggy zou je:

1. een screenshot maken;
2. een programma om afbeeldingen te bewerken opstarten (sommigen starten zelfs Microsoft Word);
3. het screenshot plakken;
4. het screenshot opslaan;
5. met de webbrowser een site als Flickr of Pinterest openen;
6. de afbeelding uploaden;
7. De URL kopiëren.

Met Snaggy gaat het sneller:

1. een screenshot maken;
2. met de webbrowser de website Snag.gy openen;
3. de URL kopiëren.

De homepage van Snaggy geeft tips over het maken van screenshots gericht op het besturingssysteem waarmee je de site benadert. Lees hoe je screenshots maakt in Microsoft Windows of Mac OS X.

Extra mogelijkheden

Snaggy verschilt met het eerder beschreven Hopper, je kunt:

• Selecties van en paden naar afbeeldingen plakken
  Snaggy accepteert alles op het klembord wat met een afbeelding te maken heeft. Als je in een programma om afbeeldingen te bewerken (zoals Paint) een deel van een afbeelding selecteert en kopieert met Ctrl+C dan kun je deze selectie plakken in Snaggy. Ook het pad naar een afbeelding op je computer of een URL naar een online afbeelding kun je plakken.
• Afbeeldingen bewerken
  Met Snaggy kun je afbeeldingen basaal bewerken. Denk aan bijsnijden (crop), tekenen met pen, vierkanten trekken en tekst intypen.
• Afbeeldingen delen
  Er zijn knoppen op de URL van de afbeelding op je klembord te plaatsen of te delen via Facebook, Twitter, Reddit, Digg of StumbleUpon.

Volg de ontwikkelingen van Snaggy op Twitter of Facebook.

Alles wat je bewaart in Hopper krijgt een eigen URL toegekend die je kunt delen met anderen via Twitter, Facebook, chat of e-mail. Hopper kan je ook direct een verkorte URL geven.

Ook op je iPhone of iPad navigeer je gewoon in webbrowser Safari naar https://gethopper.com/ – er is geen native app. Ondersteuning voor Android komt eraan! En op termijn misschien toch een native app zodat je ook afbeeldingen kunt uploaden vanaf een smartphone.

Als je al een account hebt op Twitter of Facebook dan kun je daarmee eenvoudig inloggen op Hopper. Je kunt ook een account bij Hopper zelf aanmaken. Als je op meerdere computers bent ingelogd dan zie je de wijzigingen over en weer direct verschijnen.

Gegevens uploaden naar Hopper

Tekst op het klembord (clipboard) van je computer kun je eenvoudig plakken in Hopper (Ctrl+V). Er verschijnt dan een nieuw knipsel. Met webbrowser Google Chrome kun je zelfs screenshots direct plakken.

Gebruik je Google Chrome of Firefox als webbrowser? Dan kun je een bestand uploaden door het op je webbrowser te slepen. Hopper bevestigt met een blauwe cirkel dat het goed komt.

Als je vaak een linkje wilt plakken in Hopper dan kun je de Hopper bookmarklet installeren in je webbrowser. Die activeer je vanaf een pagina die je in Hopper wilt bewaren. Als je ook tekst van een webpagina wilt bewaren, selecteer die dan voordat je op de bookmarklet klikt. Lees hoe je een bookmarklet toevoegt aan Safari op de iPhone of iPad.

Aan de knipsels die je hebt bewaard kun je tekst toevoegen, zo maak je de knipsels beter vindbaar.

Hopper doorzoeken

Doorzoek je bewaarde Hopper-knipsels door Engelse zinnen samen te stellen met onderdelen als:

• on today
• before
• after
• monday, tuesday etc.
• is a picture
• is text
• a link

Zo kun je bijvoorbeeld zoeken op “is a picture after monday”. Hopper geeft het aantal zoekresultaten weer in de zoekbalk. Bij 0 resultaten laat Hopper gewoon je laatste knipsels zien.

Alternatieven voor Hopper

Als alternatief voor Hopper kun je bestanden naar jezelf toesturen. De site WeTransfer is zelfs handiger als je een aantal bestanden wilt versturen – de ontvanger kan ze in één zip-bestand downloaden. Voor grote (video)bestanden is Ge.tt een aanrader, de ontvanger kan al beginnen met downloaden terwijl jij nog aan het uploaden bent.

Hopper is een nieuwe dienst en dus sterk in ontwikkeling. Volg @gethopper op Twitter om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen.

“Voor echte dromen geldt vaak dat ze groter zijn dan de mogelijkheden en vaardigheden waarover jij op dit moment beschikt. Je kunt dus wel wat hulp gebruiken.” (Citaat uit Durf te vragen)

Durftevragen is als beweging in korte tijd zeer zichtbaar geworden. Enerzijds de sessies die belegd worden, waarin deelnemers een vraag stellen en elkaar live helpen, met gebruikmaking van hun netwerk en Twitter. Daarnaast is de hashtag #durftevragen op Twitter een veelgebruikte afsluiting van een vraag. Hoe dat alles zo ver gekomen is wordt in het boek geschetst. De start en het vestigen in de Waarmakerij is een mooi voorbeeld van de kracht van durftevragen. Door de ruime ervaring van Nils Roemen en Fanny Koerts met durftevragen zijn de inzichten in wat werkt en wat niet erg. Dat is meteen ook een mooie bron van heel diverse voorbeelden.

De auteurs aan het woord

In het boek beschrijven de auteurs dat wie vraagt geholpen kan worden. Rond vragen stellen hangen aarzelingen (wie vraagt is onzeker, geeft de touwtjes uit handen, voor-wat-hoort-wat dus wie wat vraagt is iemand wat verschuldigd). Relevant om bij stil te staan, want niet iedereen is even gemakkelijk met het stellen van een vraag. Vandaar durf te vragen. Een vraag schept een leegte en roept verwachtingen op (conditionele relevantie). Dat merk je als een vraag met een wedervraag wordt beantwoord, dan is er een sequentie onaf. Daarmee is vragen stellen een manier om richting aan gesprekken te geven (“Wer fragt, der führt!”). In Iemand stelt de vraag laat Remco Campert op nog wat grotere schaal Campert die kracht zien. De auteurs laten nuchter zien dat vragen stellen hélpt, bijvoorbeeld om met Richard Branson mee te vliegen.

Durftevragen past nadrukkelijk in deze tijd. Een vraag stellen aan zoveel mensen was nog nooit zo makkelijk als in een tijd met Twitter en andere media. Daarnaast is het gebruiken van je eigen netwerk en die van anderen (de tweede graad voor jou) nog nooit zo makkelijk als met de huidige bloei van LinkedIn. Maar alleen veel kanalen en een groot bereik maakt nog niet dat je vraag beantwoord wordt. Het moet ook een goede vraag zijn en het helpt als je een reputatie (whuffie) hebt en mensen jou willen helpen.

Naast het gemak waarmee je tegenwoordig kunt delen, geven de auteurs aan dat delen aan kracht en belang wint. Er is sociale overwaarde, die je kunt inzetten om anderen te helpen. Zie de open video’s en spin offs van TED. Er zijn meer ideeën en er is meer denkkracht en netwerkkracht bij individuen dan ze zelf nodig hebben en iets van die kracht weggeven leidt tot meer goodwill. Het boek van Clay Shirky over cognitive surplus wordt niet letterlijk genoemd maar de hele idee past naadloos bij het durf te vragen. Shirky:

” (…) that people like sharing with each other and collaborating. Not always, of course. But there are architectures of participation that encourage the kind of sharing and generosity that enriches us all, and by experimenting with them, we can create media and social change that harnesses millions of people to help and amuse each other.”

In het hoofdstuk “Stel dat iedereen durft te vragen” wordt een samenleving beschreven die gekenmerkt wordt door helpen, delen, samenwerken. Een easycratisch (Aslander/Witteveen) hoofdstuk.

Het boek is treffend geïllustreerd door Kim Ravers. Zowel in de tekst als op aparte pagina’s vind je de heldere, vrije lijnen van Kim.

In de hoofdstukken Wat wil je nou eigenlijk?, Hoe stel je een vraag? en Wie wil mij helpen? gaat het boek van een beschouwende stijl over naar concrete coaching voor de vragensteller. Gelukkig niet weer de oproep om SMART doelen te stellen of een zeven stappen-plan maar een reeks inzichten die helpen om de vraag uitnodigend te maken:

• Denk in het eindresultaat (“Define done!” zou David Allen zeggen of “Begin met het eind voor ogen” bij Covey). De auteurs werken ook hier sterk oplossingsgericht geen probleem centraal of analyse over hoe het zo heeft kunnen lopen maar focus op waar je naar toe wil. Daarom past de wondervraag mooi in de methoden om het eind voor ogen te krijgen.
• Stel een vage vraag, die is dichter bij de droom en activeert de beoogde helpers om na te denken.
• Vertel een verhaal (de kracht van woorden), houd een elevator pitch, maak een moodboard.
• Maak voelbaar dat het jou menens is. Dat activeert de potentiële helpers en geeft de vraag kleur. Door te praten over waarom iets voor jou belangrijk is, verbinden mensen zich eerder (zie de TED Talk van Sinek)
• Vraag niet gesloten of concreet maar ‘hoe’. Vergelijk ‘wie kent een goede coach’ versus ‘hoe vind ik de juiste coach’
• Na de vraag: “Waffel houden!” Adviezen en tips niet bekritiseren en incasseren wat er komt. Verkeerde tips, dan was de vraag misschien niet goed. Wat kun jij doen om het beter te laten lopen volgende keer?
• Antwoorden is vrijwillig. Vind het prima als mensen niet kunnen of willen helpen.

Over Wie wil mij helpen? stellen de auteurs dat je niet als een volleerd marketeer moet segmenteren maar juist moet roepen als een marktkoopman. Zoek de verrassing, de passant en de tweede graad connecties die andere oplossingen en hulp kunnen bieden dan die je zelf al kende. Zoek daarnaast naar toverballenmensen, die verrassende lagen blijken te hebben, duurzame mensen die lange termijn commitment aangaan en motortjes (quote van Martijn Aslander) die in beweging komen en dingen veroorzaken. Kijk ook eens de kunst af bij helden. Modelleer, in NLP-termen.

Het boek sluit af met de durf te vragen-gereedschapskist die uit een lekker lange reeks korte, inspirerende opdrachten, waaronder:

• Doe elke dag één ding dat je dichterbij brengt bij je grote doel
• Heb je goed advies voor iemand geef het dan
• Wees lief

Als een soort bijlage nemen de auteurs hun verlanglijstje op, die illustreert hoe je ambities omzet naar vragen die op te pakken zijn door hulpvaardige helpers. De wensen variëren van durftevragen in de kring op school tot hippe durftevragen-t-shirts tot het durftevragen-logo op de maan! Lees de wensen en kies die uit die jij op kan pakken of zet er je beste mensen op.

De oudere lezers onder ons denken misschien bij aspecten van durftevragen terug aan de fanclubs en het bestellen zoals Willem de Ridder dat eind ’90 organiseerde. In een kring (fanclub) bestelde je wat je wilde bereiken of hebben wilde. De groep steunde je onvoorwaardelijk en daarna de kosmos. Tien jaar later lukt het Niels en Fanny om die vage kosmos tastbaar te maken: een vurige wens, jouw netwerk, andermans netwerk, Twitter en doorzettingsvermogen. Als iedereen dat doet, dan komen de visionaire beelden uit het hoofdstuk Wat als iedereen durft te vragen uit.

Lees het boek en kijk eens hoe jij je vragen beter kunt stellen en welke antwoorden jij kunt geven.

Ik deel veel gave dingen op Twitter, maar vind het niet leuk om dit in een keer te doen, omdat dan de hele timeline vol zit. Buffer lost dit voor mij door een wachtrij aan te maken waar ik netjes alle tweets kan klaarzetten. Op de door mij vastgestelde tijden tweet Buffer dan een linkje met de tekst erbij. Dat kan je tot 4x per dag doen of 1 keer als je dat wilt. (Is het je nog niet duidelijk hoe Buffer werkt, bekijk dan hier een filmpje)

Met Buffer kan je dus verspreid je linkjes delen. De app heeft een handige Chrome extensie en bookmarklet die het eenvoudig maakt linkjes toe te voegen aan je wachtrij. De interface maakt het ook makkelijk om snel de volgorde te veranderen, tekst aan te passen of tweets op een andere tijd te posten.

Buffer is er in een betaalde variant, maar ook gratis. Bij de gratis versie is de wachtrij maximaal 10 berichten. Maak je via deze link een account aan, dan krijg in ieder geval 1 tweet extra ruimte in je ‘buffer’ .

Erwin Blom mopperde al eens op de digitale versies van kranten dat ze de kracht van de platforms waarop ze draaien niet gebruiken: geen links, geen video erin, geen commentaar- of discussiemogelijkheid. Laat staan updates van berekend nieuws. Seth Godin gaf na zijn 12de boek aan niet meer de klassieke publicatie te doen: te veel moeite voor de hoeveelheid mensen die je echt bereikt. Des te mooier is het dat met Easycratie na het ‘klassieke’ boek de app uit is die wel die nieuwe mogelijkheden heeft.

• links naar internetbronnen
• koppeling naar Managementboek
• koppelingen naar Facebook, Twitter, …

Daarnaast zul je dus in je lijstje met updates voor je apps regelmatig Easycratie zien, waarmee de schrijvers (om die term toch maar te gebruiken) je op de hoogte houden van nieuwe ontwikkelingen.

Het boek Easycratie. Een nieuwe manier van werken gaat over anders organiseren, creatieve oplossingen vinden, samenwerken en delen, grote problemen stap-voor-stap aanpakken, hoe zwermen werken. Hier vind je een aantal recensies.

De hoeveelheid informatie op Internet neemt duizelingwekkende vormen aan. Kijk maar eens op Gary Hayes’ Social Media Teller. In deze blogpost zet ik uiteen hoe ik omga met al die informatie. Wat bewaar ik en waar, wat deel ik vervolgens (bij voorkeur met zo min mogelijk inspanning) op welke plekken en welke diensten gebruik ik daarbij?

Losse URL’s

Laten we simpel beginnen: gewoon met een ‘losse’ URL. Een website waar ik om wat voor reden dan ook op terecht ben gekomen. Een tip van iemand, een link die in een artikel wordt genoemd, een site die via andere kanalen gepromoot wordt. De eerste overweging is dan altijd: “Wil ik deze link bewaren of niet?”. Zo ja, dan zijn de volgende vragen: “Wil ik deze link delen?” en “Op welke plekken deel ik deze info?”. Als ik de info wel wil bewaren, maar niet wil delen in mijn accounts op Twitter, Facebook of LinkedIn (omdat er wel waarde voor mijzelf is, maar niet voor mijn netwerk of andere gebruikers) dan gaat de URL rechtstreeks naar mijn Delicious account, voorzien van tags om het terugzoeken te vereenvoudigen. So far, so good. Niet spannends. Helemaal mee eens.

Dat verandert als ik de losse URL wel wil delen. Dat doe ik bij voorkeur over zoveel mogelijk relevante plekken met zo min mogelijk inspanning. Hiervoor gebruik ik Kenniscafe, een “web 2.0 omgeving voor social networking en kennisdeling binnen bedrijven, afdelingen, organisaties en verenigingen”. Hier kunnen URL ‘s bewaard en gedeeld worden, binnen en buiten het Kenniscafe. Overigens, offline bestanden kunnen hier ook online bewaard en gedeeld worden. Na registratie kunnen gebruikers ‘Kronkels’ opslaan en delen met andere gebruikers (desgewenst in ‘Kringen’), met als aparte optie: ‘Plaats op Twitter’. De informatie die vervolgens in de tweet wordt geplaatst, kun je helemaal zelf bepalen. Als URL-shortener wordt standaard TinyURL gebruikt. Desgewenst kun je de originele link zelf in een URL shortener naar keuze plakken (zoals mijn voorkeur Ow.ly). Aldus belandt een losse URL bij mijn Twittervolgers. Daar stopt de informatiestroom niet, maar daarover straks meer.

Weblogs

Als RSS reader gebruik ik Google Reader, hoewel ik voor het lezen van de diverse feeds niet altijd de standaard (‘kale’) webomgeving gebruik, afhankelijk van de tijd die ik er aan kan besteden en het medium wat wordt gebruikt om de feeds te ontsluiten. Feedly zorgt dat je je feeds in een magazine format, een rijkere omgeving worden weergeven. Op mijn mobiel gebruik ik NewsRob, de beste RSS reader voor Android (volledig in sync met Google Reader). Een telefoonscherm leest niet altijd even prettig. Door een artikel te voorzien van een ster wordt het toegevoegd aan Read It Later.

In Google Reader zijn mijn feeds verdeeld in mappen, die allemaal genummerd zijn (inclusief voorloopnul). De mappen met de feeds die ik in ieder geval wil lezen, hebben de laagste nummers en staan aldus bovenaan in het overzicht van te lezen feeds.

Zodra ik (in welke omgeving dan ook) een artikel lees dat ik wil bewaren maar niet delen, sla ik de link op in Delicious (vergelijkbaar met de aanpak bij een losse URL). Wil ik de link wel delen, dan kies ik voor ‘Shared Item’ in Google Reader. Vervolgens gaat Reader2Tweet aan de slag. Deze applicatie haalt mijn gedeelde items uit Google Reader en stuurt ze meteen door naar Twitter, automatisch voorzien van begeleidende tekst (zoals ‘Gelezen/gedeeld’) en hashtags (zoals #in). Het commentveld in Google Reader kan gebruikt worden voor variabele tekst: een extra hashtag of een uitgebreidere beschrijving van de link.

Twitter

Zo wordt mijn Twitterstroom gevuld met links die ik zelf deel met mijn volgers. Interessante tweets van mensen die ik volg (rechtstreeks of indirect via een lijst op topic) kan ik Retweeten of toevoegen aan mijn Favorieten. Vier bronnen, die elk op een of andere manier een tweet met daarin een URL opleveren. En dan? Dan gaat Packrati.us aan de slag. Deze dienst stuurt URL’s uit tweets direct naar mijn Delicious account. Het is mogelijk om bronnen te filteren, dus zo kun je er voor kiezen om bijvoorbeeld Foursquare en Last.fm meldingen niet te plaatsen op Delicious. Ook hashtags in tweets kunnen naar keuze automatisch omgevormd worden naar tags in Delicious.

Updates op pad

Vier bronnen voeden de Twitterstroom, maar daar houdt het niet op. Alle tweets die ik produceer, belanden automatisch via een WordPress plugin op Broekman Marketing Advies, evenals de Gelezen/Gedeeld URL’s.

Eigen tweets (dus geen replies, retweets of favorieten) met of zonder links plaats ik via Natter automatisch door naar Facebook.

Tweets met hashtag #in worden automatisch doorgeplaatst naar mijn LinkedIn account door de standaardkoppeling van beide diensten die binnen LinkedIn wordt geboden.

Last but not least: de RSS feed van mijn Delicious account (waarin dus alle URL’s die ik om wat voor reden ook bewaar zijn opgeslagen) is gekoppeld aan een tweede Twitteraccount @lbroekman_links.

1-click to order

Op deze manier bewaar en deel ik informatie, zoveel als mogelijk in 1 handeling. Vragen? Suggesties? Tips? Ik hoor ze graag!

Nu Drop.io gekocht is door sociaal netwerk Facebook (nieuwsbericht) sluiten ze de deuren.

Het is niet langer mogelijk om nieuwe “Drops” aan te maken met een gratis account en het zal na 15 december ook niet meer mogelijk zijn om bestanden te downloaden.

Dit betekent voor Drop.io-gebruikers twee dingen: ten eerste moeten ze zo snel mogelijk hun bestanden ophalen van de Drop.io-servers en ten tweede zullen ze op zoek moeten naar een nieuw alternatief. In deze post vind je dé drie alternatieven voor Drop.io:

Dropbox

Steeds vaker noemen wij Dropbox hier op lifehacking.nl: Dropbox for Teams – beta, Droptext: Tekstbestanden in je Dropbox op je iPhone bewerken en Printen via Dropbox zijn maar drie recente voorbeelden. Dit is niet voor niets: Dropbox biedt je gratis al 2GB aan opslagruimte (gebruik de link in dit artikel voor 250MB extra!) en bovendien de mogelijkheid om voor een kleine meerprijs op te schalen naar 50 of zelfs 100GB.

Dropbox is met al haar functionaliteiten waarschijnlijk de meest logische overstap voor Drop.io-gebruikers.

Google Docs

Ook Google Docs heeft hier al regelmatig de revue gepasseerd, bijvoorbeeld in Google Docs als centraal opslagsysteem? en Rittenadministratie op de iPhone. Ook dit is niet zonder reden: Google maakt natuurlijk al jaren geweldige, stabiele producten die door miljoenen gebruikers dagelijks ingezet worden.

Hoewel je hier minder opslagruimte krijgt (“slechts” 1GB) en vastzit aan een maximum van 250MB per bestand, kun je dit wel gebruiken met je Google Account. Deze heb je sowieso als je een GMail- of Google Reader-account hebt.

Box.net

Box.net is gratis tot 5GB, maar limiteert bestandsgroottes dan wel tot 25MB.

Voordelen van Box.net liggen bij de Business- en Enterprise-editie, onder andere door de Google Apps-integratie en de statistieken voor downloads van gedeelde bestanden.

Wil je echter meer ga je ook hier betalen: $9.99 voor 25GB en $19.99 voor 50GB.

En jij?

Natuurlijk zijn er nog veel meer alternatieven voor Drop.io te bedenken: Windows Live SkyDrive (met maar liefst 25GB ruimte!), Syncplicity (onbeperkte ruimte mogelijk, tegen betaling) en SugarSync (2GB gratis, 30GB voor ongeveer 35 euro per jaar) zijn ook degelijke producten.

Ben jij een (ex-)Drop.io-gebruiker? Naar welk platform ga jij nu switchen?

Maakt het je efficiënter? Misschien bij Trival Pursuit. Maakt het je werkdag simpeler? Het brengt hooguit wat verlichting bij de koffiemachine. Maar het is wel leuk. En dat mag wel eens op een mooie zomerdag als deze. Hopelijk laat de actie tegelijkertijd de kracht van digitale media zien. Plus de kritiek. Want hoe makkelijk is het nu om onware weetjes de wereld in te slingeren? En hoe makkelijk is het om die weer te corrigeren? De Dag van de Weetjes heeft twee kanten: Het vieren van de kracht van social en digitale media (en dat op Social Media Day!) en het nadenken over verantwoord gebruik van die kracht. Een paar hoogtepunten tot nog toe:

Urli.st

Spotify is a new way to listen to music

Any track you like, any time you like. Just search for it in Spotify,

then play it. Any artist, any album, any genre – all available

instantly. With Spotify, there are no limits to the amount of music you

could listen to. Just help yourself to whatever you want, whenever you

want it.

Eindelijk is het dan zover, de BUMA knijpt ‘m, Last.FM kan wel ophouden, CD’s en platenwinkels kunnen nu helemaal wel ophouden en we vinden het allemaal prima ! Spotify is geland in Nederland ! Mijn mening over dit fenomeen en waarom JIJ ook mee moet doen !

Een kleine 2 weken geleden werd bekend dat spotify ook in Nederland haar deuren ging openen. De sociale muziekrevolutie was er al een tijdje in andere landen en dankzij YouTube was er al de mogelijkheid met omwegen van dit fenomeen te genieten.

Wat is spotify?

Dat dus… Een applicatie je installeert op je computer, in plaats van iTunes of je eigen muziekprogramma naar voorkeur, om muziek te luisteren én te delen. Je kan je eigen muziekbibliotheek inladen, in mijn geval bijvoorbeeld mijn iTunes bibliotheek, waarmee ik een groot deel van mijn muziek dus al kan delen met de mensen uit mijn Twitter en Facebook netwerk.

Mobiel is Spotify ook beschikbaar, apps zijn er voor diverse platformen. Streamen werkt over je internetverbinding, leek mij een nadeel, maar met een “offline sync” mogelijkheid is het dus mogelijk specifieke afspeellijsten te synchroniseren om ze ook “offline” (zonder internet) beschikbaar te maken. Dat geldt dus ook voor je iPhone of Android telefoon.

Hoe ziet de spotify applicatie er uit? Zo dus :

Even wat technische details :

iTunes slikt bij mij 101 MB fysiek en 202 MB virtueel geheugen weg, Spotify doet dat met ongeveer de helft. Dat voelt al een stuk vlotter en sneller. Sneltoetsen op mijn Macbook pro werken gewoon (play, pause, vorige, volgende) en ook de iPhone / iPad app werken vlot en eenvoudig. Multitasking is er helaas nog niet, waardoor het sluiten van de applicatie ook mijn muziekbeleving beëindigt. Nog even wachten dus !

Gratis vs. betalen

Spotify’s grootste “USP” is onbeperkt muziek luisteren voor een vast bedrag per maand. De gratis versie is goed voor 20 uur muziek luisteren per maand, prima om de service te ontdekken en vooral ook te zien wat je vrienden horen. Je eigen muziekbibliotheek blijft gewoon beschikbaar. Opvallend is dat de advertenties erg “unobtrusive” zijn, d.w.z. ze vallen bijna niet op. Banners “schuiven” in en uit je scherm, en de audio advertenties zijn prettig en vooral niet storend.

De eerste “abonnementsversie” kost je € 5,- per maand, vooralsnog te betalen via PayPal of creditcard, en geeft je oneindig lang de mogelijkheid je muziek te luisteren op mobiel en op de desktop, waar € 10,- per maand je ook nog de mogelijkheid tot “offline syncen” mee geeft.

Hoe gebruik ik dat dan

Na een klein kwartiertje had ik Spotify in de gaten, de interface is clean, gelikt, werkt prettig en is gericht op waar het echt goed in is, het luisteren en delen van muziek. Omdat je geen beperking hebt in het vinden van muziek, ontdek ik nummers van artiesten die ik normaliter al wel luisterde, maar nog niet kende. Zo kom ik bijzondere remixes tegen van nummers waardoor ze weer een nieuwe dimensie krijgen.

Ook het luisteren van de afspeellijsten van vrienden is een prettige bijkomstigheid. Na het aanmelden van mijn FaceBook profiel in spotify zag ik daar direct al mijn vrienden terug en kan ik door hun (publieke) profielen browsen. Zo ontdekte ik al snel nieuwe muziek !

Waarom moet ik mee doen

De muziekrechten en verdiensten van muzikanten staan al jaren onder druk. Wat ik daardoor merk is “eenheidsworst” muziek. Pareltjes moet ik echt halen bij de artiesten zelf (vroeger via myspace, nu vaak op specifieke podia als beatport.com) of bij de producenten. Dankzij diensten als Spotify kom ik, via mijn “gelijkgestemden” terecht bij muziek die ik nog niet kende, zonder naar gevoel te beluisteren en te downloaden en, als ik “eigenaar” wil worden van dat nummer, in 1x te koop in de iTunes store.

Het belangrijkste vind ik dat we de BUMA niet langer als waakhond, dan wel uitperser, moeten zien voor de vrijheid en creativiteit van muzikanten. Dit businessmodel is lang genoeg uitgeknepen, geef de muziek (en de muzikanten) hun vrijheid ! Spotify !