Leve de vrijheid

Een jaar of 6 geleden las ik het boek ‘Leve de vrijheid’ van Tom Hodgkinson. Het heeft me aangezet tot een aantal ingrijpende veranderingen waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds blij van wordt. De belangrijkste hiervan is dat het mij een hoop extra vrijheid en vrije tijd heeft opgeleverd en daarom vind ik ‘Leve dew vrijheid’ zeker een lifehack.

In het boek stelt de schrijver vragen die in onze maatschappij doorgaans niet gesteld worden. Waarom zou je hard werken? Waarom zou je überhaupt werken? Waarom zou je niet luieren zoveel je kan in plaats van achter een carrière aan te rennen? Waarom zou je overal voor verzekeren als je ook gewoon af en toe wat tegenslag kan accepteren? Waarom zou ik dingen kopen die ik niet echt nodig heb? Het zijn vragen die in eerste instantie door de meeste mensen worden afgedaan als onrealistisch. We krijgen ook dagelijks het tegendeel ingeprent, via onze ouders, de media, reclame en school. Maar wanneer je deze vragen wel toelaat en op zoek gaat naar antwoorden, brengen ze je wel degelijk tot andere inzichten.

In onze maatschappij wordt veel geklaagd. Over wat er allemaal niet goed gaat, de ‘slechte’ economie en de politiek die niet luistert naar de kiezers. Maar als we ons leven een cijfer moeten geven scoren we hoger dan een 7, dus laten we vooral stoppen met klagen en vooral ook minder aandacht geven aan de media die ons vertellen dat het slecht gaat. Het gaat goed. We hoeven ons geen zorgen te maken over eten en onderdak en we hebben toegang tot medische zorg. Dat was vroeger wel anders. We zijn van schaarste naar overvloed gegaan. Ons leven nu, wordt in toenemende mate bepaald door het vergaren van spullen, het afbetalen van hypotheek, het lezen en verwerken van informatie waarvan maar een zeer klein deel bijdraagt aan een gezond en gelukkig leven. Stress en overgewicht zijn volksziekte numero 1 en we hangen gemiddeld vier uur per dag achter de televisie, kijkend naar programma’s die zich eindeloos herhalen in vorm en inhoud en nauwelijks bijdragen aan kennis of plezier. Misschien dat al dat klagen daar vandaan komt.

In het boek worden allerlei tips gegeven hoe je hieraan te onttrekken. Door minder te consumeren en meer selfsupporting te zijn door bijvoorbeeld een groentetuin te beginnen en spullen te ruilen. Wanneer je minder koopt, hoef je ook minder te verdienen en als je minder hoeft te verdienen hoef je ook minder te werken. Als je minder hoeft te werken maak je tijd vrij om precies die dingen te doen die je echt leuk vind. Laat ook wat anarchie toe in je leven en regel wat minder. Regelen van dingen kost tijd en aandacht, niet regelen geeft vrijheid en vrije tijd. Word ‘onzichtbaar’ voor instanties en commerciële instellingen door niet alles braaf in te vullen wat je wordt toegestuurd. Plak een nee-nee sticker op je brievenbus, zodat je niet constant het gevoel hebt dat je spullen nodig hebt om gelukkig te zijn. Sluit minder abonnementen af, maar loop naar de winkel om een krant of een tijdschrift te kopen, maar alleen als je het echt wilt lezen.  Bezoek kleine winkels en vermijd winkelketens. Ga met je kinderen naar de speeltuin om een middagje te spelen of ga wekelijks een paar uur naar het strand om naar de horizon te staren. Je wordt er gelukkig van en waarschijnlijk ook ouder want luieren is gezond.

De schrijver zelf is extreem in de wijze waarop hij zijn leefwijze doorvoert. Hij heeft niet voor niets een boek over geschreven. Lang niet iedereen zal blij worden van deze extreme leefwijze. Maar bedenk dat tussen hele dagen niets doen en luieren versus keihard werken voor je hypotheek en spullen, nog een enorme bandbreedte zit waarbinnen je zaken anders kunt aanpakken. De kracht van het boek zit hem dan ook niet in het punt voor punt naleven wat erin wordt beschreven, maar in het anders leren kijken naar de wijze waarop je je leven inricht. Het leert je de vragen te stellen die je normaal gesproken niet zou stellen. Door dat te doen ontwikkel je een andere kijk op je leven en maak je ruimte voor keuzes die je anders niet zou maken. Een paar vragen die ik mijzelf heb gesteld:

  • “Hoeveel geld heb ik maximaal nodig?” in plaats van “Wat wil ik minimaal verdienen?”
  • Als mijn huis zou afbranden en ik niets meer zou hebben, wat zou ik dan nog aanschaffen?
  • Als mijn huis zou afbranden, waar zou ik dan willen wonen?
  • Moet ik eigenlijk nog voor mijn pensioen sparen als ik werk doe wat ik leuk vind?
  • Als ik af en toe wil motorrijden moet ik dan een motor kopen of kan ik er ook een huren of lenen? (Geldt ook voor sportwagens, zeilboten, campers, etc)
  • Wat vind ik eigenlijk leuker, winkelen of wandelen in het bos, muziek maken, voetballen?
  • Waarom heb ik eigenlijk een uitvaartverzekering? Waarom zouden mijn kinderen na 20 jaar opvoeding, niet een klein deel van hun tijd en energie in mijn afscheid mogen steken?

Je kan de lijst eindeloos aanvullen. Voor mij heeft het er voor gezorgd dat ik minder hecht aan spullen en meer aan de wijze waarop ik mijn tijd besteed. Ik hecht nu meer waarde aan toegang dan aan bezit, aan vrije tijd dan aan spullen. Ik ben van 6 dagen per week werken naar 3 dagen per week gegaan. Ik doe wat ik leuk vind, lees nauwelijks (slecht) nieuws, kijk geen tv, koop alleen spullen als ik er gedurende een langere periode regelmatig naar verlang. Ik maak mij nauwelijks zorgen over de toekomst maar ik leer veel nieuwe en leuke dingen. Ik ga er van uit dat al die kennis en vaardigheden voldoende zijn om eventuele tegenslagen te overwinnen. Ik besteed bovengemiddeld veel tijd aan mijn gezin en andere leuke dingen, zoals theater, muziek en luieren.

Dat proces van verandering heeft zich heel geleidelijk voltrokken. ‘Leve de vrijheid’ heeft mij aangezet tot anders denken over bezit, carrière, zekerheid, vrije tijd en nog een hoop andere dingen. Door anders te denken, is eigenlijk van zelf mijn leefwijze veranderd. Het boek is niet als standaard zelfhulpboek bedoeld, maar meer als een inspiratiebron. Het leest makkelijk en de schrijver beschikt over humor en zelfspot. Mijn exemplaar is al een poosje “op reis”, dus wie weet kom je het een keer tegen in de trein of zo.

Wat vind je van deze hack?
0Te gek0Leuk0Serieus?0Meh...0Stom

About Author

[plista widgetname=plista_widget_belowArticle]

22 Comments

  • Patty Golsteijn
    Posted 27/06/2010 10:22 pm 0Likes

    @An Deze leefwijze gaat ook een beetje over niet te druk maken over dingen die er misschien niet echt toe doen.. Zoals spelfouten 😉 (hoewel ik ook gek ben op taal) Het gaat erom wát er staat, niet hoe.

  • Patty Golsteijn
    Posted 27/06/2010 10:18 pm 0Likes

    @Marjan Waarom kunnen schoonmakers en stratenmakers niet net zoveel plezier hebben in hun werk als anderen? Een opleiding heeft er werkelijk niets mee te maken. Hoeveel mensen zullen er niet zijn die een hbo- of universitaire opleiding hebben, maar doodongelukkig zijn. Omdat ze de verkeerde baan hebben, omdat ze zich rot werken, omdat ze niet weten wat ze willen. Het punt hier is om blij te worden met wat je hebt en niet met wat je níet hebt. Ze hebben een baan, dak boven hun hoofd, te eten en hopelijk een liefdevol gezin/familie/partner. Wat heb je nog meer nodig?

  • Patty Golsteijn
    Posted 27/06/2010 10:15 pm 0Likes

    Goede post! Ik heb het boek op mijn verlanglijstje gezet. Overigens is er tegenwoordig een woord voor dit alles: downshiften. Ik ben er op dit moment zelf ook erg mee bezig (o.a. een blog erover gestart) nav o.a. The 4 Hour Work Week van Tim Ferriss. Ook een aanrader!

  • Roy
    Posted 20/05/2010 11:22 am 0Likes

    Is dit boek nog ergens te krijgen? Via bol.com lukt het me in ieder geval niet meer…… Iemand een tip?

  • Marjan
    Posted 09/05/2010 5:12 pm 0Likes

    Interessant verhaal. Ik vraag me alleen af of dit ook kan gelden voor mensen die geen mooie opleiding afgemaakt hebben, maar bijvoorbeeld werken in de schoonmaak of stratenmaker zijn. Indien ze ook nog kinderen hebben en daardoor wellicht liever niet in een kraakpand willen wonen lijkt het me voor hen iets minder mogelijk. Een bepaalde hoeveelheid geld geeft ook vrijheid! Hoe zien andere dit? Ondertussen ben ik het er helemaal mee eens dat het goed is je niet teveel gek te laten maken door de ratrace, hoe moeilijk dat soms ook is in de waan van de dag.

  • Esther
    Posted 02/05/2010 8:28 am 0Likes

    ‘Leve de vrijheid’ is precies wat dit boek bij mij teweeg heeft gebracht: mijn vrijheidsgevoel is (weer) gaan leven!! Het was ondergesneeuwd doordat ik me ongemerkt heb laten verleiden om mee te doen aan de rat-race. Kinderen, carrière, huis kopen, verantwoordelijkheden, en dit alles onbewust want iedereen doet het! Nu heb ik het gevoel van mijn jeugd weer terug (toen ik piraat, zigeuner & punker wilde zijn) en ondertussen heb ik aan de hand van dit boek een levenswijze gecreëerd, die de verantwoordelijkheid combineert met mijn drang naar vrijheid. Ik heb dit praktische boek een klein jaar geleden gelezen: het mooie ervan is dat het je zoveel mogelijkheden geeft om je leven naar je eigen waarden & normen in te richten, het laat je nadenken over wat ik wil, en wat ik belangrijk vindt. Het laat je ook zien dat je altijd wel een keuze hebt, en dat dit je eerste gevoel van vrijheid is. De rest van de vrijheid volgt uit het sneeuwbal-effect…

  • André J.C. Bor
    Posted 30/04/2010 6:28 pm 0Likes

    Lijkt me een goed boek. Jacco, dank je wel voor het onder de aandacht brengen. Ik ga hem ook aanschaffen (als ik er gedurende een langere periode regelmatig naar verlang 😉

  • Pim
    Posted 26/04/2010 2:09 pm 0Likes

    Goed stuk, ga het boek zeker lezen!
    Dit was altijd zon beetje mn levensmotto
    Ondertussen heb ik het doel wat ik toen heb neergezet al bereikt.
    Nu is het inderdaad alweer opgeschoven en ben ik totaal gewend aan het geld wat ik per maand binnenhaal.
    Goed om af een toe even te evalueren en jezelf te corrigeren 🙂

  • Jacco
    Posted 26/04/2010 11:42 am 0Likes

    Voor extra inspiratie, deze blogpost van Hugh McCleod: http://gapingvoid.com/2010/04/02/focus0/

  • Peter
    Posted 24/04/2010 9:40 pm 0Likes

    Zonder radicaal overstag te zijn gegaan, maar meer uit praktische overwegingen hebben wij thuis al een aantal jaren geen TVontvangst. Ik weet niet eens hoe lang meer, at zegt al genoeg. Je houd veel tijd over en mist bijna niks.
    Af en toe kijken we een DVD , daar kiezen we bewust voor en kijken wanneer we willen. Dit sluit mooi aan op het tweede punt: Vraaggestuurd consumeren in plaats van aanbodgestuurd. Jacco verwoord het goed. Omdat we veel minder worden gebombardeerd met TV reclame, hebben we ook minder aandrang om dingen te kopen. Met onze mind wordt minder gefuckt! Tel uit je winst.

  • Nuclear Rainbow
    Posted 24/04/2010 10:41 am 0Likes

    Stiekem vind ik geen uitvaartverzekering hebben redelijk asociaal naar je kinderen toe. Enig idee hoeveel een uitvaart kan kosten? Je zit al snel aan duizenden euro’s (kaarten, kist, dienst, graf/urn, etcetera) Dan zitten zij met schulden, lekker dan!

    Verder vind ik het een mooie filosofie, en goede vragen om over na te denken, maar dit schoot me echt even in het verkeerde keelgat.

    /NR

  • Roland van Ipenburg
    Posted 24/04/2010 12:20 am 0Likes

    @Arjan: Als je weet wat je toegevoegde waarde in de maatschappij zo ongeveer kan zijn omdat je ooit een bepaald salarisniveau hebt gehad is het geen groot probleem als je door veranderende omstandigheden je teruggeschroefde consumptie weer gedeeltelijk op wil voeren. Als je nooit zo’n salarisniveau gehad hebt omdat je dat voor je minimale consumptie nog nooit nodig gehad hebt omdat je bijvoorbeeld altijd in een kraakpand gewoond hebt wordt het erg lastig als je dat kraakpand zou willen verlaten om te emigreren naar een land waar geen kraakpanden zijn, maar je op dat moment misschien wel meer vrijheid biedt. Dan kan je een stapje verder gaan en een bank overvallen, maar dat kan ook weer negatieve gevolgen voor je vrijheid hebben.

    @Sypie: Als artsen die behandelingen uitvoeren waar een wachtlijst voor is besluiten te gaan werken voor wat ze nodig hebben en daardoor de wachtlijsten nog langer worden en mensen op de wachtlijst overlijden dan zie ik toch liever dat ze lekker zestig uur per week blijven werken om een derde of vierde huis te kunnen kopen. Niet iedereen heeft de luxe van een maatschappelijk overbodige carrière.

  • Sypie
    Posted 23/04/2010 10:14 pm 0Likes

    @Remco Wie zegt dat je je aan de samenleving moet onttrekken? In dit boek/bericht staat alleen maar dat men bewuster zou moeten omgaan met dat wat men nodig heeft. Dat wil helemaal niet zeggen dat je niet sociaal bezig kunt zijn. Het enige waar je bewust mee bent is consuminderen en werken voor dat wat je nodig hebt en niet voor het feit dat je er rijk van zou kunnen worden.

  • Arjan
    Posted 23/04/2010 11:20 am 0Likes

    @Roland van Ipenburg: de opmerking dat in je mogelijkheden beperkt kan worden doordat je op een minimale manier begint, is interessant. Ik heb het gevoel dat je hiermee een punt hebt. Zou je het nader kunnen toelichten?

  • Remco
    Posted 23/04/2010 10:46 am 0Likes

    Het klinkt wel lekker, maar het is natuurlijk ook wel een beetje asociaal om je zo aan de samenleving te onttrekken…

  • Roland van Ipenburg
    Posted 23/04/2010 1:03 am 0Likes

    Je kan wel op een minimale manier beginnen maar dan heb je het probleem dat het heel lastig is om de maatschappij en misschien ook jezelf er van te overtuigen dat het echt je keuze is en niet gewoon het gevolg van dat je niet anders kan, wat uiteindelijk je mogelijkheden kan beperken. Het andere probleem is dan wel de moving target, maar die is ook door de maatschappij, je peer group en jezelf te extrapoleren naar wat je opgeeft door daar van af te stappen. Door een periode voor bijna 0% vrijheid te kiezen weet je wat de gevolgen daarvan zijn en kan je een veel beter idee krijgen van hoe je vrijheid tegen andere dingen kan afwegen. De speelruimte die de modale carrière biedt is toch maar een paar miljoen, dus veel zal over het algemeen onafhankelijk van de keuze toch al beter niet als een gemis ervaren moeten worden.

  • Ellen
    Posted 22/04/2010 12:54 pm 0Likes

    Mooi artikel, ik ben het helemaal met je eens.

    Over minder consumeren en leven van minder geld: daar kun je een grote stap in zetten door te kiezen voor een huis of woonruimte die fors onder je budget ligt. Mijn ervaring is dat dit heel lastig is (want veel woonruimte met de bijbehorende status zijn enorm verleidelijk en verslavend). Kies je toch voor goedkoper wonen, dan bespaar je maandelijks enorm veel geld. Dat kun je dan ‘besteden’ aan minder werken, langere vakanties en meer vrijheid.

    @Roland: ben het helemaal niet met je eens dat je dit pas kunt doen wanneer je je sporen hebt verdiend. Ik vind die manier van denken juist erg gevaarlijk. Want wat is ‘voldoende sporen verdiend’? Het is mijn ervaring dat voor veel mensen dat een moving target wordt dat steeds verder opschuift, afhankelijk van de peer group die je om je heen verzamelt. En het lastige is: wanneer je meer verdient, krijg je een andere peer group, die bestaat uit mensen die ook veel verdienen en wil je nog weer meer. Kortom: die rat race ga je nooit winnen.

    Een concrete tip om te kijken hoe verslaafd je zelf bent aan nieuws en informatie is het volgende: spreek met je hele gezin af dat je 1 avond per week (wij doen dat op vrijdag) offline gaat. Dat betekent: geen tv, geen games, geen iPod, geen iPhone, niet mailen, geen internet, geen computers aan. Wat mag wel: wandelen, spelletjes doen (bordspelen), boek lezen, samen praten. Wij doen dit nu al anderhalf jaar elke vrijdagavond vanaf 18.00 uur. Het is elke week weer lastig, maar ook enorm leuk om zo een avond door te brengen met elkaar. Dan merk je goed wat alle informatie en media verstoren en hoe onrustig je leven daar van kan worden. Al ben ik eerlijk: de rest van de week stort ik me graag weer wel in al die media 🙂

  • Jacco van der Pol
    Posted 22/04/2010 9:18 am 0Likes

    @roland: Op zich heb je gelijk, je hebt een zeker minimum nodig om te kunnen kiezen voor weinig of minder. Ik ben het alleen niet eens dat je de rat-race zou moeten winnen en ‘alles al te hebben’ om dit te kunnen doen. Ik heb en had een heleboel dingen niet. (Het heeft een poosje geduurd voor ik de kunst van het geld verdienen onder de knie kreeg) Het grote verschil is anders aankijken tegen datgene wat je niet hebt en het niet als een gemis ervaren. Mijn broertje studeert voor kunstenaar, leeft in een kraakpand en bezit nauwelijks spullen. Hij is al begonnen en zal waarschijnlijk nooit veel gaan verdienen. Maar hij zou niet anders willen, want hij hecht van nature nauwelijks waarde aan spullen. Ik heb dat moeten leren. En ja, ik bezit weliswaar meer spullen, maar ben er minder afhankelijk van en dat brengt evengoed vrijheid.

    @ An: Ja, sorry sorry. Ik vind de volgorde van woorden nu eenmaal belangrijker dan woorden zelf. Ik heb het verbeterd 🙂

  • An
    Posted 22/04/2010 8:52 am 0Likes

    Lijkt mij een leuk boek en een goede leefwijze.

    Terzijde: ik stoor me een beetje aan de hoop dt-fouten in dit artikel:
    “WordT ‘onzichtbaar’ voor instanties…”
    “Bezoek kleine winkels en vermijdT winkelketens…”
    “Ik besteedT…” (!)

  • Roland van Ipenburg
    Posted 22/04/2010 12:13 am 0Likes

    Zodra je eenmaal in een situatie zit waarin je de optie hebt om die veranderingen door te voeren is het makkelijk, maar je kan die nieuwe manier van denken niet los zien van de vorige manier. Als je eenmaal je maatschappelijke sporen en genoeg geld verdient hebt door zes dagen per week te werken kan je daar voorlopig voldoende ervaring en eigenwaarde uit halen om het wat rustiger aan te doen, maar dat betekent wel dat je niet op die manier kan beginnen. Het is kortom nogal makkelijk is om niets meer te kopen als je toch al alles hebt, en het is nogal makkelijk van de simpele dingen in het leven te genieten als je met voorbedachte rade op een plek bent gaan wonen waar die simpele dingen niet ontoevallig zo’n hoge kwaliteit hebben dat er van te genieten valt. Het blijft zo toch meer een advies om de rat-race te winnen dan om er niet aan te beginnen.

  • Wosko Jagora
    Posted 21/04/2010 9:41 pm 0Likes

    Doet me ook wel een beetje denken aan het stukje ‘Stuff’ van George Carlin: http://www.youtube.com/watch?v=MvgN5gCuLac

  • Sypie
    Posted 21/04/2010 7:26 pm 0Likes

    Dit boek staat op mijn lijstje(.nl). Het lijkt me zeker de moeite waard om te lezen, ondanks dat ik geen lezer ben. Volgens mij past de gedachte van de schrijver prima met een stuk minimaliseren in het leven. Minder voor minder. Alles maar moeten omdat de maatschappij om je heen ook moet. Altijd maar kopen omdat iedereen om je heen zooi koopt.

    Werken voor het geld wat je nodig hebt is een hele goede insteek in deze tijd. Als je met z’n tweetjes bent en je kunt het redden met beide 3 dagen in de week werken… dan ben je toch gek dat je al de overige tijd ook gaat werken? Wat moet je met al dat geld? Zooi kopen zeker…? Dan heb je het circeltje weer rond.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: