Professionele en semi-professionele fotografen en illustratoren gebruiken veelal Adobe Photoshop of Paint Shop Pro voor image- en fotobewerking. Geweldige software, maar beslist niet gratis. Voor de educational versie van Photoshop Elements betaal je toch nog een behoorlijk bedrag, net als voor Paint Shop Pro. Photoshop is mooie software, maar ook niet super eenvoudig. Niet professionele gebruikers vallen vaak terug op Microsoft Photo Editor of zelfs Microsoft Paint. Deze twee toepassingen zijn wel vrij eenvoudig maar weer niet zo mooi. Ik gebruik ze nog regelmatig, maar echt blij wordt ik er niet van.

Gisteren liep ik tegen een gratis alternatief aan via een collega. Ik hoorde hem tegen iemand roepen, “Dat moet je in Paint.Net doen!”. “Wat is dat dan, Paint.Net?”, vroeg ik. “Een gratis paint, maar dan 100 x zo goed, met layers en transparency, cropping, noem maar op. Google maar even op paint.net”. En jawel, op http://www.getpaint.net/ kan je het gratis en voor niets downloaden.

Voor mij als niet-professionele gebruiker een verademing. Het programma biedt veel opties, maar ook weer niet te veel dat je er in verdwaalt. Het werkt intuïtief, goeie undo functie, de Esc toets reageert zoals je verwacht. Je plaatje sized lekker mee met je window. Grid, rulers, layers, verschillende eenheden, het zit er allemaal op en het maakt het bewerken van plaatjes en foto´s een stuk makkelijker. Eenvoudige kleurselectie, plakken in een layer of nieuwe tekening, lassoselectie, het zit erop en het werkt prettig.

Ik heb eigenlijk tot nu toe maar 1 nadeel kunnen ontdekken en dat is dat het niet voor de Mac beschikbaar is. Alleen Windows. Maar ik werk nog vaak genoeg op windows pc’s om te kunnen genieten van deze mooie en gratis oplossing.

Elke zelfstandige, maar ook in loondienst zijnde persoon, bouwt een netwerk op. Een netwerk met contacten uit zowel de “online” als “offline” wereld, in je adresboek op je computer, je LinkedIn contacten, je twitter connecties, je facebook vrienden, allemaal even waardevol, maar ontzettend veel tijd om allemaal te onderhouden en “van op de hoogte te blijven”. Here comes Gist !

Gist.com, “Know more about who you know”
Gist.com verzorgd de “samensmelting” van al die on- en offline tools en contact databases, in 1 overzichtelijk, handig te gebruiken dashboard. Mijn mening daarover is nogal verdeeld, waarom zal je verderop tegenkomen.

Waar GIST.com wel ontzettend goed in is, is het eenvoudig inzichtelijk maken van 1 persoon (inclusief zelf toegevoegde (meta)data) en zijn/haar activiteiten, bijvoorbeeld op het gebied van :

• Laatste twitter updates
• Laatste blogposts
• Foto’s van hem op Google
• Laatste zoekresultaten op Google
• Laatste contact met jou
• Wat is het overlappende netwerk waar jullie in bestaan

En datzelfde geldt ook voor bedrijfsprofielen, die dus ook weer uit meerdere mensen kunnen bestaan.

Wat heb ik er aan ? Alweer een extra tooltje ?
Aan de hand van een paar gebruiksscenario’s ga ik met jullie GIST.com (en de manier waarop ik het toepas) doornemen. CRM systemen zijn er genoeg, maar juist de toevoeging van Social èn mobiel maakt het relevant.

Scenario 1: Een nieuw klant contact
Met elke afspraak, elk contact wat ik op dit moment op doe, is een zwik “handelingen” gekoppeld, vooral om die persoon te leren kennen. Even snel doornemen wat we ook alweer gingen bespreken, zijn laatste (prive) tweets doornemen en een kijkje in de foto’s “wie hij ook alweer was”.

Door zijn Gist.com dossier snel door te nemen, heb ik al deze info bij de hand. Een laatste aantekening maak ik even op een printje voor het gesprek en je laat zien dat je ook daadwerkelijk tijd hebt geïnvesteerd in je afspraak.

Even niet je laptop bij de hand ? Gelukkig is er ook een (gratis) iPhone app beschikbaar en is de site volledig mobiel toegankelijk voor de gebruikers zonder iPhone.

Scenario 2: Je “inner circle” even updaten
In de afgelopen jaren van GMail, linkedin en twitter gebruik heb ik (schrik niet) 2600 unieke connecties gelegd. Waanzinnig veel, waarvan er hooguit een aantal personen relevant zijn voor mij op dit moment. GIST.com bepaalt dat grotendeels zelf, door de “importance” van mensen te koppelen aan het meest recente contactmoment, de hoeveelheid contact en het aantal gekoppelde netwerken. Zo kan ik in 1 oogopslag voor iedereen met een “relevantie” hoger dan 90 de updates bekijken en zo op de hoogte blijven van wat zij schrijven, doen en eventueel relevante contacten.

Door “Tags” toe te voegen aan personen kan ik ze ook nog in “zakelijk”, “prive”, “leads” of “potentials” opdelen en zo specifiek voor die doelgroep op de hoogte blijven.

Scenario 3: Contactinformatie uitwisselen met je collega’s
In een “boundaryless organisation” of “chaordische organisaties” (dank aan Ronald van den Hoff voor die woorden) waar we tegenwoordig leven is het open stellen en delen van informatie ontzettend relevant. Voor specifieke ad-hoc projecten, voor het samenstellen van doelgroepen, of simpelweg het delen van contact informatie van elkaar.

GIST.com heeft dat ook al prima voor elkaar, waarmee je heel snel relevante klantinformatie kan uitwisselen en “mergen” met elkaar, waardoor je allemaal weer op de hoogte bent.

Wat levert het op ?
Kennis = macht, dat citaat blijft bestaan. De context wordt steeds relevanter, informatie op de juiste plek, op het juiste moment ontvangen is cruciaal voor dat moment. Ook vlak na dat moment is het updaten noodzakelijk, of je stelt zo’n melding uit tot later.

Dankzij GIST.com kan ik de sociale netwerken bijna laten voor wat het is, op het moment dat ik iemand ga spreken zoek ik even de relevante informatie op en ben direct op de hoogte. Klinkt een beetje als “Vals spelen” en niet echt geboeid zijn door die persoon, maar je kan juist de “onzin” een beetje overslaan. Een technisch hulpmiddel waarmee je weer net even voorloopt op de rest.

Het “algemene” dashboard van GIST.com is nog een flinke bak om door heen te worstelen elke dag, waardoor ik het niet gebruik. Wel kan je de relevantie flink verhogen om het zo als “inner circle” dashboard te gebruiken, of met specifieke tags te werken. Echt een “silver bullet” heb ik hier echter nog niet uit weten te halen.

Ken jij soortgelijke voorbeelden van Social CRM ? Welke tools doen er ook zoveel voor niets en leveren jou zoveel meerwaarde op als gebruiker ? Laat het horen !

Het voordeel van gratis is natuurlijk dat het niets kost. Voor de gratis zaken die je op internet krijgt, verwacht de andere partij niet direct iets terug. Alleen gebeurt wat vroeger gebeurde nog steeds. Jij wil bijvoorbeeld leren over internet marketing, downloadt een gratis e-book, maar vervolgens is dat hele e-book gefocussed op één stukje software, wat dan weer 47$ per maand kost. Vaak wordt dat stukje software voor de eerste maand voor 1$ aangeboden, zodat je je inschrijft en je vervolgens vergeet uit te schrijven. Zo ben je 4 maanden verder en heb je al bijna 200$ uitgegeven aan iets dat je misschien helemaal niet wilde hebben. In dit soort gevallen is gratis erg gevaarlijk, vooral voor je portemonnee.

Maar er is nu iets anders in opkomst. Downloaden van e-books wordt geheel gratis, zonder kleine lettertjes. Deze e-books bevatten dan daadwerkelijk alle informatie, dus geen gedoe met toch betalen. Het enige is dat je je naam en emailadres moet invullen. Je gegevens weggeven.. Is dat dan niet gevaarlijk?

Ja, dat was het wel. Vroeger werden jouw gegevens gebruikt om je nieuwsbrieven toe te sturen en daar kwam je niet meer vanaf. Je bleef dus gespammed worden door de bedrijven waar jij vol vertrouwen je email adres aan weggaf. Dit was voor oktober 2009. Op 1 oktober 2009 ging namelijk de nieuwe wet van de OPTA in. Bedrijven mogen niet zomaar nieuwsbrieven naar mensen sturen. Je moet nu echt toestemming hebben (dus iemand moet zijn emailadres zelf hebben ingevuld) en de ontvanger van de nieuwsbrief moet de mogelijkheid hebben om zich uit te schrijven. Bij voorkeur staat deze mogelijkheid onderaan de nieuwsbrief, elke keer weer. En als derde punt moet de nieuwsbrief een echte afzender bevatten, geen pseudoniemen, maar echte namen en echte adressen. Dus je schrijft je in voor een nieuwsbrief, je krijgt je e-book, en vervolgens blijf je nieuwsbrieven ontvangen, wat vaak niet erg is omdat het een onderwerp is waar je in geïnteresseerd bent. En je hebt altijd de mogelijkheid om uit te schrijven.

Dit noemen we het Nieuwe Gratis. De maker van de e-book geeft iets écht gratis weg. Hij krijgt er niets voor terug. Behalve jouw stem. De auteur krijgt geloofwaardigheid bij jou. De volgende keer dat jij zijn naam ergens leest, denk je: ‘Hé, dat is die vent van dat gratis boek, dat is een goede schrijver.’ Deze geloofwaardigheid wordt ook wel whuffie of sociaal kapitaal genoemd. Vele woorden voor hetzelfde: vertrouwen. Nu is het uiteraard de vraag of deze vorm van gratis gevaarlijk is. Omkoping zou je het kunnen noemen? Maar aan de andere kant, als zijn verhaal wat hij gratis weggeeft niet goed is, dan stijgt hij ook niet in aanzien bij jou!

Er zat dus wel een addertje onder het gras bij gratis op het internet. Inmiddels is dankzij de OPTA dat addertje verdwenen. Het Nieuwe Gratis is in opkomst, of dat gevaarlijk is zal de toekomst ons vertellen!

Wil je meer lezen over gratis? Download dan hier het (gratis) e-book ‘Gratis‘, door Chris Anderson.

Beveiligen levert je twee dingen op. Het voorkomt dat je (bedrijfs)gegevens ooit misbruikt kunnen worden. Maar misschien wel het belangrijkste is dat het je gemoedsrust geeft. Je hoeft namelijk niets te doen wanneer je je USB of laptop ooit kwijt bent. Een ander kan namelijk domweg niet bij je belangrijke gegevens.

Ik maak daarvoor gebruik van TrueCrypt (Windows Vista/XP, Mac OS X, and Linux). Dit is een gratis en simpel programma. Om hier makkelijk mee te kunnen werken moet je wel een beetje weten wat het doet.

Zijn kunstje

Truecrypt doet twee dingen, het eerste is dat het je gegevens achter een wachtwoord plaatst. Maar zoals we allemaal weten is een wachtwoord natuurlijk te omzeilen. Zijn echte kracht zit in het versleutelen van de gegevens. Je bestanden zien er dan ongeveer zo uit:

Truecrypt maakt dus geheimtaal van je gegevens. Dat gebeurt met een versleutelcode die én vreselijk lang is én voor iedereen anders is. Je maakt hem namelijk zelf, door straks flink willekeurig met je muis te bewegen. De kans dat iemand die code kraakt is nihil.

De doos

Truecrypt versleutelt alles wat in een z.g.n. file volume of container staat. Dit is als het ware een doos van zoveel Mb of Gb die je zelf maakt. (En voor de echte die-hards: die doos kun je ook nog én vermommen én verstoppen).

Als je de doos wilt openen dan typ je je wachtwoord in en monteert (mount noemt hij dat) TrueCrypt een versleutelaar op je doos en kun je alles lezen en bewerken wat erin staat. (NB: Dit versleutelen van je gegevens bij het openen en opslaan van je bestanden kost nauwelijks tijd, dus je merkt er weinig van). Je hebt TrueCrypt dus wel altijd nodig om iets uit die doos te kunnen lezen of bewerken. Ben je klaar dan dismount je de doos en staat alles erin weer versleuteld en wel achter slot en grendel. Easy does it!

Het installeren van TrueCrypt en het maken van de doos

Stap 1: Installeer TrueCrypt vanaf http://www.truecrypt.org/downloads.

Stap 2: Open TrueCrypt en klik op ‘Create Volume’

Stap 3: Kies ‘Next’ bij TrueCrypt Volume Creation Wizard

Stap 4: Kies ‘Next’ bij Volume type

Stap 5: Kies ‘Select File…’ bij Volume Location

Stap 6: En kies een locatie (op je laptop, USB stick enz.) en een onopvallende naam.

Stap 7: Kies ‘Next’ bij Encription Options (we kiezen de vooringestelde methode)

Stap 8: Type een grootte voor het volume. (Kies niet meteen een volume boven de 100Mb, tenzij je de tijd hebt, want hij gaat bij stap 11 het gehele volume direct versleutelen).

Stap 9: Kies een goed en lang wachtwoord. Tip 1: bedenk een zin met een getal erin, bijv: 13appelsaaneenboomindetuin. Tip 2: als je ‘Display password’ aanvinkt kun je zien wat je intypt.

Stap 10: Kies ‘Next’ bij Format Options

Stap 11: Nu komt het leuke gedeelte met de muis. Beweeg je muis een 15 tal seconden (of langer) zo willekeurig mogelijk over het venstertje en TrueCrypt maakt je versleutelcode. Klik daarna op ‘Format’ en wacht tot hij klaar is met het versleutelen van het aantal Mb of Gb dat je hebt opgegeven.

Stap 12: Klik ‘Exit’. Je doos is nu klaar!

De doos in gebruik nemen

Om nu bestanden in de doos te kunnen plaatsen moet je hem eerst mounten voor je erin kunt. Je kiest via ‘Select file…’ het volume, klikt ‘mount’ en geeft je wachtwoord. Open nu Verkenner (Windows) of Finder (Apple) en daar is letterlijk je nieuwe doos te zien alsof je een extra stukje geheugen hebt (zoals ook gebeurt als je een USB in een pc of Mac steekt). Hier kun je nu alles instoppen dat niet voor anderen bedoeld is, zoals tekstbestanden, presentaties, datafiles, maar bijvoorbeeld ook een spreadsheet met al je wachtwoorden. Wanneer je klaar bent dan ‘dismount’ je de doos weer en sluit je TrueCrypt. Easy does it!

Je moet er wel wellicht even aan wennen dat je nu altijd eerst TrueCrypt moet openen voor belangrijke bestanden, maar dat went snel. Wat je zeker niet moet doen, is de doos per ongeluk wissen, want versleutelt of niet, tegen weggooien helpt niets! Blijf dus af en toe een back-up maken op een extern geheugen. En als laatste: vergeet je wachtwoord nooit! Want dan is er echt niemand die je kan helpen

Meer info op www.truecrypt.org. Veel plezier ermee!

Bij veel switchers van PC naar Mac hoor ik dezelfde klacht: de “groene” knop doet raar! Hier wordt dan gerefereerd naar de “zoom button”, het groene knopje wat we linksboven zien in applicaties op de Mac.

Mensen vergelijken dit vaak met de maximaliseer-knop van Windows en krijgen dan niet het gewenste effect. Op de Mac wordt het venster namelijk niet per se gemaximaliseerd, maar krijgt het een formaat wat groot genoeg is om de huidige inhoud weer te geven. Hoewel het concept goed is, werkt het niet altijd even intuïtief. En sommige mensen zetten hun vensters nou éénmaal graag volledig gemaximaliseerd.

Gelukkig is er voor deze laatste groep een oplossing: RightZoom. RightZoom zorgt er voor dat de groene knop vensters maximaliseert.

Bovendien zijn er verschillende instellingen die het mogelijk maken om dit per applicatie in te stellen door middel van een blacklist of een whitelist.

Als je de applicatie voor het eerst opstart zal het je misschien opvallen dat er geen Dock-icoon is en er ook in je menubar geen item verschijnt. Dit komt omdat RightZoom volledig in de achtergrond draait en zo min mogelijk belasting op je computer probeert te leggen. Hierdoor wordt wel enigszins ingeleverd op usability, met name als het gaat om het afsluiten van de applicatie.

Afsluiten kan nu door in de Terminal killall RightZoom te typen of in Activiteitenweergave het proces “Right Zoom” op te zoeken en te stoppen.

Beide applicaties (Terminal en Activiteitenweergave) zijn te vinden in “Hulpprogramma’s” in de “Programma’s”-map.

Het instellen van de black- of whitelist is mogelijk door het opties-venster te openen. Dit doe je door command (ook wel bekend als “de -toets”) ingedrukt te houden tijdens het dubbelklikken op het programma-icoon.

Als je RightZoom al hebt opgestart moet je het eerst afsluiten, anders zal het optie-venster niet verschijnen. In het optie-venster komen we vervolgens de volgende instellingen tegen:

Use Right Zoom in the following applications only:

Dit is de whitelist van RightZoom. Als je er voor kiest om de functionaliteit maar in een beperkt aantal applicaties te wijzigen kun je deze lijst bewerken. Standaard staan o.a. de Finder en Safari al in deze lijst, maar met de plus aan de rechterkant kun je zelf applicaties toevoegen.

Hier ontdekte ik wel een bug: als je een applicatie opent nadat je het optie-venster van Right Zoom hebt geopend wordt deze lijst niet weergegeven. Je moet dan de nieuwe applicatie afsluiten, of Right Zoom afsluiten en het instellingen-venster opnieuw openen. Het verwijderen van applicaties uit de lijst werkt dan nog wel.

Enable Right Zoom in all applications, but not in the Exclusions:

Dit is de blacklist van RightZoom. Zou je besluiten om de functionaliteit in alle applicaties te veranderen, behalve enkele uitzonderingen kun je aan de lijst apps toevoegen. Helaas treedt hier wel dezelfde bug op.

Change zoom button behaviour only if Option Key is pressed

Met deze optie aan werkt de zoom-knop normaal gesproken gewoon zoals Apple dat bedoeld heeft, maar kun je maximaliseren door Option ingedrukt te houden tijdens het klikken.

Use hotkey to maximize windows

Gebruik dit als je vensters wilt maximaliseren door een toetsencombinatie in te drukken. Standaard is dit cmd+option+E.

Use hotkey only (do not change Zoom button behaviour)

Als je wel de sneltoets wilt, maar niets wilt doen aan de zoom-button kun je hier een vinkje plaatsen.

Als de functionaliteit van Right Zoom je bevalt kun je het programma automatisch laten opstarten door het toe te voegen aan je lijst van inlog-items onder Systeemvoorkeuren -> Accounts -> Inloggen.

Hoewel het op het eerste zicht misschien niet logisch lijkt om de snelheid van je internet bewust omlaag te halen zijn hier zeker een paar redenen voor te verzinnen:

• Limiteer het verkeer over een specifieke poort, bijvoorbeeld torrents, zodat er meer ruimte over blijft voor andere dingen

• Test je eigen website eens uit het oogpunt van een gebruiker die via 3G (384k) of zelfs EDGE (64k!) verbindt. Hoe lang doet je website er over om te laden? Is dit acceptabel?

• Als je een limiet op je maandelijkse bandbreedte hebt kun je jezelf een beetje beschermen door de snelheid omlaag te halen om zo extra kosten te voorkomen.

Nu gebruiken echte unix geeks hier natuurlijk gewoon ipfw voor, maar voor de rest van ons is er nu dus het simpele grafische tooltje speedlimit.

Hier is het toevoegen van een nieuwe regel heel erg makkelijk:

1. Druk op de “+”-knop
2. Typ het poortnummer in
3. Selecteer de gewenste snelheid uit de lijst
4. Vul eventueel de host-naam in als je het verkeer alleen wilt limiteren voor een bepaalde host (meerdere hosts scheiden met een ,)
5. Klik op “Slow down” en klaar!

Dit is overigens prima te combineren met de software SurplusMeter waarmee je je bandbreedte kunt monitoren op je Mac!

Met een combinatie van deze twee tools is het erg makkelijk om binnen je limiet te blijven, als dit nodig is bij jouw internetprovider.

Pas heb ik een prachtig stukje gratis software ontdekt voor mijn MacBook Pro: MultiClutch!

Met deze software kun je zelf instellen wat er gebeurt als je bepaalde “bewegingen” (mouse gestures) maakt op het trackad van je MacBook Air, MacBook Pro (vanaf februari 2008) of MacBook (de unibody, vanaf november 2008).

Dit is in te stellen op een systeembreed en applicatie-specifiek niveau. Zo kun je bijvoorbeeld 3 vingers naar links “vegen” instellen op tab naar links (cmd+shift+[) in Safari of Firefox, en hetzelfde voor rechts.

Of veeg snel met je vingers omhoog voor een “New Mail” venster in Mail.app.

Elke functie die bereikbaar is met een sneltoets is ook in te stellen in MultiClutch, wat heel snel en fijn kan werken als het éénmaal goed in je workflow zit.

Natuurlijk zijn sneltoetsen ook erg fijn, maar als je hand toch al bij je trackpad zit kan dit heel efficiënt werken!

Bovendien is het erg leuk om te laten zien aan je vrienden hoe jij een nummer skipt in iTunes door snel met 3 vingers naar rechts te gaan over je trackpad!

1. afstand enkele reis;
2. reisduur;
3. afstand retour.

Deze gegevens kun je gebruiken voor het plannen van een reis en voor de kilometerdeclaratie. Om deze iGoogle Gadget aan je persoonlijke Google pagina toe te voegen klik je op de knop “Add to Google” onder het screenshot. Tip: De Gadget kan een postcode ook onthouden. Klik hiervoor rechts bovenin de Gadget op het driehoekje.

URL aanroep tip voor bijvoorbeeld Excel

Je kunt ook met één URL-aanroep de Gadget direct aan het berekenen zetten. De URL aanroep is dan bijvoorbeeld (voor de afstand tussen postcodes 1111aa en 2222aa):

http://postcodekilometerdeclaratie.googlecode.com/svn/tags/PROD/only_calculate.html?from=1111aa&to=2222aa

Als je een declaratieformulier in Excel gebruikt dan kun je deze URL als volgt aanroepen (waarbij de postcodes in C12 en D12 staan):

=HYPERLINK(”http://postcodekilometerdeclaratie.googlecode.com/svn/tags/PROD/only_calculate.html?from=”&C12&”&to=”&D12;”Bereken retourafstand”)

Deze gadget maakt gebruik van de gegevens van de routeplanner van de ANWB.

Dit artikel is ook gepubliceerd op Een manier om… kilometers tussen postcodes te berekenen voor je reiskostendeclaratie.

DeskTask is gratis te downloaden bij Carthago Software